ହେତୁବାଦୀ ବନାମ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀ: ଏବଠୁ ଅତୀତ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ହେତୁବାଦୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନୂଆ ବିବାଦ ଘଟି ଓଡ଼ିଶା ଏବେ ଅଶାନ୍ତି ଭୋଗୁଛି । ଅକ୍ଟୋବର ୨୫ରେ  ରାହୁଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ଓ ନଭେମ୍ବର ୮ରେ କେତୁଗ୍ରସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଗ୍ରହଣ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଉଭୟ ଦିନକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନେ  ହାଣ୍ଡିଛାଡ଼ ଦିବସ ଅର୍ଥାତ୍, ଉପବାସ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ହେତୁବାଦୀମାନେ ଉପବାସ ପାଳନ ନକରି ଅଭ୍ୟାସଗତ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କେହି କେହି ଅଭ୍ୟାସବଶତଃ ନିରାମିଷ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ ; କେହି ବି ମାଂସମିଶା ଭାତ (ବିରିୟାନୀ) ଖାଇଥିଲେ । ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର  ଅବମାନନା ବୋଲି କହି ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କେତେକ ବ୍ୟକ୍ତି , ଯେଉଁମାନେ କି ରାଜନୈତିକ ଚେତନାରେ ବିଜେପି ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନଙ୍କ ସମର୍ଥକମାନେ ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ଳୀଳ ଶବ୍ଦବାଣ ପ୍ରହାର କରିବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମତ ହେଲା, ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ହେତୁ ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଛି । ପରମ୍ପରା ଅର୍ଥ, ଯାହା ଅତୀତରୁ ଚାଲିଆସିଛି । ହିନ୍ଦୁ ନାମକ କୌଣସି ଧର୍ମ ଆଦିମ ଅତୀତରେ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଆଧୁନିକ ଭାରତରେ ତାହା ଏକ ସ୍ୱୀକୃତ ଧର୍ମ , ସେହେତୁ ଏହି ଆଲୋଚନାରେ ହେତୁବାଦୀ ବନାମ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀ ବିଭାବନାକୁ ଅତୀତର ଆବର୍ତ୍ତରେ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା । 

ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଏବଂ ରାହୁ ଓ କେତୁଙ୍କୁ ଅସୁର ବୋଲି ମାନନ୍ତି  । ଏହି ଅସୁରମାନେ ସେହି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସୁବିଧାଜନକ ଅମାବାଶ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀରେ ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି । ଅସୁର କବଳରେ ଏହି ଦୁଇ ଦେବତା କଷ୍ଟ ଭୋଗୁଥିବା ବେଳେ, କୌଣସି ହିନ୍ଦୁ ଖିଆପିଆ କରିବା ସେହି ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କ ଅପମାନ । ଏହା କହନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନେ । 

ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର କୌଣସି ଦେବତା ନୁହନ୍ତି; ସେମାନେ ଯଥାକ୍ରମେ ସୌରମଣ୍ଡଳର ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ପୃଥିବୀର ଉପଗ୍ରହ । ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଉପସ୍ଥିତି ହେତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟପରାଗ ହେଉଥିବା ବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପୃଥିବୀର ଅବସ୍ଥିତି ହେତୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହଣ ହୋଇଥାଏ ।  ଏହି ହେତୁ ଏହି ଉଭୟ ସମୟରେ ହାଣ୍ଡିଛାଡ଼ ଓ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ ଅନାବଶ୍ୟକ ବୋଲି ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ମତ ରଖିବା ଥିଲା ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଵାଭାବିକ । 

ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଏହା ଘୋର ଅବମାନନା ବୋଲି କହି ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କେତେକ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ । ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ଯଦିଓ ପୋଲିସ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛନ୍ତି, ତଥାପି ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମ, ବିଶେଷତଃ ଫେସବୁକରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ଳୀଳ ଶୈଳୀରେ ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗାଳିବର୍ଷଣ ଚାଲିଛି । ମନେହୁଏ, ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସେମାନଙ୍କ ନୈତିକ ବଳ ଧ୍ଵଂସ କରିବା ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ । 

ଭାରତରେ ହେତୁବାଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି ଆକ୍ରମଣ ନୂଆ ନୁହେଁ ।

ହେତୁବାଦର ପ୍ରାଚୀନତା 

ପ୍ରାଚୀନତମ ସମୟରେ ଅରଣ୍ୟ ନିବାସୀ ଆଦିମ ଭାରତୀୟ ନାରୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିଲା ଯେ, ଉପଯୁକ୍ତ ପରିମାଣର ପାଣି, ପବନ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପାଇଲେ ମାଟିରେ ପଡିଥିବା ଶୁଖିଲା ମଞ୍ଜିର ଅଙ୍କୁରୋଦ୍ଗମ ହୋଇ  ତାହା ଯେଉଁ ଗଛର ମଞ୍ଜି ସେହି ଗଛ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ଓ ତହିଁରୁ ସେହି ଫଳ, ସେହି ମଞ୍ଜି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି । କେଉଁ ପରିବେଶ ହେତୁ ଗଛରୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳର ମଞ୍ଜି ସେହି ପ୍ରକାରର ଗଛ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଓ ସେହି ଗଛରେ ସେହି ପ୍ରକାରର ଫଳ ଫଳି ତହିଁରୁ ପୁଣି ସେହି ପ୍ରକାରର ମଞ୍ଜି ବାହାରେ ତାହା ସେ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଥିଲା ଓ  ସେହି ପରିବେଶ ଆପଣାଇ  ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ନିଜ ସନ୍ତାନର ଲାଳନପାଳନ କରୁଥିଲା । ଏହା ହିଁ ଆମ ଦେଶରେ ହେତୁବାଦର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପ୍ରୟୋଗ  । ପରିବାର ଥିଲା ମାତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ । 

ବହିରାଗତଙ୍କ କର୍ତ୍ତୃବାଦ  

ଏହି ପ୍ରାକୃତିକ ଭୂଖଣ୍ଡକୁ ବାହାରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକେ ଥିଲେ ଗୋପାଳକ । ସେମାନେ କୃଷିଜୀବୀ ନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଆମ ଭୂଖଣ୍ଡର ଆଦିବାସୀ ମାଆମାନେ ମଞ୍ଜିରୁ ଗଛ ଓ ଗଛରୁ ମଞ୍ଜି ଉତ୍ପାଦନର ପଦ୍ଧତ୍ତି ଜାଣିଥିବା ହେତୁ, ଯେଉଁ ଶସ୍ୟ ଅମଳ କରୁଥିଲେ ତାହା ସେମାନେ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରି ଲୁଣ୍ଠନ କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ନିଜକୁ ଆର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କହି ଆମ ମାଟିର ଆଦିମ ଅଧିବାସୀଙ୍କୁ ଅନାର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କହୁଥିଲେ । ଅନାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ  କଷ୍ଟୋପାର୍ଜିତ ଶସ୍ୟକୁ  ନିଜ ଅଧିକାରଭୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସେହି ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଭାଷାରେ ଆଇନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ  ସେମାନେ ବେଦବିଧାନ ବୋଲି କହୁଥିଲେ ।  ତଦନୁଯାୟୀ ମାଆମାନେ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ଶସ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ନୁହେଁ, ଅଦୃଶ୍ୟ କର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ଯେ କି ବେଦବିଧାନର ବି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ ସେମାନେ । ଯେହେତୁ ସେମାନେ ସେହି  ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ସେହେତୁ ଯେ କେହି ବି ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥାଉ, ତହିଁର ପ୍ରକୃତ ମାଲିକ ହେଉଛନ୍ତି ସେହିମାନେ ହିଁ – ଏହା ଥିଲା ସମାନଙ୍କ ଦାବି । ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସମାଜକୁ ବୈଦିକ ସମାଜ ବୋଲି ଆଖ୍ୟାୟିତ କରିଥିଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାଜି ଆଦିମ ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ ଜାରି କରୁଥିଲେ । 

ଅବୋଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର 

ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଅଙ୍ଗେ ନିଭା ଅନୁଭୂତି ହେଲା ବିଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ବିଲାତି ବେପାରୀମାନେ ତାଙ୍କ ଭାଷାରେ ଆଇନ କରି ଆମ ଉପରେ ଆଧିପତ୍ୟ ଜାରି କରିଥିଲେ । ତହିଁରୁ ଗୋଟେ ଥିଲା ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ଆଇନ (Sun set Law) ଯେଉଁଥିରେ ଆମ ଜମିକୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଜମି ବୋଲି କହି ସେମାନେ ନିଲାମ କରୁଥିଲେ ।  ନିଲାମ ନେଇଥିବା ଲୋକ ଜମିଦାର ବୋଲାଉଥିଲା ଓ ସେମାନେ ଚାହିଁବା ପରିମାଣର ଖଜଣା ବି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଉଥିଲା । ଏପରି ଜମିଦାରଙ୍କ ଉପରେ ଧାର୍ଯ୍ୟ ଖଜଣାର ପରିମାଣ  ସେମାନେ ମନଇଚ୍ଛା ବଢାଇ ବି ଦେଉଥିଲେ ଓ କୌଣସି ଏକ ଦିନର ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ଯଦି ସେହି ଜମିଦାର ବର୍ଦ୍ଧିତ ଖଜଣା ଦାଖଲ କରୁନଥିଲା, ତେବେ ତାକୁ ସାନି ନିଲାମ ଡାକି ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ । 

ଏହା ଯେପରି, ଠିକ୍ ସେହିପରି ମଧ୍ୟ ସେହି ଆଦିମ ସମୟରେ କର୍ତ୍ତୃବାଦୀ ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଅବୋଧ୍ୟ ଭାଷାରେ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରି  ତଦନୁଯାୟୀ ଆମ ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ନିଜ ଆଧିପତ୍ୟ ଜାରି କରିଥିଲେ । 

ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ନିଜ ମୁହଁରୁ ଯାହା ବାହାରିଲା ତାକୁ ବେଦ ବୋଲି କହି ତାହା ବିଧାତା ପ୍ରଦତ୍ତ ବୋଲି କହୁଥିଲେ ଓ ତାହାକୁ ଯିଏ ନମାନିଲା  ତାକୁ ମ୍ଳେଚ୍ଛ ବୋଲି କହି ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ବି ଦେଉଥିଲେ  । ଯେହେତୁ ସେମାନେ ବିଧାତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖନିସୃତ ବେଦର ଅଧିକାରୀ ସେହେତୁ ନିଜ ନିଜକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି କହୁଥିଲେ । 

ଶୋଷୋଣଚକ୍ର 

ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି କ୍ରମେ ଆର୍ଯ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀର ସବୁଠୁ ବଳୁଆ ଲୋକ ରାଜା ହେଉଥିଲା ଓ ଆଉ ଥୋଡ଼େ ବଳୁଆ ଲୋକ ତାର ସୈନ୍ୟ ସାଜି ସେମାନଙ୍କ ଅବୋଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଆଧାରରେ ସଂତ୍ରାସ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ  । ଏପରି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂତ୍ରାସ ଚଳାଇଥିବା ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ  ବାହୁବଳୀମାନଙ୍କର ସହାୟତାରେ ଭାରତର ଅରଣ୍ୟମାନଙ୍କରେ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ମାତୃପ୍ରଧାନ ସମାଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବା ଆଦିମ ଜନଜାତି ଉପରେ କିପରି ଅତ୍ୟାଚାର ଚଳାଇଥିଲେ ତାହାର ଦୀର୍ଘ ତାଲିକାରୁ ରାମାୟଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଗୋଟିଏ ଘଟଣାକୁ  ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଭାବେ ନିଆଯାଇପାରେ । ଋଷି ବିଶ୍ଵାମିତ୍ରଙ୍କ ଆଖି ପଡ଼ିଥିଲା ଆଦିବାସୀ ମହିଳା ତାଡ଼କାଙ୍କ ନଦୀକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଉର୍ବର ଭୁଇଁଖଣ୍ଡିକ ଉପରେ । ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ସେ ତାକୁ ହତ୍ୟା କରାଇଥିଲେ । ଏହି ଘଟଣାର ସମାଜତାତ୍ତ୍ଵିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ହୋଇନାହିଁ ; କାରଣ ରାମଙ୍କୁ ଭଗବାନ ସଜାଇ ତାଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ପ୍ରଶ୍ନାତୀତ କରାଯାଇଛି ।  

ଏପରି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅତ୍ୟାଚାର ଚଳାଇଥିବା ସେହି ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଆମ ଆଦିମ ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୋଧ୍ୟ ଭାଷାରେ ଯେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ର  ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ, ତହିଁର ଉଦ୍ଘୋଷଣ ହେଲା:  ପରମବ୍ରହ୍ମ ସାରା ସଂସାରକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ତଦନୁଯାୟୀ ସଂସାର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ  ବେଦ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି  । ସେହି ପରମବ୍ରହ୍ମ ଯେହେତୁ ସେମାନଙ୍କୁ  ବେଦମନ୍ତ୍ର ଓ ତା’ର ପ୍ରୟୋଗ ଅଧିକାର ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହେତୁ  ସଂସାର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତୃତ୍ତ୍ଵକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ମାନିବା ଦରକାର ।

ଚତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣ ତିଆରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦର ଉଦ୍ଭବ 

ଏହି କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ  କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ପାଇଁ  ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ବାହୁବଳେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କୁ କିପରି ନିଜ ସପକ୍ଷକୁ ଆଣି  ଅନ୍ୟକୁ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ କରି କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବାର ମାନସିକତା ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ  ଥିବା ହେତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୋଲି ଆଖ୍ୟାୟିତ କରିଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ସବୁଠୁ ବଳୁଆ ଓ ନୃଶଂସ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ରାଜା ବନାଇ ତା ସହାୟତାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଆଧିପତ୍ୟ ଚଳାଇଥିଲେ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ସୂଚିତ ହୋଇଛି । ଏହିପରି ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ – ଦୁଇ ବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଗଲା ପରେ ଧନ ଆୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ଲୋକ ଖୋଜାପଡ଼ିଲେ । ବଳରେ ଊଣା କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରଖର ଥିବା ଥୋଡ଼େ ଲୋକ ଏମାନଙ୍କ ବଶ୍ୟତା ସ୍ଵୀକାର କରି ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ  ସମ୍ମତ ହେବାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ  ବୈଶ୍ୟ ବୋଲି ଆଖ୍ୟାୟିତ କରି ଅବଶିଷ୍ଟ ସମଗ୍ର ମାତୃପ୍ରଧାନ ଆଦିମ ଅଧିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଶୂଦ୍ର ତାଲିକାରେ ରଖିଥିଲେ ସେହି କର୍ତ୍ତୃବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦେବତା ସୃଷ୍ଟି କରି ସାଧାରଣ ମଣିଷ ପାଇଁ ଅବୋଧ୍ୟ ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହାୟତାରେ ସେମାନଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ଚଳାଇ ସମାଜର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିୟନ୍ତ୍ରକ ଭାବେ ନିଜକୁ ଜାରିକରିଥିଲେ  ।  ଅବଲୀଳାକ୍ରମେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀ ବାହାରିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜନିଜକୁ ଦେବତା ବୋଲି ବି କହିଲେ । ଏବେ ବି ଗାଁଗହଳରେ “ବ୍ରାହ୍ମଣଦେବତା” ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ । 

ସେମାନଙ୍କ ଆସ୍ଫାଳନ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ଗୋଟିଏ ଶ୍ଳୋକ ଯଥେଷ୍ଟ । ତାହା ହେଲା- 

ଦୈବାୟତଂ ଜଗତ୍ସର୍ବଂ   ମନ୍ତ୍ରାଧୀନଂ  ତତ୍ ଦୈବତମ୍ 

ତତ୍   ମନ୍ତ୍ରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଧୀନା  ତସ୍ମାତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୈବତମ୍ ॥  

ଅର୍ଥାତ୍ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଦୈବର ଅଧୀନ , ଦୈବ ମନ୍ତ୍ରର ଅଧୀନ, ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣର ଅଧୀନ , ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ  ଦୈବ ସମ ସମଗ୍ର ସଂସାରର ଅଧିପତି  । ସୁତରାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରମ ନକରନ୍ତି । ବ୍ରାହ୍ମଣେତର ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିଜେ ପରିଶ୍ରମ କରି ଯାହା ଉତ୍ପାଦନ ବା ଆହରଣ କରିବେ ତାହା ବ୍ରାହଣମାନଙ୍କ ରୁଚି ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ ପୋଷିବେ । 

ଏହାକୁ କ’ଣ ଆଦିମ ଭାରତୀୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଅଦୃଶ୍ୟ କର୍ତ୍ତାକୁ  ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ, ଓ ଯାହା କିଛି ଘଟେ ତାହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣ ହେତୁ ଘଟେ ବୋଲି ନିଃସନ୍ଦେହ ଥିଲେ, ମାନି ନେଇଥିଲେ? 

ନା । 

ଧ୍ଵସ୍ତପ୍ରଜ୍ଞ

ସେମାନଙ୍କ ମତରେ ଏପରି ଆସ୍ଫାଳନକାରୀମାନେ ଥିଲେ ଧ୍ଵସ୍ତପ୍ରଜ୍ଞ । ଯଥା-

ବେଦଂ  ପ୍ରାମାଣ୍ୟଂ କସ୍ୟଚିତ୍ କର୍ତ୍ତୃବାଦଃ

ସ୍ନାନେ ଧର୍ମେଚ୍ଛା ଜାତିବାଦବଲେପଃ

ସନ୍ତାପାରାମ୍ଭଃ ପାପହାନାୟଚେତି

ଧ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରଜ୍ଞାନାଂ ପଞ୍ଚଲିଙ୍ଗାନିଜାଡ୍ୟେ ॥ 

ଅର୍ଥାତ୍, ବେଦକୁ  ଅଲଙ୍ଘ୍ୟ ମନେକରିବା , ଯାହାକିଛି ହେଉଛି ତାହା ଜଣେ ଅଦୃଶ୍ୟ କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ହେଉଛି ବୋଲି ବିଶ୍ଵାସ କରିବା ,  ଧର୍ମ ଅର୍ଜନ ପାଇଁ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ଦେବା , ଜାତିବାଦରେ ଜଡ଼ିତହେବା  ଓ ପାପ ବିମୋଚନ ପାଇଁ  ଓଷାଉପବାସ କରିବା – ଧ୍ଵସ୍ତପ୍ରଜ୍ଞ ବା ବୁଦ୍ଧିଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଲୋକର ଏ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷଣ । 

ଅତଏବ, କେବଳ ଏବେ ନୁହଁ , ସୁପ୍ରାଚୀନ ଅତୀତରେ ମଧ୍ୟ ହେତୁବାଦୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟବାଦୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ୍ତବତା ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ଵାସକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ବିବାଦ ଲାଗିରହିଥିଲା । 

 

ପୁରୁଣା ଅଭ୍ୟାସ: ଅଧୋଗତି ଅନୁଭବ କଲେ ନବୀନ ସମ୍ମାନ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି


ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଭାଷା ଅଧିକାର ନଦେବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ୧୯୫୪ରେ ପ୍ରଣୀତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଭାଷା ଆଇନକୁ ଜାଲ୍ ବିଲ୍ ଦ୍ଵାରା ଅପସଂଶୋଧିତ କରି ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦିଅନ୍ତି ଓ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ ରାଜ୍ୟଭାଷାରେ ନଚଳାଇ ଇଂରାଜୀରେ ଚଳାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ବ୍ୟାପୀ ସାଫଲ୍ୟ ସମ୍ମାନ  ଯେଉଁ ସଂସ୍ଥା ଦେଇଛି ତାହାଠୁ ବଳି ଉପରଠାଉରିଆ ସଂସ୍ଥା  କେ ଅବା ଆଉ ଥାଇପାରେ?

ଏ ସମ୍ମାନ ସେ ଯୋଗାଡ଼ କରି ପାଇଛନ୍ତି । କାରଣ, ଯେତେବେଳେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଯଶ-ସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ନ୍ତି , ସେତେବେଳେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରଚୁର ଅର୍ଥ ବିନିଯୋଗ କରି ଏପରି ସମ୍ମାନ ସାଉଁଟନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁତାଇବା ହେଲା ଏକମାତ୍ର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ । ପଇସା ଦେବା ଗରାଖ ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବେ ବେଶ୍ୟାମାନେ ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଖଲଜ୍ଜା ଭୁଲି ଦୁଆର ଖୋଲି ବସିଥିବେ । 

ଏପରି ଦୁଆର ଖୋଲି ବସିଥିଲା ‘ଇ ଟିଭି’ (ETv) ୨୦୦୬ରେ ଯେତେବେଳେ ମାନ୍ୟତା ସୂଚକାଙ୍କରେ ନବୀନବାବୁ ତଳକୁ ତଳ ଖସି ଚାଲିଥିଲେ । ଏହି ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ ତାଙ୍କୁ ‘ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ’ ବନାଇଥିଲା ଚାରିବର୍ଷ ବୟସର ଜଣେ ବସ୍ତି ବାସିନ୍ଦା ବାଳକ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦିତାର ନାଟକ କରି ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଚାରିଆଡୁ ଗାଡ଼ିମଟରରେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଣାଇ ସେ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ପଡ଼ିଆରେ ସେହି ସଂଗୃହୀତ ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରି ‘ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ’ ଭାବେ ନିଜକୁ ପ୍ରଚାରିତ କରିଥିଲେ ।  ସେହିଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ଵସନୀୟତା ଜନଚକ୍ଷୁରେ  ହ୍ରାସପାଇଛି , ସେ ସେହି କାଇଦା ବ୍ୟବହାର କରି କିଛି ଗୋଟେ ଆଖିଦୃଶିଆ ସମ୍ମାନ ସଂଗ୍ରହ କରିଆସିଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଇ ନଦେବା ପାଇଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଭାଷା ଆଇନ ୧୯୫୪ (Orissa Official Language Act 1954)ର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଛନ୍ତି ଓ ଏହା କରିବାକୁ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ନଥିରେ  ଓ ବିଧାନସଭା ନଥିରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି । ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅପରାଧର ସପ୍ରମାଣ ବିବରଣୀ ମୁଁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଛି ‘ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ନବୀନଙ୍କ ମରଣଆଘାତ’ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ବୃହତ ପୁସ୍ତକରେ । ତାଙ୍କ ନିଜ ଦଳର ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରେ ତାଙ୍କ ଏହି ଓଡ଼ିଆବିଦ୍ଵେଷ ଧରା ପଡ଼ି ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୋଷ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଓଡ଼ିଶାର ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ବି ପଡ଼ିଛି । ଏହା ଅନୁଭବ କରି ନିଜ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ମରାମତି ପାଇଁ ସେ ଦିଲ୍ଲୀର ସେହି ସଂସ୍ଥାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି ଯାହାର ମୁଖ୍ୟଙ୍କ ଜଣେ ଲଗ୍ନିକ ମହିଳାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ହାଇକୋର୍ଟର ବିଚାରପତି ପଦ ପାଇଁ ସେ ସୁପାରିଶ କରିଛନ୍ତି । 

ଏଣୁ ନବୀନଙ୍କ ଏତାଦୃଶ ସମ୍ମାନ ସାଉଁଟା ଉପରେ ଏକ ନ୍ୟାୟିକ ତଦନ୍ତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । 

 

ଧାମନଗରରେ ବିଜେଡି ଜିତିଲେ, ନବୀନ ଜାଣ ରାଜନୀତିରୁ ଗଲେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଧାମନଗର ଉପନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେଡି ପ୍ରାର୍ଥିନୀ ଅବନ୍ତୀ ଦାସ ଯଦି ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ୨୦୨୪ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜେଡି ଜିତିଳେ ମଧ୍ୟ ନବୀନବାବୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇପାରିବେନି, ହେବେ ତାଙ୍କ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଅମାତ୍ୟଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ଶ୍ରୀମତୀ ପଣ୍ଡିଆନ ।

ମିସନ ଶକ୍ତିର କର୍ଣ୍ଣଧାର ଥିବା ଶ୍ରୀମତୀ ପଣ୍ଡିଆନ ମହିଳା ସ୍ଵୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀର ସଭ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା ସାଜିଛନ୍ତି  । ସେହିମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ ଏବେ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ଭାବେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢୁଛନ୍ତି ଧାମନଗରରେ ।  ସେ ଯଦି ଜିତନ୍ତି, ମହିଳା ସ୍ଵୟଂ ସହାୟକ ଗୋଷ୍ଠୀର ସଦସ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟୁନ୍ୟ ୭୫ ଜଣଙ୍କୁ ୨୦୨୪ରେ ପ୍ରାର୍ଥୀ କରାଯିବ । କେବଳ କଥାରେ ନୁହେଁ , ବାସ୍ତବରେ ବିଧାନସଭା ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ଭିତରୁ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଆସନରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବେ ମନୋନୀତ କରି ନବୀନବାବୁ  ସାରା ଭାରତରେ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ବୋଲି ଖ୍ଯାତି ଅର୍ଜନ କରିବେ ବୋଲି ପଣ୍ଡିଆନ ତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଦେବେ । ସେମାନେ ଜିତିଲା ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳା ଶ୍ରୀମତୀ ପଣ୍ଡିଆନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆନୁଗତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବେ ।  ଏବୟ, ସେହି ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ପରିସ୍ଥିତିରେ ରାଜନୀତିରୁ ଅବସର ନେବେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ । 

ପଣ୍ଡିଆନଙ୍କ ଗୋଟି ଚାଳନା ସେବଥୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲାଣି ଯେବେଠୁ ସଂବାଦ ସମ୍ପାଦକ ସୌମ୍ୟରଞ୍ଜନ ପଟ୍ଟନାୟକ କନକ ଟିଭି ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପଛକୁ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରିବାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା । 

ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ସତର୍କ କରାଇଥିଲି ।  orissamatters.comରେ ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା –

When CM’s PS is more powerful than the State’s CS, it is Anarchy

ସେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିନଥିଲେ ।  ଫଳରେ ବିଜେଡି ପାଇଁ ଲଢି ଆସିଥିବା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦାସ  ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବା ସମ୍ଭବ ହେଲାନାହିଁ; ଶ୍ରୀମତୀ ପଣ୍ଡିଆନଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ କମ କରୁଥିବା ଶ୍ରୀମତୀ ଅବନ୍ତୀ ଦାସ ପ୍ରାର୍ଥିନୀ ହେଲେ । 

ଆଗାମୀ ନିର୍ବାଚନ ଯେତିକି ପାଖେଇବ, ବିଜେଡିରେ ନବୀନିୟାନ୍ ପଲ ସେତିକି କିଲିବିଲି ହୋଇଚାଲିବେ । ମିସନ ଶକ୍ତି ତାର ପ୍ରକୃତ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇବ । 

 

ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ: ପଳଉ ପଳଉ ପାହାରେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଭାବେ ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି କହିବା ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖଦାୟକ । ମାତ୍ର ଏହି  ଦୁଃଖଦାୟକ ବାସ୍ତବତାକୁ କେଉଁ ବିକଳ୍ପ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିହେବ, ତାହା ମୋତେ ଜଣା ନାହିଁ । 

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି ମୁଁ କହନ୍ତିନାହିଁ ଯଦି ସେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ନବୀନଙ୍କ ମରଣଆଘାତ  ବହିରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ତୋଳିଥିବା ଅଭିଯୋଗକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ବା ତହିଁ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣ ରଖିବାକୁ ସାହସ କରିଥାନ୍ତେ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭାଷା ଅଧିକାର ଦେଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪ (The Orissa Official Language Act, 1954)କୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେବା ପାଇଁ ସେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ଵାରା ତହିଁର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପ୍ରମାଣ ସହ ଏହି ବହିରେ ମୁଁ ସର୍ବ ସମକ୍ଷରେ ରଖିଛି । ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆମ ରାଜ୍ୟର ଭାଷାକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା , ବିଧି ବିଭାଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଚିଠା ବିଧେୟକକୁ ଜାଲ୍ ଚିଠା ଦ୍ଵାରା ବଦଳାଇଦେବା ପରି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ (Legislative misconduct) ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲଜ୍ଜାଜଣକ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ । 

ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଆଲୋଚିତ ହେବା ପରେ ଆଗତ ଅଭିଯୋଗ ଖଣ୍ଡନୀୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣି ବାବୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ପଳାୟନ ପନ୍ଥା ଧରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୬ରେ ଜନଚେତନାରେ ତାଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ରସାତଳଗାମୀ ହୋଇଥିବା ଅନୁଭବ କରି ଯେ ଯେମିତି ଇ ଟିଭି (ETv) ମାଧ୍ୟମରେ ‘ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ’ ଉପାଧି ଯୋଗାଡ଼ କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଝଲସାଇଥିଲେ ଠିକ୍ ସେମିତି ମୋର ଉପରୋକ୍ତ ବହିରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ହୋଇଗଲା ପରେ ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ପଳାଯନପନ୍ଥାର ଏକ ନମୁନା ବୋଲି ମୁଁ ଚିହ୍ନଟ କରି ତହିଁ ଉପରେ ଏକ ତଦନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ମତଦେଇଥିଲି  ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୬ ତାରିଖରେ । ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ତହିଁ ପୂର୍ବଦିନ ମୁଁ ଏକ ଆଲୋଚନା ବି ରଖିଥିଲି ମୋ ନଭମଞ୍ଚରେ । 

ସତ୍ୟର ସାମ୍ନା କରିନପାରି ପଳାଯନ ପନ୍ଥା ଧରିଥିବା ନବୀନବାବୁ ଏଥିରେ ଭୀଷଣ ବିଗିଡିଯାଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପାହାରେ ପିଟିଛନ୍ତି  । ପ୍ରକୃତିକ ନ୍ୟାୟର ଘୋର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ସେ ମୋର ସରକାରୀ ବାସଗୃହର ଆବଣ୍ଟନ ରଦ୍ଦ କରିଛନ୍ତି । ଏପରି ଏକ ପାହାର ପକାଇ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବୁଥାଇପାରନ୍ତି ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ସେ ଦେଇଥିବା ମରଣଆଘାତର ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣ ପ୍ରକାଶ କରିଛି ତହିଁର ସେ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଛନ୍ତି । 

ମୋ ବିଚାରରେ ସମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ବାସଗୃହ ଯୋଗାଣର ବୃହତ୍ତର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହା ମଥାଖେଳାର ଏକ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବ । 

 

ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଦରକାର-୧

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୋ ଆଫିସୀୟ ୱେବ୍ସାଇଟ orissamatters.comର ଶୀର୍ଷ (masthead) ମଣ୍ଡନ କରିଛନ୍ତି ମଧୁବାବୁଙ୍କ ସମେତ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ, ଚାରିବର୍ଷ ବଯସର ବିଶ୍ଵ ବିଦିତ ଓଡ଼ିଆ ବାଳକ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦୀର୍ଘଦିନ ହେଲା ଖୋଜୁଛି, କିନ୍ତୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନାହିଁ ।

 

 

ସେ ଜୀବିତ କି ମୃତ ଜାଣିହେଉନି । ଯଦି ଜୀବିତ ଥାନ୍ତି ମା ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କୋଟି ପରମାୟୁ ମିଳୁ ; କିନ୍ତୁ ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ଜଣାଇବା ଦରକାର । କାରଣ, ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଅପଶାସନ ହେତୁ ତାଙ୍କ ଜନପ୍ରିୟତା ଅବକ୍ଷୟମୁଖୀ ହୋଇ ଚାଲିଥିବାରୁ, ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଦେଖେଇ ହେବାକୁ ଏକ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲକୁ ପ୍ରଚୁର ଅର୍ଥ ଦେଇ ସେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଏଥିପାଇଁ ଜନମତ ସଂଗ୍ରହର ଯେଉଁ ନାଟକ କରାଇଥିଲେ ସେଥିରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ପାଖରେ ହାରିଯିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣି ମୋବାଇଲ ଫୋନ୍ ସହାୟତାରେ ଭୁତ ଭୋଟିଂ (Virtual voting ) କରାଇ ହାରୁ ହାରୁ ଜିତିଥିଲେ ଓ ତହିଁ ପରେ ପରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଅକଳ୍ପନୀୟ ରାଜନୈତିକ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଅତ୍ୟାଚାର ।

ସେତେବେଳେ orissamatters.com ସମେତ ମୁଁ ମୋର ଏକ ମୁଦ୍ରିତ ସ୍ତମ୍ଭରେ ତାହା ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି । ତହିଁରୁ ଗୋଟିଏ ଦେଖାଯାଉ :

ସନ୍ଦେହର ନାଭିକେନ୍ଦ୍ରରେ ଖବରତନ୍ତ୍ର

                *

ଇଟିଭି ଦୟାରୁ ଚାରିବର୍ଷର ବାଳକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଜନପ୍ରିୟତାରେ ଜିତିଗଲେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ!

                                                                        ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଗତ କେତେବେର୍ଷ ଧରି ଏକ ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ଦ୍ଵାରା ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ଆଗୁଆ ରହୁଥିଲେ ।  କିନ୍ତୁ ଏବର୍ଷ ତାହା ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ  ।

ଏହି ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ ତଥା କ୍ଷମତାନିଳୟ ସହ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମାନଙ୍କରୁ ପ୍ରଚୁର ବିଜ୍ଞାପନ ପାଉଥିଲା ଓ ଏହା ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ଉଚ୍ଚ ପାହାଚରେ ରହୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଗତଥର ଏହା ବଦଳିଗଲା , ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ନବୀନ ତଳକୁ ଖସିଗଲେ ।

କେବଳ ଏତିକିରେ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତାର ନିମ୍ନଗତି ଅଟକି ରହିଲାନି । ଅଣଓଡ଼ିଆ ଶିଳ୍ପପତିମାନଙ୍କ ସହ ସଲାସୁତରା କରି ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରକୃତିକ ବିଭବ ଓ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ହାତରୁ ଖସିଯିବାର ପରିସର ସୃଷ୍ଟିକରିବା , କଳିଙ୍ଗନଗରର ବିସ୍ଥାପିତମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୈଶାଚିକ ଆକ୍ରମଣ କରାଯିବା, ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ରାଜ୍ୟର କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟୁନ କରାଯିବା, ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କହିଲେ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଖର୍ବ କରାଯିବା, ଚୋରା ମଦ କାରବାରରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡ଼ାଯିବା ଇତ୍ୟାଦି ବହୁବିଧ କାରଣ ହେତୁ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରତିଦିନ କମିବାରେ ଲାଗିଥିଲା ଏବଂ ତମାମ ଓଡ଼ିଶାରେ ସରକାରୀ କଳ ଉପରେ ତଥ୍ୟନିଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କୁଶାସନର କର୍ଣ୍ଣଧାର ଭାବେ ବିବେଚିତ ହେବା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇଥିଲା। ତେଣୁ ଏହି ଦୁଃସ୍ଥିତିରୁ ଉଧୁରି ନିଜର ଉଜୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଭାବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ପାଇଁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସକାଶେ ଏପରି ଏକ ମାଧ୍ୟମର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା , ଯାହା ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ । ଏହି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିଛି ଓଡ଼ିଶାରେ ନବୀନଙ୍କ ଅଭ୍ୟୁଦୟ ପରଠାରୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ଆସିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭି ।

ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦୂରଦର୍ଶନ କେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ରୁଚି ଅନୁକୂଳ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନେଉନଥିବା ହେତୁ ତହିଁର ଟେଲିଭିଜନ ମାନ୍ୟତା ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ସୂଚନା ଓ ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗ ଏତେ ରୁଗ୍ଣ ଓ କୁପରିଚାଳିତ ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଟେଲିଭିଜନ ତୃଷ୍ଣା ଚରିତାର୍ଥ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ । ଓଡ଼ିଶା ଭୁଇଁରେ ସୃଷ୍ଟିହୋଇଥିବା ‘ଇଟିଭି’ ପରିଚାଳନାଗତ ତ୍ରୁଟି ହେତୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆଗେଇ ପାରୁନାହିଁ । ଏହା ଏପରି ଚାଲିଛି ଯେ, ଏହାର ମାଲିକଙ୍କ ନଭମଞ୍ଚ (website)ରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାଧିକାରୀଙ୍କ ଇ-ମେଲ୍ ଠିକଣା ବି ବେଠିକ ବୋଲି ଏହାର ସିଷ୍ଟମ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେଟର ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି । ତେଣୁ ଏକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ଏହା କିପରି କାମ କରୁଥିବ ସହଜେ ଅନୁମେୟ । ଏହାର ସୁଯୋଗ ନେଇ ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ଥିବା ଇଟିଭି ନବୀନଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ନିଜ ସଂପ୍ରସାରଣର ସୀମା ବ୍ୟାପକ କରିଛି ଓ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦିକୀୟ ସ୍ତରରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିପାରିବାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହା ଅକ୍ତିଆର କରିପାରିଛି । ଏହି ଶକ୍ତିର ଉପଯୋଗ କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କର  ମାନ୍ୟତା ବଢାଇବାକୁ ଏହା ଯେଉଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି ତାହା ଯେତିକି କୌତୁହଳୋଦ୍ଦୀପକ, ଗଣତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସେତିକି ବିଭୀଷିକାମୟ । ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ , ନିଜ ଭାଷାକୁ, ଓ ନିଜ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ ଇତିଭିର ଏହି ଚାତୁରୀ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଏହି ଚାତୁରୀ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦ ପାଇଁ ଇଟିଭି ପରିସୃଷ୍ଟ ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ  ସୁସ୍ପଷ୍ଟ । କିଛି ବଛା ବଛା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପଯୋଗ କରି ଇଟିଭି ପ୍ରଥମେ କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଏକ ତାଲିକା ତିଆରିକଲା । “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ନିର୍ବାଚନ ଆଳରେ ନିଜେ ନିଜେ ଏକ ନିର୍ବାଚନପତ୍ର ତିଆରିକରି ନିଜର ଗାଡ଼ି ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପଠାଇ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ମତ ସଂଗ୍ରହ କଲା ଏବଂ ଏପରି ପ୍ରଚାର କଲା, ଯେପରି ବୁଝି ହେବ ଯେ ଲୋକମାନେ ଦଉଡ଼ି ଦଉଡ଼ି ଆସି ଇଟିଭି ବାକ୍ସରେ ନିଜ ନିଜର ଭୋଟ ଗଳାଉଛନ୍ତି । ନିଜର ବଛା ବଛା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ତଥାକଥିତ ଭୋଟ କାଗଜ ଗୁଡ଼ିକର ଗଣତି କରି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦିତାରେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ଥିବା ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲା ! ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ହେଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ , ହକି ଖେଳାଳୀ ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ, ସାହିତ୍ୟିକ ମନୋଜ ଦାସ, ଅଭିନେତ୍ରୀ ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ଶିଶୁ ଧାବକ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ।

ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣିଆ ତାଲିକାରେ ଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନେ  କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଛାଡ଼ି କେହି ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ ହକି ଖେଳରେ ବହୁ ସମୟ ବାହାରେ । ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ମନୋଜ ଦାସ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶାର ସଂଖ୍ୟାଧିକ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଏହି ଉଭୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ବାକି ରହିଲେ କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ । ମାରାଥନ ଦଉଡ଼ରେ ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ପାଇଁ ସେ ଯେ ସମକକ୍ଷ ପରିଚୟର ଅଧିକାରୀ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁଷ୍କର ।

ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଏ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ । ବସ୍ତି ନିବାସୀ ଏକ ଦରିଦ୍ର ମାଆର ଅସହାୟ ସନ୍ତାନ ବୁଦ୍ଧିଆ । ବୟସ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ବି ନୁହେଁ । ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ । ସେ ନିଜେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ ଯେ, ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରିବାକୁ ପଡୁଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ନିର୍ବାଚନ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ସାଙ୍ଗଠନିକ ଶକ୍ତି ନାହିଁ , ସମ୍ବଳ ନାହିଁ ଓ ପ୍ରଚାର ଆୟୁଧ ନାହିଁ । ନିର୍ବାଚନ ହେଲା ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କର ମୋବାଇଲ ଫୋନ ନାହିଁ ଓ ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ନିଜେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରିବା ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନାହିଁ । ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ସମର୍ଥନ ଲୋଡ଼ିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ସମ୍ଭାବନା ନଥିଲା ଓ ନାହିଁ । ଅଥଚ ଇଟିଭି ନିଜର ବାକ୍ଚାତୁରୀ ବଳରେ ଏପରି ଜଣେ ବାଳକକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ କରି ଠିଆ କଲେ । ଫଳ ଯାହା ହେବା କଥା ତାହା ହିଁ ହୋଇଛି । ତଥାକଥିତ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ପରାଜିତ କରିଛନ୍ତି!

ଏହି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦବୀ ପାଇଁ ନବୀନ ବାବୁ ଯେ ପ୍ରବଳ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ତାଙ୍କ ଆଚରଣରୁ । ଯେଉଁ ବ୍ୟଗ୍ରତାର ସହ ସେ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ପଳାଇ ଆସି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ଉତ୍ସୁକତାକୁ ହିଁ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ ।  ତିନି ନମ୍ବର ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ପଡ଼ିଆରେ ଇଟିଭି ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ଉତ୍ସବରେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରି ନବୀନ ବାବୁ କହିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦର କଥା ହେଉଛି ଏହା ହିଁ ଯେ, ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେହିଦିନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଝିଅ ହାତରୁ ସେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଏକା ନିଃଶ୍ଵାସକେ ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ କଥା କହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଭୁଲିନଥିଲେ । ଏହା ଦେଖିଲେ ଯଦି କୌଣସି ସଚେତନ ଓଡ଼ିଆକୁ ଲଜ୍ଜା ନଲାଗେ, ତେବେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଲଜ୍ଜାର ସଜ୍ଞା ଏ ଭିତରେ ବଦଳି ଯାଇ ସରିଲାଣି ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ପଦବୀ ସକାଶେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ଆୟୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭିକୁ  ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା କି? ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖି ଇଟିଭି ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତାଲିକା ମାଗିଥିଲା, ସେହିମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଚିଠି ଲେଖିବାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଇଟିଭିକୁ କହିଥିଲା କି? ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇଥିଲା ସେ ସ୍ଥାନ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ନିରୂପଣ କରିଥିଲା କି? ସେଠାରେ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନଙ୍କର କେହି ପୋଲିଂ ଏଜେଣ୍ଟ ଥିଲେ କି? ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅନୁରକ୍ତମାନେ ଆସି ନିଜ ମନମୁତାବକ ମତ ଦେଇଥିଲେ କି? ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଯୋଗେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସାମଗ୍ରିକ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାର ମତଦାତା କି? କେଉଁ ବହପରେ ଇଟିଭି ଏହି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୋଷାବହ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ସ୍ପର୍ଶକାତର  ପଦବୀ ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନ କରିଛି ଏବଂ କିପରି ଭାବେ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏହି ଲଜ୍ଜାଜନକ ଓ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଛନ୍ତି? ତାଙ୍କର ଏହା ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ଅଛି କି ନା ମୁଁ ଜାଣିନି ; ମାତ୍ର ଏପରି ଏକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହଙ୍କୁ ହରାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ନିଜକୁ ବିଜେତା ମନେକରି ସେ ଯେଉଁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ତାହା ନକରିଥିଲେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦର ଅମର୍ଯ୍ୟାଦା ହୋଇନଥାନ୍ତା ।

ଆଶଙ୍କା ଉପୁଜିବା ସ୍ଵାଭାବିକ ଯେ, ନିଜର ଉଜୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା ମାନ୍ୟତାକୁ ବଢେଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏପରି ଏକ ନୂଆ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କରି ଶାସନ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ପାରିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ପରିଚାଳିତ ଇଟିଭି ଏହିପରି ଏକ ନିର୍ବାଚନ କରି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସଚେତନତା ଉପରେ ପଦାଘାତ କରିଛି ।

ଖବରତନ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ କିପରି ପ୍ରହସନରେ ପରିଣତ କରିପାରନ୍ତି ଇଟିଭିର “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତହିଁର ଏକ ନିଦର୍ଶନ । (ଏପ୍ରିଲ ୧୬, ୨୦୦୬) (ମୋ ପୁସ୍ତକ  ‘ଦୂର ଅଦୂର’, ପୃଷ୍ଠା  ୧୩୮ରୁ ୧୪୧)  

 

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି: ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କୌଣସି ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିବା ସହ ସମାନ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହା ହିଁ କରିଛନ୍ତି । ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ । ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ସ୍ତରରେ ଏଥିପାଇଁ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ସକାଶେ ଯେଉଁ ପ୍ରଚାରିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ତାହା କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନ ଆସିବା ପାଇଁ ଆନ୍ଧ୍ରକୁ କହିବାରେ ସୀମିତ ରହୁ ।

ଅଣଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଶାସନ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଯେପରି ଛୁରି ମାରିଆସିଛି, ଓଡ଼ିଶା ସୀମାକୁ ବି ସେପରି ବିପନ୍ନ କରାଇଛି । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ୧୮୭୦ରୁ ସୁଦୀର୍ଘ ୬୬ ବର୍ଷ କାଳ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଆନ୍ଦୋଳନ ବଳରେ ୧୯୩୬ରେ ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇଥିଲା ଓଡିଶା ଓ ବାରମ୍ବାର ବିଶ୍ଳେଷଣ ଦ୍ଵାରା ତାର ଭୌଗୋଳିକ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହୋଇଥିଲା । ତତ୍କାଳୀନ ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ଅନ୍ତର୍ଗତ ତେଲୁଗୁଲୋକଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତ ପଣ୍ଡ କରି ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରେ ଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଲୋକମାନେ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହିବାକୁ ତୋଳିଥିଲେ ସଂଘର୍ଷ ଓ ତା ଫଳରେ ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିର କେଉଁ ଗାଁଗୁଡିକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ ହେଲା, ତାହା ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ତତ୍କାଳୀନ ଓଡ଼ିଶା କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ ଲେଖିକରି ଦେଇଥିଲା । ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କୁ ସେହିକାଳରୁ ଖଜଣା ପ୍ରଦାନ କରିଆସିଥିଲେ । ନବୀନବାବୁ ଆଗକୁ ଆଗେଇବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ଦଲିଲ ଓଡ଼ିଶା ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ । ତହିଁ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବରଦାସ୍ତ କରାଯିବନି, ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କଣ?

ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବହୁ ସଙ୍ଗର୍ଷ କରି ଆସିଥିଲା ଜୟପୁର ରାଜ୍ୟ । ତାହା ଏକ ସୁଗଠିତ ଭୂମଣ୍ଡଳ ଥିଲା । ତାର ସୀମା ସମଗ୍ରତଃ ସୁନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା । ଜୟପୁର ମହାରାଜା ବିକ୍ରମ ଦେଓ ବର୍ମା ତାଙ୍କ ଜମିଦାରୀକୁ ଓଡ଼ିଶା ସହ ମିଶାଇଥିଲେ ।

୧୯୫୨ରେ ଜମିଦାରୀ ଉଚ୍ଛେଦ ଆଇନ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଜମିଦାରୀର ରାଜକୀୟ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଲୋପ କରାହୋଇ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ସହର ଓ ଗ୍ରାମର ପ୍ରଶାସନ ଦାୟିତ୍ଵ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସୁତରାଂ ସେହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମର ନିଖୁଣ ବିବରଣୀ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ ।

ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତ ଗଡ଼ଜାତ ଓ ଜମିଦାରୀ ସମେତ ସାରା ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନ୍ଦୋବସ୍ତ ୧୯୧୨-୧୩ରେ ବିହାର-ଓଡ଼ିଶା ଭୂଅଭିଲେଖ ଓ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ସମାହିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦସ୍ତାବିଜ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଅବିଳମ୍ବେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ । ତହିଁରୁ କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳର ଭୂଚିତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ।

ପ୍ରମାଣ ସହ ଅଦାଲତକୁ ନଗଲେ ବି ଓଡ଼ିଶା ଜିତିବ – ଏ କଥା ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କିପରି ଭାବୁଥିଲେ , ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯଦି ନକହନ୍ତି, କିଏ କହିବ?

କେଉଁ କେଉଁମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଛୁରି ମାରିଛନ୍ତି , ତାହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ ଅର୍ଜି କ’ଣ ଥିଲା, ଆନ୍ଧ୍ରର ଜବାବ କ’ଣ ଥିଲା, ଆମ ପ୍ରତିଜବାବ ଓ ଯୁକ୍ତି କ’ଣ ଥିଲା, କେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଆମେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲୁ, କାହା ହେତୁ ଓ କେଉଁ କାରଣରୁ ଆମେ ଆମ ମକଦ୍ଦମାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିନଥିଲୁ – ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ନବୀନବାବୁ ରଖନ୍ତୁ । ଆମକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ, କିଏ ଆମ ଜାତିକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛି । କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଏ ଛୁରାମରାରେ ନବୀନବାବୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ସନ୍ଦେହ ହେଉଛି ଏଇଥିପାଇଁ ଯେ, କୋଟିଆରେ ଏତେ କଥା ହୋଇଗଲାଣି, ଲୋକଙ୍କ ନେତା ଭାବେ ସେ ଥରକ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଯାଇନାହାନ୍ତି । କେବେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶାର ମକଦ୍ଦମା କି ସ୍ଥିତିରେ ଥିଲା, ତାହା ବୁଝିନାହାନ୍ତି ।

ଏଙ୍କୁ ଯଦି ଗୋପନ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ନିରଙ୍କୁଶ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, କୋଟିଆ ଯିବ; କାରଣ  ଯେଉଁ କିସମର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଆମେ ଅପଦସ୍ତ, ସେହି କିସମର ଲୋକେ ଏହି ଆଲୋଚନା ଚଳାଇବେ  । ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେମିତି ଆମକୁ ପଛରୁ  ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି, ସେମିତି ସୀମା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାରିବେ । 

ଓଡ଼ିଶା ସୀମାରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ଅନୁପ୍ରବେଶକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବାରେ ଉଚ୍ଚତମ ଅଦାଲତ ସକ୍ଷମ ହୋଇନାହାନ୍ତି । କାରଣ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ନିଜ ଅଭିଯୋଗକୁ ନିଜେ ସମର୍ଥନ କରିନାହାନ୍ତି ।  

ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କି ଅପୋଷ ଆଲୋଚନା ? 

ଓଡ଼ିଶାର ସଶସ୍ତ୍ର ପୋଲିସ ବାହିନୀକୁ କାମରେ ଲଗାଅ । ପୋସ୍କୋ ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ଟାଟା ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାରୁଛ , ଆମ ସୀମାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାର । ମାଇଚିଆ ପରି ଆମ ସୀମା ଲୁଣ୍ଠନକାରୀକୁ ବନ୍ଦାପନା କରନି, ପୁରୁଷ ପରି ଳଢ । ତା ପରେ ଭାରତର ଜାତି ଜାଗିବ , ସମାଧାନ ହେବ । 

 

 

ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ନବୀନଙ୍କ ଆଲୋଚନା ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯାହା କଥା ହେବେ ତାହା ସଙ୍ଗୋପନରେ ନହୋଇ ସିଧା ପ୍ରସାରଣକାରୀ କ୍ୟାମେରା ସମ୍ମୁଖରେ ହେଉ ବୋଲି ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଦାବି କରୁଛି  । 

କାରଣ , ଆମ ଜାତିର ଅଜ୍ଞାତରେ ସେ ପୋଲାଭରମରେ ଓଡ଼ିଆ ସ୍ଵାର୍ଥ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାମ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ପ୍ରାମାଣିକ ପ୍ରତିବେଦନ ମୁଁ ବହୁପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛି  । ଏବେ କନକନିଉଜ ପ୍ରତିବେଦିତ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ବୃତ୍ତଚିତ୍ର ଏଠାରେ ଦେବି । ସୌମ୍ୟବାବୁ ନବୀନଙ୍କ ପୋଷାମାନିଲା ପରେ ଏହି ବୃତ୍ତଚିତ୍ରକୁ କନକ ନିଉଜ ଲୁଚେଇ ଦେଲାଣି ; ମାତ୍ର ମୁଁ ତାର ଏକ ନକଲ କରିଥିଲି ବୃତ୍ତିସ୍ଵାର୍ଥରେ, ଯାହା ମୁଁ ଲୋକସ୍ଵାର୍ଥରେଏଠାରେ ରଖିବାକୁ ଯାଉଛି ।

ତହିଁରୁ ଆପଣ ଜାଣିବେ, ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆମ ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ କାଠପିତୁଳା ଭାବେ କାମ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଯେପରି ଏହାଙ୍କୁ ନଚାନ୍ତି, ଏ ସେପରି ନାଚନ୍ତି । ତେଣୁ, ଜଗନଙ୍କ ସହ ଏହାଙ୍କ ଆଲୋଚନା ଯଦି ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ନହୁଏ, ଓଡ଼ିଆ ସ୍ଵାର୍ଥର ସେହି ଛଦ୍ମ ଘାତକ ଏହାଙ୍କୁ ଯାହା ମୁଖସ୍ଥ କରାଇଥିବେ ବା ପଢିବାକୁ ଦେଇଥିବେ, ଏ ତାହା ହିଁ କହିବେ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ହୁଏତ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ ।

ଏହି ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବିପଦର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ସେ ସିଧା ପ୍ରସାରଣ ଶୈଳୀରେ ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତୁ ।

ଏବେ ଦେଖନ୍ତୁ ଏହାଙ୍କ କରବାରର ପ୍ରାମାଣିକ ବୃତ୍ତଚିତ୍ର :

କରୋନା କବଳରେ ଆମକୁ ପକେଇଦେଇଛନ୍ତି ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ମେ ୪, ୨୦୨୦ରେ orissamatters.comରେ ମୋ ଲେଖାର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା : Corona Quagmire// Country Now a Lab of Death

ମେ 5, 2020ରେ ସୁରତରୁ ମିଳିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ବିବରଣୀ ସହ ମୁଁ ଲେଖିଥିଲି Modi has made our land a lab of death

ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ନ୍ୟୁୟର୍କ ଟାଇମ୍ସର ଏକ ଆଲୋଚନାରେ ଏହି ଏକ କଥା କୁହା ହୋଇଛି ।

ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତୁ –

କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସାଳୟକୁ ରୋଗୀର ତଥ୍ୟ ଇଣ୍ଟର୍ନେଟରେ ରଖିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୋର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଫୋନ ଆସିଲା । “ପୁଅଟି କିମ୍ସ ହସ୍ପିଟାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଛି କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ, ଖବର କିଛି ପାଉନି ; ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।” ଗତ ଦୁଇଦିନ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କରି ମୁଁ ତାର କୌଣସି ଖବର ପାଉନି ସେହି ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ । ଯେହେତୁ ତାର କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସା ଚାଲିଛି ତା ସହ ରହିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କୀୟ ବା ସହାୟକଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନାହିଁ । ପରିବାର ଲୋକେ ଜାଣିବେ କିପରି?

ଚିକିତ୍ସାରେ ଅବହେଳା ଓ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ନେଇ ଉଠୁଥିବା ଅଭିଯୋଗ ଆକାଶଛୁଆଁ । ଚିକିତ୍ସାରତ ରୋଗୀ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖିବା ସମ୍ପୃକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାଳୟର ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ । ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅରାଜକତା ଚାଲିଛି ସେଥିରେ ଏ ଅପରାଧ ଧରିବ କିଏ?

ଏ ମହାମାରୀ ସାରା ବିଶ୍ଵକୁ ଚହଲାଇ ଦେଇଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଆମ ରାଜ୍ୟ ଏହାକୁ ସାମ୍ନା କରୁଛି । ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଶାସନିକ ଭୁଲଭଟକାଠୁ ଭଲ ଅଧିକ ଓ ଏଥିପାଇଁ ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଶଂସନୀୟ । ମାତ୍ର ଡାକ୍ତରଖାନାମାନଙ୍କରେ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀ (indoor patient)ମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ପରିବାରବର୍ଗଙ୍କୁ ଯେପରି ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖାଯାଉଛି ତାହା “ବାପା ପୁଅ ରାତି ଅନିଦ୍ରା, ମୁଗୁରା ପଛ ମେଲା” ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କଲାଣି ।

ଏହାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀର ଖବର ଇଣ୍ଟର୍ନେଟରେ ଉପଲଭ୍ୟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । କୋଭିଦ୍ ହସ୍ପିଟାଲମାନେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଲାଭ ପାଉଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉ ନିଜସ୍ଵ ୱେବସାଇଟ ସ୍ଥାପନ କରି ତହିଁରେ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀମାନଙ୍କ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟବସ୍ଥା ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଓ ତାହାକୁ ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ୟତନ କରିବା ପାଇଁ । ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଭିତ୍ତିରେ ଏହାକୁ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତ କରାଯାଉ ।

ହୋରୀ // ରଙ୍ଗର ନୁହଁ , ରକ୍ତର

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ହୋରୀ ରଙ୍ଗର ଖେଳ ନୁହେଁ, ରକ୍ତର ଖେଳ । ଶୋଷକର ରକ୍ତରେ ପିଚ୍କାରୀ ଖେଳିଥିଲେ ଷୋଳସହସ୍ର ନାରୀ ଯାହାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି ମହାଭାରତର ସଭାପର୍ବରେ । ମଣିପର୍ବତରେ ଏକ ଦୁର୍ଭେଦ୍ୟ ଦୁର୍ଗ ତିଆରିକରି ଯୌନପିଶାଚ ଭୌମାସୁର ସେଠାରେ ଷୋଳସହସ୍ର ଯୁବତୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖି ଯଦ୍ଦୃଛା ସଂଭୋଗ କରୁଥିଲା । ତାର ସହଯୋଗୀ ମୁରାସୁର ସେହି ଦୁର୍ଗ ଚାରିପଟେ ୬୦୦୦ ଫାଶ ଲଗାଇଥିଲା , ଯହିଁରେ ଖଞ୍ଜା ଥିଲା ଏପରି ସୁତୀକ୍ଷ୍ନ ଛୁରି ଯେ, ଯେ ବି ସେ ଦୁର୍ଗ ପାଖକୁ ଯାଉଥିଲା, ଫାଶରେ ଛନ୍ଦିହୋଇ ଛୁରୀରେ କଟି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରୁଥିଲା । ତ୍ଵଷ୍ଟାଙ୍କ ଝିଅ କଶେରୁଙ୍କୁ ଭୌମସୁର ଅପହରଣ କରି ସେହି ଦୁର୍ଗକୁ ନେଇଗଲା । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ଚକ୍ରରେ ସେହି ଫାଶଗୁଡ଼ିକୁ କାଟି କଶେରୁ ସମେତ ସେହି ୧୬୦୦୦ ବନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ଯୌନ ଶୋଷଣରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ଓ ସେହି ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ପିଚ୍କାରୀ କରି ସେହି ଅତ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କ ରକ୍ତରେ ହୋରୀ ଖେଳିଥିଲେ ଅତ୍ୟାଚାରିତା ନାରୀମାନେ । ଅତ୍ୟାଚାରୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କଲାବେଳେ ଆମେ ଓଡ଼ିଆଏଁ ପ୍ରାୟତଃ କହିଥାଊଁ , “ରକ୍ତରେ ହୋରୀ ଖେଳିବି, ମନେ ରଖ୍ ।”

ଶୋଷକ-ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବ୍ୟାଧମାନେ ହୋରୀକୁ ରଙ୍ଗର ପର୍ବ ବୋଲି କହି ଏହି ଲୋକପର୍ବର ଐତିହ୍ୟଠାରୁ ଆମକୁ ଦୂରେଇ ରଖିଛନ୍ତି ; କାରଣ, ଶୋଷଣର ଶେଷ ପାଇଁ ଦିନେ ଯେ  ଖେଳା ହେବ ଅସଲ ହୋରୀ – ରକ୍ତର ହୋରୀ  – ହୁଏତ ଏହି ଆଶଙ୍କା ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଅଛି । 

orissamattersରେ ୨୦୧୪ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୭ରେ ମୁଁ ଲେଖିଥିଲି

Holi is not a festival of color; by origin, it is celebration of squirting in blood of the oppressor