ବିଜେପି ସେଦିନ ଯଦି କଂଗ୍ରେସ ପାଖରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପି ଦେଇନଥାନ୍ତା

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସେଦିନ ଯଦି ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି (ବିଜେପି) ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ (କଂଗ୍ରେସ) ପାଖରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପି ଦେଇନଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେହି ଦିନ ହିଁ ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରୁ ମନମୋହନ ସିଂହ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥାନ୍ତେ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ଅସଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପଣ୍ଡ କରିନଥାନ୍ତେ କି ତାଙ୍କ ଉପରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ରୋଷର ଲାଭ ଉଠାଇ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ସମ୍ଭବ ହୋଇନଥାନ୍ତା କି ଭାରତରେ ଦେଖାଦେଇଥିବା ଆଦାନୀକୈନ୍ଦ୍ରିକ  ଅର୍ଥନୈତିକ ଅରାଜକତା ଦେଖାଦେଇନଥାନ୍ତା । 

ସେଦିନ ଥିଲା ୧୯୯୧ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୪ ତାରିଖ । ଦେଶରେ ସଂତ୍ରାସ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅପରାଧ ବୃଦ୍ଧି  ପାଇଁ କୁଖ୍ୟାତ ପାକିସ୍ଥାନୀ ବ୍ଯାଙ୍କ ‘ବିସିସିଆଇ’ (BCCI – The Bank of Credit and Commerce International (Overseas) Ltd) ସମ୍ପର୍କରେ ବିଜେପିର ଯଶୱନ୍ତ ସିଂହ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୬ରେ ଆଗତ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନକ୍ଷମ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ସେଦିନ ଥିଲା ଆଲୋଚନା । 

ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୬ ତାରିଖରେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ କଲା ବେଳେ ଯଶୱନ୍ତ  କହିଥିଲେ, ଭୁଷୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା ବିସିସିଆଇ ଭାରତୀୟ ବାଣିଜ୍ୟସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କ ପୁଞ୍ଜି ହଡ଼ଫ କରିବା ସମେତ ପାଣ୍ଠି ଦୁରୁପଯୋଗ କରିଥିବା ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବିଭିନ୍ନ ବିବରଣୀ ଅବଗତ ହୋଇ ଏହି ଗୃହ ଗଭୀର ଉଦ୍ବେଗ ପ୍ରକାଶ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସୁପାରିଶ କରୁଛି କି ଜନସାଧାରଣ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ଅର୍ଥବେପାରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ମାନାଦର୍ଶ ଜାରି କରାଯାଉ ଓ ଏହି ଘଟଣାର ଯାଞ୍ଚ ପାଇଁ ଏକ ସଂଯୁକ୍ତ ସାଂସଦୀୟ ତଦନ୍ତ କମିଟି ଗଠିତ ହେଉ । (Mr Chairman, with your permission, I move “That this House, taking serious note of the collapse of the Bank of Credit and Commerce International (Overseas) ltd. (BCCI) expresses its concern about various reports of misuse of funds by this Bank, inclusive of cornering of stocks  of Indian Companies and recommends  the immediate announcement of norms of conduct  by the public financial institutions and the establishment of a Joint Parliamentary Committee of enquiry in the matter.”

ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ବିସିସିଆଇ ହେତୁ ଭାରତରେ ଉପୁଜିଥିବା ବିଭୀଷିକା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ଲୋକସଭାରେ ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ମନମୋହନ ସିଂହ ଅଗଷ୍ଟ ୭ ତାରିଖରେ ସ୍ଵୀକାର କରିଥିଲେ, ଏହି ବ୍ଯାଙ୍କ ବମ୍ବେରେ ଶାଖା ଖୋଲିବାର ତିନି ବର୍ଷ ଭିତରେ ଜାଲିଆତି ସମେତ ବହୁବିଧ ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ଘଟାଇଥିଲା । 

“BCCI was involved in controversy in 1986 when investigations by Enforcement Directorate revealed that the bank was releasing foreign exchange against the Foreign Travel Scheme to travel agents without verifying the signatures of the actual travellers, with the result that a substantial amount of foreign exchange was released on the strength of the forms bearing forged and fake signatures.”

ମନମୋହନ ସିଂହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚତୁରତାର ସହ ଏହି ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।  ସେ ସ୍ଵୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ବ୍ୟାଙ୍କର କେତେକ କର୍ମଚାରୀ ଆଇନାନୁଯାୟୀ ଗିରଫ ହୋଇଥିଲେ । ମାତ୍ର ସମ୍ପୃକ୍ତ ଆଇନ ଅଧୀନରେ ଗଠିତ ଉପଦେଷ୍ଟା ପରିଷଦ ଚାରିଜଣଙ୍କୁ ଖଲାସ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ଆଉ ଜଣକୁ ସେହି ମାନଦଣ୍ଡରେ ସରକାର ନିଜେ ହିଁ ଖଲାସ କରିଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଭାଷାରେ, “Some of the employees of the bank were detained under COFEPOSA Act. Subsequently four of these were released on the recommendation of the Advisory Board that heard the cases as provided in the COFEPOSA Act. Detention order of one employee was revoked by the Government on the ground that other employees had been released under similar circumstances.”

କିନ୍ତୁ ଏହି ସରକାରୀ ଚତୁରତା ଆଇନ ପାଖରେ ହାର ମାନିଥିଲା ବୋଲି ମାନିଥିଲେ ମନମୋହନ ସିଂହ ।  ସେ ସ୍ଵୀକାର କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ଯେ, “the case was adjudicated by Order dated 20-6-1988 imposing a penalty on the bank, its employees as well as travel agents.” 

ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ବାଙ୍କକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା ହୋଇଥିଲା । ଏହାର ଅପରାଧକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ଦେଖେଇବାକୁ ଭାରତୀୟ ରିଜର୍ଭ ବାଙ୍କକୁ ବ୍ୟବହାର କରାହୋଇଥିଲା । ଏପରି ଆର୍ଥିକ ଅପରାଧ ଅନ୍ୟ ବହୁ ଅଧିକୃତ ସଂସ୍ଥା ବି କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କହି କଥାଟାକୁ ଉଡେଇ ଦେବାକୁ ବସିଥିଲେ ମନମୋହନ ସିଂହ । ତାଙ୍କ ଭାଷାରେ, “Reserve Bank of India also deputed a special investigation team in January, 1987 to look into the matter and find out whether the seriousness of irregularities justified demands for cancellation of the license of the bank. The inspection revealed that there were mainly procedural irregularities in foreign exchange operations and conduct of the bank in certain areas but such irregularities had also been observed in the case of other authorized dealers in India. This did not warrant revoking of license.

ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ କରି ଯଶୱନ୍ତ ସିଂହ କହିଥିଲେ, “We are discussing the collapse of the Bank of Credit and Commerce International (Overseas) and its implications to us. We are also discussing the aspects of public financial institutions and their accountability or involvement in all of this. But we are, above all. discussing the Government’s conduct, role and responsibility in this entire affair. We are also not just by implication. but much more directly by the fact that we have taken up this Motion for discussion. Therefore. what is now on test is the duty and the efficacy of the legislature itself in which we are today sitting, in a sense this legislature is also on test in what we do today or fail to do in respect of this particular Motion.” ଅର୍ଥାତ୍, ବିସିସିଆଇ ଭୁଷୁଡ଼ି ପଡ଼ିବା ଓ ଆମ ଉପରେ ତହିଁର ପଡ଼ିଥିବା କୁପ୍ରଭାବ ଉପରେ ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ । ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଆର୍ଥିକ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କରେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଓ ତନ୍ନିହିତ ଉତ୍ତରଦାୟୀତ୍ଵ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ । କିନ୍ତୁ ସର୍ବୋପରି ଏହି ସମଗ୍ର ଘଟଣାରେ ସରକାରଙ୍କ ଆଚରଣ, ଭୂମିକା ଓ ଦାୟୀତ୍ଵ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ । କେବଳ ଉପରଠାଉରିଆ ଭାବେ ନୁହେଁ, ଯେହେତୁ ଏ ପ୍ରସ୍ତାବ ସଂସଦର କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରବାହକୁ ଆସିଛି, ସେହେତୁ ଏହି ଗୃହ, ଯହିଁରେ ଆମେମାନେ ସଦସ୍ୟ, ଏହି ଘଟଣାରେ ଦାୟିତ୍ଵ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ସମର୍ଥ କି ନା, ତାହା ବି ପରୀକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି । କହିବାକୁ ଗଲେ, ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ଏହି ଗୃହ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାକୁ ସଫଳ ହେବ କି ବିଫଳ ହେବ ତାହାର ହିଁ ପରୀକ୍ଷା ହୋଇଯିବ ।” 

ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ଲୋକସଭାରେ ଘମାଘୋଟ ଆଲୋଚନା ହେଲା ୧୪.୯.୧୯୯୧ ତାରିଖରେ । ନିଜ ଅଭିଯୋଗକୁ ସଶକ୍ତ କରିଥିଲେ ଯଶୱନ୍ତ ସିଂହ । ସେଦିନ ଲୋକସଭାରେ ଜର୍ଜ ଫର୍ଣାଣ୍ଡିଜ ଓ ସୋମନାଥ ଚାଟ୍ଟର୍ଜୀ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣସିଦ୍ଧ ତର୍କ ରଖିଥିଲେ,  ତଦାନୀନ୍ତନ ଲୋକସଭା ବିତର୍କରେ ତହିଁର ସମକକ୍ଷ ଗମ୍ଭୀର ଓ ବିଷୟନିଷ୍ଠ ଅଲୋଚନା କେବେ ଦେଖାଦେଇ ନଥିଲା । କିନ୍ତୁ ବିତର୍କ ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ମତ ନିଆଯିବା କଥା, ସେହି ପ୍ରସ୍ତାବ – ଯାହା ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା – ପ୍ରତ୍ୟାହୃତ ହୋଇଗଲା ।  ବିଜେପିର ପ୍ରସ୍ତାବକ ସଭ୍ଯ  ଯଶୱନ୍ତ ସିଂହ ନିଜ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବାକୁ ଯାଇ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ଯେହେତୁ କଥା ଦେଇଛି, ସେହେତୁ ଏ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିନେବାକୁ ଗୃହର ଅନୁମତି ମାଗୁଛି । ତାଙ୍କ ଭାଷାରେ, “I am bound by my word, and I seek the leave of the House to withdraw my motion.” 

ଲୋକସଭାର ସେହି ଅନନ୍ୟସାଧରଣ ବିତର୍କରେ ମନମୋହନ ସିଂହ ଏପରି ଫୁଙ୍ଗୁଳା ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଯେ, ଯଦି ସେଦିନ ସେ ନିଜ ଆଡୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରୁ ବିଦା କରିବାକୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରସିଂହ ରାଓ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତେ । 

କିନ୍ତୁ  ତଦପେକ୍ଷା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ପ୍ରସ୍ତାବଟି (ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବା ଲୋକସଭା ପକ୍ଷେ ସହଜସମ୍ଭବ ନଥିଲା) ଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲେ ଜନସାଧାରଣ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ଅର୍ଥବେପାରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ମାନାଦର୍ଶ (norms of conduct  by the public financial institutions) ତୁରନ୍ତ ଜାରି କରାଯାଇଥାନ୍ତା  ଓ ସମଗ୍ର ଘଟଣାର ତଦନ୍ତ କରିଥାନ୍ତା ଏକ ସଂଯୁକ୍ତ ସଂସଦୀୟ କମିଟି , ଯେଉଁଥିରେ ସବୁ ଦଳର ସଦସ୍ୟ ସଭ୍ଯ ରହିଥାନ୍ତେ ଓ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଠାରୁ ଚରଣ ସିଂହ , ଆମେରିକାନ ଗୁଇନ୍ଦା ସଂସ୍ଥା ସିଆଇଏ ଠାରୁ ମନମୋହନ ସିଂହ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଜଘନ୍ୟ ପାକିସ୍ଥାନୀ ବ୍ୟାଙ୍କକୁ ଭାରତରେ ବ୍ରାଞ୍ଚ କୋଳି ଭାରତୀୟ ପୁଞ୍ଜି ବଜାରକୁ ଭୟଙ୍କର ସଙ୍କଟ କବଳକୁ ଠେଲି ନେଇଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଚେହେରା ସାର୍ବଜନୀନ ହୋଇପାରିଥାନ୍ତା । କଂଗ୍ରେସ ସହ ବିଜେପି ଗୋପନରେ ହାତ ମିଳାଇ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଘଟିବାକୁ ଆଉ ଦେଲାନାହିଁ ; ଫଳରେ ଜନସାଧାରଣ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ଅର୍ଥବେପାରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାନାଦର୍ଶ (norms of conduct  by the public financial institutions) ଆଉ ପ୍ରଣୀତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇପାରିଲାନି । ହୋଇଥିଲେ, ଆଦାନୀକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅସଦାଚରଣ ଆଜି ଭାରତକୁ ଏପରି ଚହଲାଇ ନଥାନ୍ତା । 

 

ଓଡ଼ିଶାରେ ମାଫିଆରାଜ୍: ଶନିପୂଜାରେ ନିହିତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଛାତିରେ ଗୁଳିମାଡ଼ର ରହସ୍ୟ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଚ୍ଛାତିକୁ ଗୁଳି ମାରିଥିବା ତଳିଆ ପୋଲିସ କର୍ମଚାରୀ କୌଣସି ମାନସିକ ଚାପରେ ଥିଲେ ବୋଲି ସାଧାରଣରେ ଧାରଣା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲମାନେ ଯେଉଁ ରଡ଼ି ପକାଇ ଚାଲିଛନ୍ତି ତାହା ସେମାନେ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ । ଅସଲ ଅପରାଧୀ ନିଶ୍ଚୟ ଖୁବ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହା ଭୟରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ନବ କିଶୋର ଦାସ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ଶନିମନ୍ଦିରକୁ କୋଟିଏ ଟଙ୍କା ମୂଲ୍ୟର ସୁନା କଳସ ଗତ ୨୧ ତାରିଖରେ ଦେଇଥିଲେ ଓ ଭରତର ବିଭିନ୍ନ ଶନି ମନ୍ଦିରରେ ଶନି ଅଭିଷେକ କରୁଥିଲେ ।

କିଏ ଏହି ଛଦ୍ମ ଅପରାଧୀ ତାହା ନବଙ୍କ ପରିବାର ଓ ତାଙ୍କୁ ଶନି ପୂଜା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିବା ଗ୍ରହବିପ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିଥିବେ ।

ଜଣେ ତଳିଆ ପୋଲିସ କର୍ମଚାରୀ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଠା ବୋଳିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ପୋଲିସ ଏହି  ଶନି ପୂଜାର ରହସ୍ୟ ଭେଦ କରୁ ।

ନବ ଦାସଙ୍କ ପରିବାର ଓ ତାଙ୍କୁ ଶନିପୁଜା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିବା ଗ୍ରହବିପ୍ର (ଜ୍ୟୋତିଷ) ମୁହଁରୁ କିପରି ସତ ଓଗାଳିହେବ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ତାହା ଦେଖନ୍ତୁ । ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆପୋଲୋ ଡାକ୍ତରଖାନାକୁ ଯାଇଥିବାର ପ୍ରଚାର ଅପେକ୍ଷା ଏହା ଅଧିକ ଜରୁରୀ । ଭୁଲିଗଲେ ଚଲିବ ନାହିଁ ଯେ, ଏପରି ଗୁଳିମାଡ଼ ଖାଇବାରେ ନବୀନଙ୍କ ଏହି ମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ମନ୍ତ୍ରୀ । ଏହି ଗୁଳିକାଣ୍ଡ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରିଛି ଯେ, ଏବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ମାଫିଆରାଜ୍ ଚାଲିଛି । 

ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର : ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କ ସ୍ଵର -୨

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡ ହୋଇସାରିଛି । କାରଣ, ଶାସନତନ୍ତ୍ର ଆଉ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ନାହିଁ । ଏବେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଠାରୁ ପୋଲିସ ସିପାହୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଆମ ମାଲିକ । ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦେଶ ସ୍ଵାଧୀନ ହୋଇଥିଲା ତାହା ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହୋଇ ରହିଲାନି । ଏପରିଭାବେ ଏକ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଆମକୁ ମିଳିଲା ଯେ, ଅପରାଧୀର ମୌଲିକ ଅଧିକାର ରକ୍ଷା କରିବା ନ୍ୟାୟାଳୟର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହୋଇପଡ଼ିଥିବା ବେଳେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମୌଲିକ ଅଧିକାର ଅବିଚାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରହିଛି, ଯାହାକୁ Directive Principles of State Policy ବୋଲି ସମ୍ବିଧାନ ଚିହ୍ନଟ କରି, ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଗୋଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଟାଙ୍ଗିଆ ମାରିଛି ତାହା ଆମ ସ୍ୱାଧିନତାର ସବୁ ସ୍ଵପ୍ନକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଉଜାଡ଼ି ଦେଇଛି । ଭୋଟ ଦେବା ଆଉ ଟିକସ ଦେବା – ଏହି ଦୁଇଟି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇରଖିଛି ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ଏହା ଏତେ ସତ୍ୟ ଯେ, ପ୍ରମାଣ ପ୍ରଦାନ ଅନାବଶ୍ୟକ । ଏହି ସ୍ଥିତିରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛି?

ହଜି ଜେଇଥିବା ଆମ ଜାତୀୟ ସ୍ଵପ୍ନର ଏହି ସ୍ମାରକୀ ଦିବସରେ ମୁଁ ଦୁଇଜଣ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ମନକଥା ଏଠାରେ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବି । ପୂର୍ବରୁ ଭାଇ ଅମୀୟ କୁମାର ପ୍ରଧାନଙ୍କ  ମନକଥା ରଖିଛି, ଏବେ ଭବନୀପାଟଣାର ଅଧିବକ୍ତା , ଭାଇ ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ମିଶ୍ରଙ୍କ ଏକ କବିତା । ଯିଏ ଯେପରି ଗ୍ରହଣ କରୁ ।

 

 

ସତରେ
ସମୟର ଗତି
ଖୁବ ପ୍ରଖର
ଦେଖୁ ଦେଖୁ
ପାଳିବାକୁ ହୁଏ
ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସର
ଚଉସ୍ତରୀ ତମ ଜନ୍ମ ଜୟନ୍ତୀ,
ଇଂରେଜର
ପରାଧୀନତାରୁ ମୁକୁଳି
ରାଜତନ୍ତ୍ର ବନ୍ଧନର
ଶିକୁଳି ଫିଟେଇ
ସ୍ୱାଧୀନ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ
ମୁଣ୍ଡ ଟେକି
ଯେଉଁମାନେ କହିଥିଲେ
ଦେଶ ହେଲା ଗଣତନ୍ତ୍ର
ସେମାନେ ଆଉ ନାହାନ୍ତି l

ସେ ଦିନ
ହଟି ଯାଇଥିଲା
ଜାତି ଧର୍ମ ବର୍ଣ୍ଣ,
ଗୋଟିଏ ସ୍ୱରରେ
କହି ପାରୁଥିଲେ
ମଣିଷ ଜାତି
ମାନବ ଧର୍ମ l

ରାଜତନ୍ତ୍ରରେ
ଚାରି ଜାତି
ଶୁଦ୍ର ବୈଶ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ,
ମୋ ଜେଜେବାପା ବାପା କହିଥିଲେ
ଯୁଦ୍ଧ ଓ ସଂଘର୍ଷର ବନ୍ୟାରେ
ଭାସି ଯାଇଥିଲେ ବହୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ,
ଆଉ
ଯେଉଁମାନେ ରହିଲେ,
ବିନା ବାସ୍ନାରେ କର୍ପୁର କହିଲେ l

ଆଜି
ଗଣତନ୍ତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ରରେ
ସମାଜ ସେବାର
ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି
କ୍ଷତ୍ରିୟର ଅଭିବୃଦ୍ଧି କରି
ବଢ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି ନେତା,
ନିର୍ବାଚନର ହୁଙ୍କାରରେ
ଯୁଦ୍ଧଂ କହି
ଜଣେ ଜଣକୁ ପରାସ୍ତ କରି
ପାଲଟିଛନ୍ତି
ରାଜନେତା
ରାଜା ଭଳି ପୂଜା ପାଇ
ଜଣେ ଜଣେ
ଅଞ୍ଚଳର ବିଧାତା l

ବିଦ୍ୱାନ ପୁରୁଷ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ
ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାଜିଲେ
ଚୌକିକୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିଲେ,
ବିଚାରପତି ପ୍ରାଧ୍ୟାପକ
ରୁଷି ମହର୍ଷି ହେଲେ
ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ମାନେ
ଆଇନଜୀବୀ ଡାକ୍ତର
ଶିକ୍ଷକ କହିଲେ l

ପୋଲିସ ଓ ସାମ୍ବାଦିକ
ରାଜନେତାଙ୍କ ଦୂତ ପାଲଟିଲେ,
ଧନୀ ଶ୍ରେଣୀ
ବ୍ୟବସାୟ କଲେ
କ୍ଷତ୍ରୀୟକୁ କର ଦେଲେ,
ଶୁଦ୍ର ପାଲଟିଲେ ଗରିବ
ପେଟପାଇଁ ସହିବାକୁ ହେବ l

କୁହ ମାତୃଭୂମି
କୁହ ଗୋ ଜନନୀ
ମୁଁ
ସାଧାରଣ ବର୍ଗ
ଗରିବ,
କେଉଁ ଶ୍ରେଣୀରେ
ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରିବ,
ମୋ ଚିତ୍କାରରେ
ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଗଲା,
ସ୍ବପ୍ନ ମୋତେ କହିଗଲା,
ଗଣତନ୍ତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ର ଏବେ
ରାଜତନ୍ତ୍ର ନୁହେଁ
ନେତାତନ୍ତ୍ର ହେବାକୁ ବସିଲା l

ସନ୍ତୋଷ ମିଶ୍ର,

 

 

 

ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର : ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କ ସ୍ଵର -୧

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଣ୍ଡ ହୋଇସାରିଛି । କାରଣ, ଶାସନତନ୍ତ୍ର ଆଉ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ନାହିଁ । ଏବେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଠାରୁ ପୋଲିସ ସିପାହୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଆମ ମାଲିକ । ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଦେଶ ସ୍ଵାଧୀନ ହୋଇଥିଲା ତାହା ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହୋଇ ରହିଲାନି । ଏପରିଭାବେ ଏକ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଆମକୁ ମିଳିଲା ଯେ, ଅପରାଧୀର ମୌଲିକ ଅଧିକାର ରକ୍ଷା କରିବା ନ୍ୟାୟାଳୟର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହୋଇପଡ଼ିଥିବା ବେଳେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମୌଲିକ ଅଧିକାର ଅବିଚାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରହିଛି, ଯାହାକୁ Directive Principles of State Policy ବୋଲି ସମ୍ବିଧାନ ଚିହ୍ନଟ କରି, ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ଗୋଡ଼ରେ ଯେଉଁ ଟାଙ୍ଗିଆ ମାରିଛି ତାହା ଆମ ସ୍ୱାଧିନତାର ସବୁ ସ୍ଵପ୍ନକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଉଜାଡ଼ି ଦେଇଛି । ଭୋଟ ଦେବା ଆଉ ଟିକସ ଦେବା – ଏହି ଦୁଇଟି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇରଖିଛି ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା । ଏହା ଏତେ ସତ୍ୟ ଯେ, ପ୍ରମାଣ ପ୍ରଦାନ ଅନାବଶ୍ୟକ । ଏହି ସ୍ଥିତିରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କରୁଛି?

ହଜି ଜେଇଥିବା ଆମ ଜାତୀୟ ସ୍ଵପ୍ନର ଏହି ଏହି ସ୍ମାରକୀ ଦିବସରେ ମୁଁ ଦୁଇଜଣ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ମନକଥା ଏଠାରେ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବି । ଯିଏ ଯେପରି ଗ୍ରହଣ କରୁ ।


ଜାନୁଆରୀ ୨୬ ! ସାଧାରଣ ତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ।ଶୁଭେଚ୍ଛା ଛୁଅ ଛୁଟୁଛି ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରୁ ।କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ଭିତରେ କୋଉଠି ନା କୋଉଠି ଛାତି ଭିତରେ ଅଣ ନିଃଶ୍ୱାସ ଅନୁଭବ କରୁଛି ପ୍ରକୃତ ସ୍ଵାଧୀନତା । ଥରେ ନିଜ ବିବେକକୁ ପଚାରନ୍ତୁ।

୧) କେତେ ସ୍ଵାଧୀନ ଆପଣ ?
୨) ଆପଣଙ୍କ ମାତୃଭାଷାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି ବିଦେଶୀ ଭାଷା ।ସେଥିପାଇଁ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ କାହା ପାଟିରେ ପଶୁନି । କୁହା ଯାଉଛି HAPPY REPUBLIC DAY)
୩) ଘରେ ଓଡ଼ିଆ କହିଲେ ଆଧୁନିକା ମା ମାନେ ପିଲାକୁ ବାରଣ କରି କହୁଛନ୍ତି ଚୁପ୍ ( ଓଡ଼ିଆ କୁହନା, ହିନ୍ଦୀ ଓ English ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଅସୁବିଧା ହେବ) !
୪) ଆପଣଙ୍କ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରାକୁୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି ପାଶ୍ଚାତ ସଭ୍ୟତା (ଭଜନ ଜାଗା ନେଇଛି ହୁ ହା ହୋ ପପ୍ ଗୀତ !
୫) ଗୋ ମାତା ସେବା ଜାଗା ନେଇଛି ବିଦେଶୀ କୁକୁର ସେବା) !
୬) ଆପଣଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥକୁ ମୁଢ଼ି, ଚୁଡ଼ା କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି ବିଦେଶୀ ଖାଦ୍ୟ (ପିଜା, ବର୍ଗର ..)!
୭) ଆପଣଙ୍କ ପୋଷାକକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି ବିଦେଶୀ ପୋଷାକ (କୋର୍ଟ ଟାଇ ପରାକ୍ରମରେ ଧୋତି କୁର୍ତ୍ତା ଗାମୁଛା ହଜି ଗଲାଣି)!
୮) ଆପଣଙ୍କ ମଥାର ଚନ୍ଦନ ଟିପା ଜାଗା ନେଇଛି ବିଦେଶୀ ( ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଟେଟୁ )!
୯) ଆପଣଙ୍କ ବେକରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା (ତୁଳସୀ ମାଳା ଜାଗା ନେଇଛି ବିଦେଶୀ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଦାମୀ ଗହଣା)।
୧୦) ଆପଣଙ୍କ ପାଦରେ କାଠର କଠଉ ଜାଗା ନେଇଛି ବିଦେଶୀ ବ୍ରାଣ୍ଡ WOOD LAND SHOES
୧୧) ସଧବା ନାରୀର ହାତର ଶଙ୍ଖା ଚୁଡ଼ି ଜାଗା ନେଇଛି ଦାମୀ ବିଦେଶୀ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଘଡି ।
୧୨) ମଥାର ସିନ୍ଦୂର ଟୋପା ଲଗେଇ ବାକୁ ଭୁଲି ଯାଉଛନ୍ତି ନବ ବିବାହିତ ବୋହୁ ମାନେ ।କାରଣ ଫେସନ୍ କବଳରେ ଆଧୁନିକ ପିଢ଼ି ।
୧୩) ହାତର ସୁଦଶା ବ୍ରତ କଥା ଭୁଲି ଗଲେଣି ।
୧୪) ଆପଣଙ୍କ ଖାଇବା ଆସନ ପିଢ଼ା ଜାଗା ନେଇଛି ବିଦେଶୀ DINNING TABLE.

ଏମିତି ଅନେକ କିଛି …. ଲମ୍ବା ତାଲିକା। ତେଣୁ ଏବେ ବି ଆମେ ପରାଧୀନ । ବାସ୍ କାଗଜ କଲମରେ ସ୍ଵାଧୀନ ।

ଭାବିଲି ଜେଜେଙ୍କୁ ପଚାରି ବୁଝିବି ସ୍ଵାଧୀନ ଓ ପରାଧୀନ ଭିତରେ ଥିବା ମଞ୍ଜି ରହସ୍ୟ ।
ଜେଜେ କହୁଥିଲେ ରାଜତନ୍ତ୍ର ଓ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଭିତରେ ବେଶି ପାର୍ଥକ୍ୟ ନାହିଁ ।କେବଳ ଶାସକଙ୍କ ଚମଡା ବଦଳିଛି । ଗୋରା ଚମଡା ଜାଗାରେ କଳା ଚମଡା ହାତରେ କ୍ଷମତା ଅଛି । ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଜା ବେଠି ଖଟୁଥିଲେ ଓ ରାଜା କର ଉପଭୋଗ କରି ଇଂରେଜଙ୍କ ଚାମଚା ଗିରି କରି ଅୟାସ ଜୀବନ ବିତାଉ ଥିଲେ।ଆଜି ବି ପ୍ରଜା କଥା ବୁଝୁଛି କିଏ ? ଅମଲା ତନ୍ତ୍ର ଚାମଚା ଗିରି କରି କ୍ଷମତା ଲୋଭୀ ଶାସକଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରି ଜନତାଙ୍କ ପିଠିରେ ଚାବୁକ ପ୍ରହାର କରୁଛନ୍ତି ।ପ୍ରଜା ସେତେବେଳେ ନିଷ୍ପେସିତ ଥିଲେ । ପ୍ରଜାର ଆଜି ବି ସେଇ ଅବସ୍ଥା । ଯୋଜନା ଉପରେ ଯୋଜନା ଚାଲିଛି ।ବାଟ ମାରଣ ହେଉଛି ଦଲାଲ୍ ସରକାରୀ ବାବୁ ଓ ନେତା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ।ଜେଜେ କହିଲେ ଗଣି ଗଣି ପ୍ରଜାଙ୍କ ତଣ୍ଟି ଚିପିବା ହେଉଛି ଗଣତନ୍ତ୍ର।
ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ ଆମେ ପ୍ରକୃତ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଠାରୁ ଖୁବ୍ ଦୂରରେ …
ଜେଜେ ବୁଢ଼ା ଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ନେଇ ଏ କବିତା ଟି ।

ବିଜୁଙ୍କ ଡାକୋଟା : ପ୍ରଶ୍ନରେ ପାବକ କାନୁନଗୋ ଓ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ସିଂହ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
 ଭୁବନେଶ୍ଵରରୁ ‘ସକାଳ’ ନାମକ ଏକ ଖବରକାଗଜ ବାହାରେ । ଏହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଚାଟୁକାରୀ କାଗଜ ବୋଲି ସାଧାରଣରେ ଏକ ଧାରଣା ସୃଷ୍ଟିହୋଇଛି । 

ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଅଧ୍ୟାପକ ଡ. ପାବକ କାନୁନଗୋ ମୋର ଜଣେ ଏକାନ୍ତ ପ୍ରିୟ ସମ୍ପର୍କୀୟ ସାନ ଭାଇ ।  ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ କୁମାର ସିଂହ ମଧ୍ୟ ମୋର ଏକାନ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧାସ୍ପଦ ବନ୍ଧୁ । କିନ୍ତୁ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରବାଦ ପୁରୁଷ ବନାଇବାରେ ଯେଉଁ ମିଥ୍ୟାଚାରୀମାନଙ୍କ ହାତ ଅଛି, ସେହିମାନଙ୍କ ସହ ଏହି ଉଭାୟେ ଏହି ‘ସକାଳ’ କାଗଜ ମାଧ୍ୟମରେ ସାମିଲ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ମୁଁ ଆଚମ୍ବିତ  ।

କାଗଜଟିର ଜାନୁୟାରୀ ୨୦ ସଂସ୍କରଣରେ ପାବକବାବୁ “ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ସ୍ମୃତିର ଡାକୋଟା” ଶୀର୍ଷକରେ ଏକ ନିବନ୍ଧ ଲେଖିଥିବା ବେଳେ ପରଦିନର ସଂସ୍କରଣରେ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦବାବୁ ଲେଖିଥିବା ନିବନ୍ଧର ନାମ “ସଂକଲ୍ପ, ସାଧନା ଓ ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ଡାକୋଟା” ।

ନିଜ ନିଜ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହି ଉଭୟେ ବିଜୁଙ୍କ ଉପରେ ଏପରି କପୋଳକଳ୍ପିତ କାହାଣୀ ବାଢ଼ିଛନ୍ତି, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଆସିଥିବା କିମ୍ବଦନ୍ତୀମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରାୟତଃ ସମାନ । ଲୋକେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ବାସର ସହ ଚାହାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ରାଜନୀତିରେ ନାହାନ୍ତି, ସେହିମାନେ ଯଦି ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଜୁ ଭାଇରସ ଖେଳାଇବା ପାଇଁ କଲମ ଚାଳନା କରିବେ, ତେବେ ଓଡ଼ିଶାକୁ ନିର୍ଭୁଲ ଦିଗ୍ ଦର୍ଶନ ଦେବ କିଏ?  

ସୁଖର କଥା , ଗବେଷକ ଅନୀଲ ଧୀର ଏହି ଡାକୋଟା ଉପରେ ଓଟିଭିକୁ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାର ଦେଇ  ବିଜୁଙ୍କ ଉପରେ ତିଆରି ହୋଇଚାଲିଥିବା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କିପରି ଭିତ୍ତିହୀନ ତାହା ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି । ସାମାଜିକ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରସାରିତ ଏହି ସାକ୍ଷାତକାରକୁ ଏଠାରେ ଦସ୍ତାବିଜଭୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସ୍ଥାନିତ କରୁଛି :

https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fotvkhabar%2Fvideos%2F717819956424285%2F&show_text=false&width=560&t=0

 

 

 

 

 

 

ଓଃ! କି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ!

ସୁଭଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ଗତ ୨୧ ତାରିଖରେ ଯାହା ହେଲା, ଓଡ଼ିଶାରେ ପୂର୍ବରୁ ସେପରି କେବେ ବି ହୋଇନଥିଲା । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ରାଉରକେଲାବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପାଶୋରି ପକାଇଥିବା ହେତୁ ତାଙ୍କୁ ତାହା ମନେପକାଇଦେବା ପାଇଁ ଓ ତାହା ପରିପାଳିତ ହେଲେ ସେହି ଲୌହ ସହରର କି ଉପକାର ହେବ ତହିଁର “ମଡ଼େଲ” ସହାୟତାରେ ତାଙ୍କୁ ଅବଗତ କରାଇବା ପାଇଁ ସେଠିକାର ସୁବିଦିତ ଯୁବସମାଜସେବୀ ମୁକ୍ତିକାନ୍ତ ବିଶ୍ଵାଳ ନଭେମ୍ବର ୧୫ ତାରିଖରୁ ୫୦୦ କିଲୋମିଟର ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି ଡିସେମ୍ବର ୧୫ ତାରିଖରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅନୁମତି ଦେଲେନାହିଁ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଓ ସେ କାନ୍ଧରେ ଭାର କରି ବୋହି ବୋହି ଆଣିଥିବା “ମଡ଼େଲ” ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ତ ବହୁଦୂରର କଥା । 

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ସେ ଶିଶୁଭାବନ ଛକରେ ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ଡେରା ପକାଇ ଶୀତକକାରରେ ଓ ମଶଙ୍କ ମେଳରେ ୨୧ ତାରିଖଯାଏଁ ପଡ଼ି ରହିଲା ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହତାଶାଜର୍ଜରିତ ହୋଇ ନିକଟରେ ଥିବା ଏକ ସୁଉଚ୍ଚ ପ୍ରଜ୍ଞପନ ମଞ୍ଚ ଉପରକୁ ଚଢିଗଲେ ସେଇଠି ସର୍ବସମକ୍ଷରେ ପୋଡ଼ି ହୋଇ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ । ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଘଣ୍ଟା କାଳ ପ୍ରବଳ ପରିଶ୍ରମ କରି ଓ ବୁଦ୍ଧିଖଟାଇ ଅଗ୍ନିଶମ ବିଭାଗର ଏକ ଅଭିଜ୍ଞ ଗୋଷ୍ଠୀ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲା ପରେ ତାଙ୍କ ସ୍ଵସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥା ତନଖିବା ଆଳରେ ରାଜଧାନୀ ଡାକ୍ତରଖାନାର ଏକ ନିବୁଜ କୋଠରୀରେ ବଖରାବନ୍ଦୀ କରିରଖାଯାଇଛି । ତାଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛଡ଼ାଯାଉନି ; ଆହୋରାତ୍ର ପୋଲିସ ଜଗିଛି ।  

ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ନାହିଁନଥିବା ଶାସନ ଚାଲିଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆସନରେ ଆସୀନ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କ ନିର୍ବାଚିତ ସେବକ ବୋଲି ନ ମାନି ଭୁଖଣ୍ଡେଶ୍ବର ବୋଲି ଭାବନ୍ତି । ଲୋକଙ୍କ ଭାଷା କହନ୍ତିନାହିଁ , ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଜାତୀୟ ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତି କୌଣସି ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତିନାହିଁ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଅସ୍ମିତା ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ବୀତସ୍ପୃହତା ଏତେ ତୀବ୍ର ଯେ, ଓଡ଼ିଶା କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଭାଷା ଆଇନକୁ  ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ଅନୁମୋଦିତ ସଂଶୋଧନ-ବିଧେୟକକୁ ଗୋପନରେ ବଦଳେଇ ଦେଇ ସେ ଜାଲ୍ ବିଧେୟକକୁ ବିଧିରୂପ ଦେଇଥିବା ଧରାପଡ଼ିସାରିଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ରାଜ୍ୟରେ ଜନବିରୋଧୀ ଇଂରାଜୀଶାସନ ଚଳାଇଛନ୍ତି, ସାଧାରଣଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖି । 

ମଦବନ୍ୟାରେ ଉବୁଟୁବୁ ଭୋଟରମାନଙ୍କ ନାଗରିକୀୟଚେତନା ଏହି କାଳଖଣ୍ଡରେ ଏପରି ଅବକ୍ଷୟିତ ଯେ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ନିର୍ବାଚିତ ବିଧାୟକମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଆଇନରେ ହୋଇଥିବା ଜାଲିଆତି ଜାଣି ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିବାଦ କରିପାରୁନାହାନ୍ତି , ପ୍ରତିକାର ତ ବହୁ ଦୂର ! ଜନପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କ କ୍ରୀତଦାସମାନସିକତା ନବୀନବାବୁଙ୍କ ଗଉଁ ଏପରି ବଢେଇଦେଇଛି ଯେ, ସେ ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଶାର ସମ୍ରାଟ ଭାବେ ଜାରି କରୁଛନ୍ତି ଓ ଯଦ୍ଦୃଚ୍ଛା ଆଚରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି । ଫଳରେ, ଯେକୌଣସି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବିଚାରିଲେ ମଧ୍ୟ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଛି ଓଡ଼ିଶା । ଅଗ୍ନିଶମ ବିଭାଗର ଅଭିଜ୍ଞ ଲୋକେ ମୁକ୍ତିକାନ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇଥିବା ବେଳେ, ମୁକ୍ତିକାନ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମାନସିକ ଘୃଣା ଓଡ଼ିଶା କି କିସମର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହାତରେ ପଡ଼ିଛି ତାହା ଆକଳନ କରିବାକୁ ଆହ୍ଵାନ ଦେଉଛି ।   

କି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହାତରେ ନ ପଡ଼ିଛି ସତେ ଓଡ଼ିଶା ! 

ନବୀନଙ୍କ ନାକ ତଳେ ବଟି କାରବାର ହେତୁ ମଶା କବଳରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ନ୍ୟାୟମୁର୍ତ୍ତି ଅନଙ୍ଗ କୁମାର ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଏକ ବେସରକାରୀ ସଙ୍ଗଠନରୁ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ମାସ ତଳେ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ସିଦ୍ଧି ସମ୍ମାନ (Lifetime achievement award ) ସଂଗ୍ରହ କରି ତମାମ ଓଡ଼ିଶାରୁ ଠୁଳ କରାହୋଇଥିବା ଅନୁଗତମାନଙ୍କ ଜୟଜୟକାରରେ ଭୁଇଁରୁ ଆକାଶ ଏକ କରିଦେଇଥିବା ବାବୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଗାଦୀ-ସହର ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ମଶାକାମୁଡ଼ାଜନିତ ରୋଗ ଏବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କଟ  । ଏହାଙ୍କୁ ଏପରି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିଥିବା ନ୍ୟାୟମୁର୍ତ୍ତି ଅନଙ୍ଗ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ନିଜ ଆତ୍ମସମୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ କି ନାହିଁ  ତାହା ତାଙ୍କ ଅଭ୍ୟାସଗତ ନ୍ୟାୟିକ ସଚେତନତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ମାତ୍ର ନବୀନବାବୁଙ୍କ ନାକ ତଳେ ବଟି କାରବାର ହେତୁ ମଶାମାନଙ୍କ ବଂଶ ବିସ୍ତାର ଅବ୍ୟାହତ ରହି ଅବସ୍ଥା ଅସମ୍ଭାଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମଶାବଂଶ ବିସ୍ତାର କରାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରାପତ୍ତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ମୁନିସିପାଲ କର୍ପୋରେସନ (ବିଏମସି) ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ସହରର ଆବାଳବୃଦ୍ଧବନିତା ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ  ଉପରେ ବିଷ ବର୍ଷଣର ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ତାହା ଅବିଳମ୍ବେ ବନ୍ଦ ହେବା ଦରକାର  । 

“ମାଆ ଧନକୁଟି ପୁଅ ନାଗର” ବୋଲି ଓଡ଼ିଶାରେ ଏକ ବୋଲି ଅଛି । ରାଜ୍ୟକୁ ଋଣଭାରରେ ଅଣନିଃଶ୍ଵାସୀ କରିପକାଇଥିବା ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଶ୍ଵ ହକିର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ସାଜିଛନ୍ତି , ଯାହା ଫଳରେ ଋଣଯନ୍ତାରେ ଛଟପଟ ହେଉଥିବା ଆମ ରାଜକୋଷ ଅଧିକ ସଂକଟାପନ୍ନ  ହେବାକୁ ଯାଉଛି  । ବାବୁଙ୍କର କ’ଣ ଅଛି? ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ଖଣି ବିକିଦିଅ, ନବାବଙ୍କ ପରି ଖର୍ଚ୍ଚ କର  । ଉଡ଼ା ଚଡ଼େଇ, ଡକା ହୋଇ ଆସିଥିଲେ, ଯିବେ ପଳେଇ । ଆମେ ଭୂମିଜ ଓଡ଼ିଆଏ ତ ଖଣିହରା ହେଲୁ ନାଁ! ଏ ବାବୁ ନାଁ କମେଇବେ ।  ଓଡ଼ିଶା ଦେବାଳିଆ ହେବ ।  ତେଣୁ ଏହି ମାସରେ ବିଦେଶରୁ ହକି ଖେଳାଳିମାନେ ଓଡ଼ିଶା  ଆସିବେ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ରାଟସମ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଆଯିବ  ଆମ ପଇସାରୁ ।  ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ କାହାକୁ ଭୁବନେଶ୍ଵରବାସୀଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଉଥିବା କୌଣସି ମଶା କାମୁଡ଼ି ଦିଏ ? ବାବୁଙ୍କ ହକି ପୃଷ୍ଠପୋଷକୀୟା ଔଜଲ୍ୟ ଚହଲିଯିବ । ତେଣୁ ହଠାତ୍ ବାବୁଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଢୁକିଛି ମଶା ବଂଶ ଲୋପ କରିବାର ନିଶା । ଆକାଶରେ ଡ୍ରୋନ୍ ଉଡ଼ାଇ ତା ମାଧ୍ୟମରେ ବିଷ ବର୍ଷଣ କରି ମଶାମାରଣ କାମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।  ଆକାଶମାର୍ଗରୁ ବିଷବର୍ଷଣ ଦ୍ଵାରା ଆମେ ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆ କେଉଁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଙ୍କଟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବୁ ତାହା ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଇନାହିଁ , ଆକାଶରୁ ବିଷ ବର୍ଷଣ ହେତୁ ପରବେଶ କିପରି ପ୍ରଦୂଷିତ ହେବ, ତାହାର ଆକଳନ ହୋଇନାହିଁ ଓ ତହିଁର ଉପଚାର କ’ଣ ତାହା ନିରୂପିତ ହୋଇନାହିଁ  । ଅଥଚ, ହକି ଖେଳାଳୀଙ୍କୁ ମଶା କାମୁଡ଼ିବେନି, ସେଥିପାଇଁ ଭୁବନେଶ୍ଵରର ସବୁ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ଉପରେ ବିଷ ବର୍ଷଣ ହେବ ।  ଯଦି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଅଭ୍ୟାସଗତ ଆଇନ ଅବମାନନାକାରୀ ନହୋଇଥାନ୍ତେ , ତେବେ ଏହି ବିଷାକ୍ତ ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜି ନଥାନ୍ତା । 

ଭୁବନେଶ୍ଵରକୁ  ମଶାମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ୨୦୦୩ରେ ଏକ ଆଇନଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଥିଲା । ନବୀନବାବୁ ସେ ଆଇନକୁ ଅଚଳ କରିରଖିଦେଲେ, କାରଣ ସେ ଆଇନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥିଲେ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ବେପାର ଅଡୁଆରେ ପଡ଼ିଥାନ୍ତା , ସେମାନେ ଜଣକେ ୪୦୦୦ ଟଙ୍କା ଲେଖାଏଁ ମାସକୁ ପ୍ରାୟ କୋଟିଏ ଷାଠିଏ ଲକ୍ଷ ବଟି ଦିଅନ୍ତି ପ୍ରତିମାସରେ  । ଏହା  ସତ କି ମିଛ ମୁଁ ଜାଣେନି । ପ୍ରକୃତ କଥା କ’ଣ ତାହା କେବଳ ନବୀନ ବାବୁ ହିଁ କହିପାରିବେ । କାରଣ ସରକାର ତାଙ୍କର ଓ ସେ ହିଁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ । ମୁଁ ଏହି ବଟି କାରବାରର ଉଡ଼ା ଖବର ପାଇ ମୋ ନଭମଞ୍ଚ ମାଧ୍ୟମରେ ସରକାରଙ୍କୁ ଅବଗତ କରାଇଥିଲି, କେବଳ ନୀରବତା ହିଁ ମିଳିଲା ।   ଫଳରେ ମଶାନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସମ୍ଭବ ହୋଇନାହିଁ  ।  

ଅଲୋଚନାକୁ ଆସିବା । 

ବିଧାନସଭାର ବଜେଟ ଅଧିବେଶନ ଚାଲିଥାଏ । ଜଗାରଖା ପାଇଁ ବାହାରୁ ମଧ୍ୟ ପୋଲିସ ଲୋକେ ଆସିଥାନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରତ ତିନିଜଣ ପୋଲିସ ବ୍ରେନ୍ ମ୍ୟାଲେରିଆ ରୋଗରେ ପଡ଼ି ହଠାତ୍ ମରିଗଲେ । ବିଧାନସଭା ତଡ଼ିତ୍ ବେଗରେ ତାର କାରଣ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲା । ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ  ମଶା ଏପରି ପ୍ରବଳ ହେବାର କାରଣ କ’ଣ – ଏହା ଥିଲା ପ୍ରଶ୍ନ । ଉତ୍ତର ଆସିଲା – ଏକମାତ୍ର କାରଣ ଗୋଶାଳା । ସହର ଭିତରେ ପ୍ରାୟ ୪୦୦୦ ଗଉଡ଼ ବିଭିନ୍ନ ସରକାରୀ ସ୍ଥାନ ଜବରଦଖଲ କରି ଗାଈ ମଇଁଷି ରଖିଛନ୍ତି ଓ ଅନେକ ସ୍ଥାୟୀ ବାସିନ୍ଦା ନିଜ ନିଜ ହତାରେ ଓ ଅନେକ କର୍ମଚାରୀ ନିଜ ନିଜ ସରକାରୀ ବାସଗୃହରେ ମଧ୍ୟ ଗୋରୁ ରଖିଛନ୍ତି । ସେହି ସବୁ ଗୁହାଳ ପାଣିରେ ମଶା ବଂଶ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରୁଛି । ତେଣୁ ତୁରନ୍ତ ବିଏମସି ଆଇନ -୨୦୦୩ ପ୍ରଣୀତ ଓ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଭୁବନେଶ୍ବର ସହରାଞ୍ଚଳରେ ଗୋରୁ ରଖିବା ନିଷିଦ୍ଧ ହେଲା । 

ଏହି ଆଇନ ଗଉଡ଼ମାନଙ୍କ ଜୀବନଜୀବିକା ଉପରେ ଆଞ୍ଚ ଆଣୁଥିବା ଦର୍ଶାଇ ଗଉଡ଼ ସଂଘ (Orissa Milk Producers Association ) ଓଡ଼ିଶା ଉଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ମକଦ୍ଦମା କଲେ । ହାରିଲେ ।  ସେମାନେ ଭାରତର ସର୍ବ୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଅପିଲ କଲେ ।  ହାରିଲେ । ଉଭୟ ଅଦାଲତରେ ନବୀନ ବାବୁଙ୍କ ସରକାର ନିଜ ଆଇନକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯେଉଁ ନିଷ୍ଠା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ତାହା ଦେଖାଯାଇନଥିଲା । ତା ସତ୍ତ୍ୱେ ସରକାର ଜିତିଳେ ଓ ଗଉଡ଼ସଂଘ ହାରିଲା । କାରଣ , ଏହି ଦୁଇ ଅଦାଲତଙ୍କ ବିଚାରରେ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ମଶା ଓ ପ୍ରଦୂଷଣମୁକ୍ତ ପରିସର ସୁନିଶ୍ଚିତ କରାଯିବା ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ  ଥିଲା। 

ଗଉଡ଼ସଂଘ ଦର୍ଶାଇଥିଲା ଯେ, ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା ବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଗ୍ଧ ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ପାଇଁ ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ । ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଛେଦ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟ ଚାଲିବା ପାଇଁ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସରକାର ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମୁତାବକ ସେମାନଙ୍କୁ ନବୀନବାବୁଙ୍କ ସରକାର ଜମି ଯୋଗାଇ ଦିଅନ୍ତୁ  । ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ଏହାକୁ  ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି କହିଥିଲେ, ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଜୀବନର ସୁରକ୍ଷା ସବୁ ସରକାରୀ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିଠାରୁ ଅଧିକ ମୁଲ୍ୟବାନ  (“ the doctrine of Promissory Estoppels will have no application”) ।. ଗଉଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଭୁବନେଶ୍ଵର ସହର ସମେତ ସହର ସନ୍ନିକଟରୁ ନିକାଲି ଦେବା  ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ  (the milkmen must be evicted from the limits of BMC and must not be rehabilitated anywhere in the City and its periphery, as “Right to environment being a fundamental right, it is the duty of the State to make it sure that people get a pollution free surrounding” ) ବୋଲି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ଆଦେଶ ଜାରି କରିଥିଲେ  ।  ଏହି ଐତିହାସିକ  ନ୍ୟାୟିକ ଆଦେଶ (judgment) ୨.୨.୨୦୦୬ରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଥିଲା ଓ (2006) 3 Supreme Court Cases 229 ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । 

ଅଥଚ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ଦ୍ଵାରା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ଥିତ ଏହି ଆଇନକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କଲେନାହିଁ ଓ ଭୁବନେଶ୍ଵର ମଶାମୁକ୍ତ ହେବାର କୌଣସି ପରିସର ବି ରହିଲା ନାହିଁ  ।  ଫଳରେ ଆଜି ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜିଛି । 

ଲୋକଙ୍କୁ ଭୁଆଁ ବୁଲେଇବାକୁ ଗୋଟେ ଆଇନ କରିଦିଅ ଓ ତାହାକୁ ଅମାନ୍ୟ କର – ଏହା ହେଉଛି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପୁରୁଣା ଅଭ୍ୟାସ । ଆଇନ ବିରୋଧୀ ଆଚରଣ ଓ ନବୀନ ଶାସନ – ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରାର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ଵ । ଏହା ନହୋଇଥିଲେ, ଭୁବନେଶ୍ଵରରେ ଆଜି ମଶା ନଥାନ୍ତେ । 

ଡ୍ରୋନ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଷ ବର୍ଷଣ କରି ମଶାମାରଣ ପାଇଁ ବିଏମସି ମାଧ୍ୟମରେ ବାବୁ ନବୀନ ଯେଉଁ ନୂଆ ନାଟକ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ତାହା ମଶା ବଂଶ ବିସ୍ତାର କରାଉଥିବା ଗଉଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଭୁବନେଶ୍ଵରର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ନାୟୁକେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କରେ ସରକାରୀ ସ୍ଥାନରେ ଗୁହାଳ ରଖି ନିରାପଦରେ ଦୁଗ୍ଧ ବ୍ୟବସାୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ।  ତାର କାରଣ,ଯାହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଓ orissamatters. comରେ ପ୍ରକାଶ କରି ନବୀନଙ୍କ ସରକାରକୁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନୀ କରାଇଛି, ତାହାକୁ ନବୀନବାବୁଙ୍କ ଦପ୍ତର ବା ବିଏମସି – କେହି ଏଯାଏଁ ଖଣ୍ଡନ କରିନାହାନ୍ତି ।  ବାରମ୍ବାର ମୁଁ ଏହା ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିଛି । ବଟି କାରବାର ଯଦି କ୍ଷମତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚସ୍ତରକୁ ନିରସ୍ତ କରାଇନଥାନ୍ତା, ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟଳୟର ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସତ୍ତ୍ୱେ, ମଶା ଉତ୍ପାଦନକାରୀ ଗୋରୁ ଗୁହାଳ ଭୁବନେଶ୍ବର ତମାମ ଛାଇ ହୋଇ ରହିନଥାନ୍ତା । ଏଠାରେ ଥିବା ୪୦୦୦ ଗଉଡ଼ ସହରର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଗୋରୁ ରଖି ଦୁଗ୍ଧ ବ୍ୟବସାୟ କରୁଛନ୍ତି ଓ ସରକାରୀ ସୁରକ୍ଷା ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତି ମାସରେ ଜଣକେ ଅନ୍ୟୁନ୍ୟ ୪୦୦୦ ଟଙ୍କା ବଟି ଦେଉଛନ୍ତି । ଅର୍ଥାତ୍ ମାସକୁ ଅବୈଧ ଭାବେ  କୋଟିଏ ଷାଠିଏ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା  ବଟି ଆଦାୟ ହେତୁ ମଶା ବଂଶ ବିସ୍ତାରର ବ୍ୟବସ୍ଥା କାଏମ ରଖିବାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅବଜ୍ଞା କରାହୋଇଆସିଛି  ।ଏକଥା  ମୁଁ ୨୬.୯.୨୦୧୫ରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲି, ଏବକୁ କେତେ ବଢିଲାଣି ତାହା ଏକ ବିଧିବଦ୍ଧ ତଦନ୍ତ ହେଲେ ଜଣା ପଡ଼ନ୍ତା  । 

ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ତୁରନ୍ତ ଏହି ବଟି କାରବାର ବନ୍ଦ କରନ୍ତୁ , ନିଜ ପ୍ରଣୀତ ବିଏମସି ଆଇନ ୨୦୦୩ ଅନୁଯାୟୀ ଭୁବନେଶ୍ଵର ସହର ଓ ଆଖପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଗୁହାଳ ଅପସାରିତ କରି ମଶା ବଂଶ ବିସ୍ତାରର ବାସ୍ତବ ନିରାକରଣ କରନ୍ତୁ । ସେ ଚାହିଁଲେ ସପ୍ତାହକ ଭିତରେ ଏହା ହୋଇପାରିବ ଓ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ବର ସବୁଦିନ ପାଇଁ ମଶାମୁକ୍ତ ହେବ । ଯଦି ବଟି ଆଦାୟ ଭିତିରି  ଅଭିପ୍ରାୟ ହୋଇ ନଥାଏ, ତେବେ ସେ ଅବିଳମ୍ବେ ଏହା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ ;  ଆକାଶମାର୍ଗରୁ ବିଷ ବର୍ଷଣ କରି ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ସହ ଖେଳ ନଖେଳନ୍ତୁ  । 

ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ: ପଳଉ ପଳଉ ପାହାରେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଭାବେ ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି କହିବା ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖଦାୟକ । ମାତ୍ର ଏହି  ଦୁଃଖଦାୟକ ବାସ୍ତବତାକୁ କେଉଁ ବିକଳ୍ପ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିହେବ, ତାହା ମୋତେ ଜଣା ନାହିଁ । 

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି ମୁଁ କହନ୍ତିନାହିଁ ଯଦି ସେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ନବୀନଙ୍କ ମରଣଆଘାତ  ବହିରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ତୋଳିଥିବା ଅଭିଯୋଗକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ବା ତହିଁ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣ ରଖିବାକୁ ସାହସ କରିଥାନ୍ତେ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭାଷା ଅଧିକାର ଦେଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪ (The Orissa Official Language Act, 1954)କୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେବା ପାଇଁ ସେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ଵାରା ତହିଁର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପ୍ରମାଣ ସହ ଏହି ବହିରେ ମୁଁ ସର୍ବ ସମକ୍ଷରେ ରଖିଛି । ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆମ ରାଜ୍ୟର ଭାଷାକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା , ବିଧି ବିଭାଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଚିଠା ବିଧେୟକକୁ ଜାଲ୍ ଚିଠା ଦ୍ଵାରା ବଦଳାଇଦେବା ପରି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ (Legislative misconduct) ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲଜ୍ଜାଜଣକ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ । 

ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଆଲୋଚିତ ହେବା ପରେ ଆଗତ ଅଭିଯୋଗ ଖଣ୍ଡନୀୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣି ବାବୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ପଳାୟନ ପନ୍ଥା ଧରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୬ରେ ଜନଚେତନାରେ ତାଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ରସାତଳଗାମୀ ହୋଇଥିବା ଅନୁଭବ କରି ଯେ ଯେମିତି ଇ ଟିଭି (ETv) ମାଧ୍ୟମରେ ‘ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ’ ଉପାଧି ଯୋଗାଡ଼ କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଝଲସାଇଥିଲେ ଠିକ୍ ସେମିତି ମୋର ଉପରୋକ୍ତ ବହିରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ହୋଇଗଲା ପରେ ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ପଳାଯନପନ୍ଥାର ଏକ ନମୁନା ବୋଲି ମୁଁ ଚିହ୍ନଟ କରି ତହିଁ ଉପରେ ଏକ ତଦନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ମତଦେଇଥିଲି  ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୬ ତାରିଖରେ । ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ତହିଁ ପୂର୍ବଦିନ ମୁଁ ଏକ ଆଲୋଚନା ବି ରଖିଥିଲି ମୋ ନଭମଞ୍ଚରେ । 

ସତ୍ୟର ସାମ୍ନା କରିନପାରି ପଳାଯନ ପନ୍ଥା ଧରିଥିବା ନବୀନବାବୁ ଏଥିରେ ଭୀଷଣ ବିଗିଡିଯାଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପାହାରେ ପିଟିଛନ୍ତି  । ପ୍ରକୃତିକ ନ୍ୟାୟର ଘୋର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ସେ ମୋର ସରକାରୀ ବାସଗୃହର ଆବଣ୍ଟନ ରଦ୍ଦ କରିଛନ୍ତି । ଏପରି ଏକ ପାହାର ପକାଇ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବୁଥାଇପାରନ୍ତି ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ସେ ଦେଇଥିବା ମରଣଆଘାତର ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣ ପ୍ରକାଶ କରିଛି ତହିଁର ସେ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଛନ୍ତି । 

ମୋ ବିଚାରରେ ସମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ବାସଗୃହ ଯୋଗାଣର ବୃହତ୍ତର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହା ମଥାଖେଳାର ଏକ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବ । 

 

ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଦରକାର-୧

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୋ ଆଫିସୀୟ ୱେବ୍ସାଇଟ orissamatters.comର ଶୀର୍ଷ (masthead) ମଣ୍ଡନ କରିଛନ୍ତି ମଧୁବାବୁଙ୍କ ସମେତ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ, ଚାରିବର୍ଷ ବଯସର ବିଶ୍ଵ ବିଦିତ ଓଡ଼ିଆ ବାଳକ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦୀର୍ଘଦିନ ହେଲା ଖୋଜୁଛି, କିନ୍ତୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନାହିଁ ।

 

 

ସେ ଜୀବିତ କି ମୃତ ଜାଣିହେଉନି । ଯଦି ଜୀବିତ ଥାନ୍ତି ମା ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କୋଟି ପରମାୟୁ ମିଳୁ ; କିନ୍ତୁ ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ଜଣାଇବା ଦରକାର । କାରଣ, ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଅପଶାସନ ହେତୁ ତାଙ୍କ ଜନପ୍ରିୟତା ଅବକ୍ଷୟମୁଖୀ ହୋଇ ଚାଲିଥିବାରୁ, ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଦେଖେଇ ହେବାକୁ ଏକ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲକୁ ପ୍ରଚୁର ଅର୍ଥ ଦେଇ ସେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଏଥିପାଇଁ ଜନମତ ସଂଗ୍ରହର ଯେଉଁ ନାଟକ କରାଇଥିଲେ ସେଥିରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ପାଖରେ ହାରିଯିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣି ମୋବାଇଲ ଫୋନ୍ ସହାୟତାରେ ଭୁତ ଭୋଟିଂ (Virtual voting ) କରାଇ ହାରୁ ହାରୁ ଜିତିଥିଲେ ଓ ତହିଁ ପରେ ପରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଅକଳ୍ପନୀୟ ରାଜନୈତିକ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଅତ୍ୟାଚାର ।

ସେତେବେଳେ orissamatters.com ସମେତ ମୁଁ ମୋର ଏକ ମୁଦ୍ରିତ ସ୍ତମ୍ଭରେ ତାହା ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି । ତହିଁରୁ ଗୋଟିଏ ଦେଖାଯାଉ :

ସନ୍ଦେହର ନାଭିକେନ୍ଦ୍ରରେ ଖବରତନ୍ତ୍ର

                *

ଇଟିଭି ଦୟାରୁ ଚାରିବର୍ଷର ବାଳକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଜନପ୍ରିୟତାରେ ଜିତିଗଲେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ!

                                                                        ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଗତ କେତେବେର୍ଷ ଧରି ଏକ ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ଦ୍ଵାରା ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ଆଗୁଆ ରହୁଥିଲେ ।  କିନ୍ତୁ ଏବର୍ଷ ତାହା ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ  ।

ଏହି ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ ତଥା କ୍ଷମତାନିଳୟ ସହ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମାନଙ୍କରୁ ପ୍ରଚୁର ବିଜ୍ଞାପନ ପାଉଥିଲା ଓ ଏହା ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ଉଚ୍ଚ ପାହାଚରେ ରହୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଗତଥର ଏହା ବଦଳିଗଲା , ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ନବୀନ ତଳକୁ ଖସିଗଲେ ।

କେବଳ ଏତିକିରେ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତାର ନିମ୍ନଗତି ଅଟକି ରହିଲାନି । ଅଣଓଡ଼ିଆ ଶିଳ୍ପପତିମାନଙ୍କ ସହ ସଲାସୁତରା କରି ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରକୃତିକ ବିଭବ ଓ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ହାତରୁ ଖସିଯିବାର ପରିସର ସୃଷ୍ଟିକରିବା , କଳିଙ୍ଗନଗରର ବିସ୍ଥାପିତମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୈଶାଚିକ ଆକ୍ରମଣ କରାଯିବା, ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ରାଜ୍ୟର କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟୁନ କରାଯିବା, ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କହିଲେ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଖର୍ବ କରାଯିବା, ଚୋରା ମଦ କାରବାରରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡ଼ାଯିବା ଇତ୍ୟାଦି ବହୁବିଧ କାରଣ ହେତୁ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରତିଦିନ କମିବାରେ ଲାଗିଥିଲା ଏବଂ ତମାମ ଓଡ଼ିଶାରେ ସରକାରୀ କଳ ଉପରେ ତଥ୍ୟନିଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କୁଶାସନର କର୍ଣ୍ଣଧାର ଭାବେ ବିବେଚିତ ହେବା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇଥିଲା। ତେଣୁ ଏହି ଦୁଃସ୍ଥିତିରୁ ଉଧୁରି ନିଜର ଉଜୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଭାବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ପାଇଁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସକାଶେ ଏପରି ଏକ ମାଧ୍ୟମର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା , ଯାହା ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ । ଏହି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିଛି ଓଡ଼ିଶାରେ ନବୀନଙ୍କ ଅଭ୍ୟୁଦୟ ପରଠାରୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ଆସିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭି ।

ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦୂରଦର୍ଶନ କେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ରୁଚି ଅନୁକୂଳ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନେଉନଥିବା ହେତୁ ତହିଁର ଟେଲିଭିଜନ ମାନ୍ୟତା ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ସୂଚନା ଓ ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗ ଏତେ ରୁଗ୍ଣ ଓ କୁପରିଚାଳିତ ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଟେଲିଭିଜନ ତୃଷ୍ଣା ଚରିତାର୍ଥ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ । ଓଡ଼ିଶା ଭୁଇଁରେ ସୃଷ୍ଟିହୋଇଥିବା ‘ଇଟିଭି’ ପରିଚାଳନାଗତ ତ୍ରୁଟି ହେତୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆଗେଇ ପାରୁନାହିଁ । ଏହା ଏପରି ଚାଲିଛି ଯେ, ଏହାର ମାଲିକଙ୍କ ନଭମଞ୍ଚ (website)ରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାଧିକାରୀଙ୍କ ଇ-ମେଲ୍ ଠିକଣା ବି ବେଠିକ ବୋଲି ଏହାର ସିଷ୍ଟମ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେଟର ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି । ତେଣୁ ଏକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ଏହା କିପରି କାମ କରୁଥିବ ସହଜେ ଅନୁମେୟ । ଏହାର ସୁଯୋଗ ନେଇ ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ଥିବା ଇଟିଭି ନବୀନଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ନିଜ ସଂପ୍ରସାରଣର ସୀମା ବ୍ୟାପକ କରିଛି ଓ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦିକୀୟ ସ୍ତରରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିପାରିବାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହା ଅକ୍ତିଆର କରିପାରିଛି । ଏହି ଶକ୍ତିର ଉପଯୋଗ କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କର  ମାନ୍ୟତା ବଢାଇବାକୁ ଏହା ଯେଉଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି ତାହା ଯେତିକି କୌତୁହଳୋଦ୍ଦୀପକ, ଗଣତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସେତିକି ବିଭୀଷିକାମୟ । ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ , ନିଜ ଭାଷାକୁ, ଓ ନିଜ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ ଇତିଭିର ଏହି ଚାତୁରୀ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଏହି ଚାତୁରୀ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦ ପାଇଁ ଇଟିଭି ପରିସୃଷ୍ଟ ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ  ସୁସ୍ପଷ୍ଟ । କିଛି ବଛା ବଛା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପଯୋଗ କରି ଇଟିଭି ପ୍ରଥମେ କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଏକ ତାଲିକା ତିଆରିକଲା । “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ନିର୍ବାଚନ ଆଳରେ ନିଜେ ନିଜେ ଏକ ନିର୍ବାଚନପତ୍ର ତିଆରିକରି ନିଜର ଗାଡ଼ି ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପଠାଇ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ମତ ସଂଗ୍ରହ କଲା ଏବଂ ଏପରି ପ୍ରଚାର କଲା, ଯେପରି ବୁଝି ହେବ ଯେ ଲୋକମାନେ ଦଉଡ଼ି ଦଉଡ଼ି ଆସି ଇଟିଭି ବାକ୍ସରେ ନିଜ ନିଜର ଭୋଟ ଗଳାଉଛନ୍ତି । ନିଜର ବଛା ବଛା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ତଥାକଥିତ ଭୋଟ କାଗଜ ଗୁଡ଼ିକର ଗଣତି କରି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦିତାରେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ଥିବା ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲା ! ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ହେଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ , ହକି ଖେଳାଳୀ ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ, ସାହିତ୍ୟିକ ମନୋଜ ଦାସ, ଅଭିନେତ୍ରୀ ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ଶିଶୁ ଧାବକ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ।

ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣିଆ ତାଲିକାରେ ଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନେ  କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଛାଡ଼ି କେହି ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ ହକି ଖେଳରେ ବହୁ ସମୟ ବାହାରେ । ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ମନୋଜ ଦାସ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶାର ସଂଖ୍ୟାଧିକ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଏହି ଉଭୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ବାକି ରହିଲେ କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ । ମାରାଥନ ଦଉଡ଼ରେ ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ପାଇଁ ସେ ଯେ ସମକକ୍ଷ ପରିଚୟର ଅଧିକାରୀ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁଷ୍କର ।

ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଏ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ । ବସ୍ତି ନିବାସୀ ଏକ ଦରିଦ୍ର ମାଆର ଅସହାୟ ସନ୍ତାନ ବୁଦ୍ଧିଆ । ବୟସ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ବି ନୁହେଁ । ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ । ସେ ନିଜେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ ଯେ, ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରିବାକୁ ପଡୁଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ନିର୍ବାଚନ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ସାଙ୍ଗଠନିକ ଶକ୍ତି ନାହିଁ , ସମ୍ବଳ ନାହିଁ ଓ ପ୍ରଚାର ଆୟୁଧ ନାହିଁ । ନିର୍ବାଚନ ହେଲା ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କର ମୋବାଇଲ ଫୋନ ନାହିଁ ଓ ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ନିଜେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରିବା ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନାହିଁ । ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ସମର୍ଥନ ଲୋଡ଼ିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ସମ୍ଭାବନା ନଥିଲା ଓ ନାହିଁ । ଅଥଚ ଇଟିଭି ନିଜର ବାକ୍ଚାତୁରୀ ବଳରେ ଏପରି ଜଣେ ବାଳକକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ କରି ଠିଆ କଲେ । ଫଳ ଯାହା ହେବା କଥା ତାହା ହିଁ ହୋଇଛି । ତଥାକଥିତ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ପରାଜିତ କରିଛନ୍ତି!

ଏହି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦବୀ ପାଇଁ ନବୀନ ବାବୁ ଯେ ପ୍ରବଳ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ତାଙ୍କ ଆଚରଣରୁ । ଯେଉଁ ବ୍ୟଗ୍ରତାର ସହ ସେ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ପଳାଇ ଆସି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ଉତ୍ସୁକତାକୁ ହିଁ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ ।  ତିନି ନମ୍ବର ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ପଡ଼ିଆରେ ଇଟିଭି ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ଉତ୍ସବରେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରି ନବୀନ ବାବୁ କହିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦର କଥା ହେଉଛି ଏହା ହିଁ ଯେ, ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେହିଦିନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଝିଅ ହାତରୁ ସେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଏକା ନିଃଶ୍ଵାସକେ ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ କଥା କହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଭୁଲିନଥିଲେ । ଏହା ଦେଖିଲେ ଯଦି କୌଣସି ସଚେତନ ଓଡ଼ିଆକୁ ଲଜ୍ଜା ନଲାଗେ, ତେବେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଲଜ୍ଜାର ସଜ୍ଞା ଏ ଭିତରେ ବଦଳି ଯାଇ ସରିଲାଣି ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ପଦବୀ ସକାଶେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ଆୟୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭିକୁ  ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା କି? ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖି ଇଟିଭି ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତାଲିକା ମାଗିଥିଲା, ସେହିମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଚିଠି ଲେଖିବାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଇଟିଭିକୁ କହିଥିଲା କି? ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇଥିଲା ସେ ସ୍ଥାନ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ନିରୂପଣ କରିଥିଲା କି? ସେଠାରେ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନଙ୍କର କେହି ପୋଲିଂ ଏଜେଣ୍ଟ ଥିଲେ କି? ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅନୁରକ୍ତମାନେ ଆସି ନିଜ ମନମୁତାବକ ମତ ଦେଇଥିଲେ କି? ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଯୋଗେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସାମଗ୍ରିକ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାର ମତଦାତା କି? କେଉଁ ବହପରେ ଇଟିଭି ଏହି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୋଷାବହ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ସ୍ପର୍ଶକାତର  ପଦବୀ ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନ କରିଛି ଏବଂ କିପରି ଭାବେ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏହି ଲଜ୍ଜାଜନକ ଓ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଛନ୍ତି? ତାଙ୍କର ଏହା ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ଅଛି କି ନା ମୁଁ ଜାଣିନି ; ମାତ୍ର ଏପରି ଏକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହଙ୍କୁ ହରାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ନିଜକୁ ବିଜେତା ମନେକରି ସେ ଯେଉଁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ତାହା ନକରିଥିଲେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦର ଅମର୍ଯ୍ୟାଦା ହୋଇନଥାନ୍ତା ।

ଆଶଙ୍କା ଉପୁଜିବା ସ୍ଵାଭାବିକ ଯେ, ନିଜର ଉଜୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା ମାନ୍ୟତାକୁ ବଢେଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏପରି ଏକ ନୂଆ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କରି ଶାସନ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ପାରିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ପରିଚାଳିତ ଇଟିଭି ଏହିପରି ଏକ ନିର୍ବାଚନ କରି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସଚେତନତା ଉପରେ ପଦାଘାତ କରିଛି ।

ଖବରତନ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ କିପରି ପ୍ରହସନରେ ପରିଣତ କରିପାରନ୍ତି ଇଟିଭିର “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତହିଁର ଏକ ନିଦର୍ଶନ । (ଏପ୍ରିଲ ୧୬, ୨୦୦୬) (ମୋ ପୁସ୍ତକ  ‘ଦୂର ଅଦୂର’, ପୃଷ୍ଠା  ୧୩୮ରୁ ୧୪୧)  

 

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି: ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କୌଣସି ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିବା ସହ ସମାନ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହା ହିଁ କରିଛନ୍ତି । ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ । ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ସ୍ତରରେ ଏଥିପାଇଁ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ସକାଶେ ଯେଉଁ ପ୍ରଚାରିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ତାହା କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନ ଆସିବା ପାଇଁ ଆନ୍ଧ୍ରକୁ କହିବାରେ ସୀମିତ ରହୁ ।

ଅଣଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଶାସନ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଯେପରି ଛୁରି ମାରିଆସିଛି, ଓଡ଼ିଶା ସୀମାକୁ ବି ସେପରି ବିପନ୍ନ କରାଇଛି । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ୧୮୭୦ରୁ ସୁଦୀର୍ଘ ୬୬ ବର୍ଷ କାଳ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଆନ୍ଦୋଳନ ବଳରେ ୧୯୩୬ରେ ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇଥିଲା ଓଡିଶା ଓ ବାରମ୍ବାର ବିଶ୍ଳେଷଣ ଦ୍ଵାରା ତାର ଭୌଗୋଳିକ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହୋଇଥିଲା । ତତ୍କାଳୀନ ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ଅନ୍ତର୍ଗତ ତେଲୁଗୁଲୋକଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତ ପଣ୍ଡ କରି ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରେ ଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଲୋକମାନେ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହିବାକୁ ତୋଳିଥିଲେ ସଂଘର୍ଷ ଓ ତା ଫଳରେ ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିର କେଉଁ ଗାଁଗୁଡିକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ ହେଲା, ତାହା ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ତତ୍କାଳୀନ ଓଡ଼ିଶା କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ ଲେଖିକରି ଦେଇଥିଲା । ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କୁ ସେହିକାଳରୁ ଖଜଣା ପ୍ରଦାନ କରିଆସିଥିଲେ । ନବୀନବାବୁ ଆଗକୁ ଆଗେଇବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ଦଲିଲ ଓଡ଼ିଶା ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ । ତହିଁ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବରଦାସ୍ତ କରାଯିବନି, ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କଣ?

ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବହୁ ସଙ୍ଗର୍ଷ କରି ଆସିଥିଲା ଜୟପୁର ରାଜ୍ୟ । ତାହା ଏକ ସୁଗଠିତ ଭୂମଣ୍ଡଳ ଥିଲା । ତାର ସୀମା ସମଗ୍ରତଃ ସୁନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା । ଜୟପୁର ମହାରାଜା ବିକ୍ରମ ଦେଓ ବର୍ମା ତାଙ୍କ ଜମିଦାରୀକୁ ଓଡ଼ିଶା ସହ ମିଶାଇଥିଲେ ।

୧୯୫୨ରେ ଜମିଦାରୀ ଉଚ୍ଛେଦ ଆଇନ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଜମିଦାରୀର ରାଜକୀୟ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଲୋପ କରାହୋଇ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ସହର ଓ ଗ୍ରାମର ପ୍ରଶାସନ ଦାୟିତ୍ଵ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସୁତରାଂ ସେହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମର ନିଖୁଣ ବିବରଣୀ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ ।

ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତ ଗଡ଼ଜାତ ଓ ଜମିଦାରୀ ସମେତ ସାରା ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନ୍ଦୋବସ୍ତ ୧୯୧୨-୧୩ରେ ବିହାର-ଓଡ଼ିଶା ଭୂଅଭିଲେଖ ଓ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ସମାହିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦସ୍ତାବିଜ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଅବିଳମ୍ବେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ । ତହିଁରୁ କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳର ଭୂଚିତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ।

ପ୍ରମାଣ ସହ ଅଦାଲତକୁ ନଗଲେ ବି ଓଡ଼ିଶା ଜିତିବ – ଏ କଥା ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କିପରି ଭାବୁଥିଲେ , ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯଦି ନକହନ୍ତି, କିଏ କହିବ?

କେଉଁ କେଉଁମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଛୁରି ମାରିଛନ୍ତି , ତାହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ ଅର୍ଜି କ’ଣ ଥିଲା, ଆନ୍ଧ୍ରର ଜବାବ କ’ଣ ଥିଲା, ଆମ ପ୍ରତିଜବାବ ଓ ଯୁକ୍ତି କ’ଣ ଥିଲା, କେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଆମେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲୁ, କାହା ହେତୁ ଓ କେଉଁ କାରଣରୁ ଆମେ ଆମ ମକଦ୍ଦମାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିନଥିଲୁ – ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ନବୀନବାବୁ ରଖନ୍ତୁ । ଆମକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ, କିଏ ଆମ ଜାତିକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛି । କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଏ ଛୁରାମରାରେ ନବୀନବାବୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ସନ୍ଦେହ ହେଉଛି ଏଇଥିପାଇଁ ଯେ, କୋଟିଆରେ ଏତେ କଥା ହୋଇଗଲାଣି, ଲୋକଙ୍କ ନେତା ଭାବେ ସେ ଥରକ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଯାଇନାହାନ୍ତି । କେବେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶାର ମକଦ୍ଦମା କି ସ୍ଥିତିରେ ଥିଲା, ତାହା ବୁଝିନାହାନ୍ତି ।

ଏଙ୍କୁ ଯଦି ଗୋପନ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ନିରଙ୍କୁଶ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, କୋଟିଆ ଯିବ; କାରଣ  ଯେଉଁ କିସମର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଆମେ ଅପଦସ୍ତ, ସେହି କିସମର ଲୋକେ ଏହି ଆଲୋଚନା ଚଳାଇବେ  । ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେମିତି ଆମକୁ ପଛରୁ  ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି, ସେମିତି ସୀମା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାରିବେ । 

ଓଡ଼ିଶା ସୀମାରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ଅନୁପ୍ରବେଶକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବାରେ ଉଚ୍ଚତମ ଅଦାଲତ ସକ୍ଷମ ହୋଇନାହାନ୍ତି । କାରଣ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ନିଜ ଅଭିଯୋଗକୁ ନିଜେ ସମର୍ଥନ କରିନାହାନ୍ତି ।  

ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କି ଅପୋଷ ଆଲୋଚନା ? 

ଓଡ଼ିଶାର ସଶସ୍ତ୍ର ପୋଲିସ ବାହିନୀକୁ କାମରେ ଲଗାଅ । ପୋସ୍କୋ ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ଟାଟା ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାରୁଛ , ଆମ ସୀମାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାର । ମାଇଚିଆ ପରି ଆମ ସୀମା ଲୁଣ୍ଠନକାରୀକୁ ବନ୍ଦାପନା କରନି, ପୁରୁଷ ପରି ଳଢ । ତା ପରେ ଭାରତର ଜାତି ଜାଗିବ , ସମାଧାନ ହେବ ।