ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ: ପଳଉ ପଳଉ ପାହାରେ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ
ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଭାବେ ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି କହିବା ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖଦାୟକ । ମାତ୍ର ଏହି  ଦୁଃଖଦାୟକ ବାସ୍ତବତାକୁ କେଉଁ ବିକଳ୍ପ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିହେବ, ତାହା ମୋତେ ଜଣା ନାହିଁ । 

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଳାୟନପନ୍ଥୀ ବୋଲି ମୁଁ କହନ୍ତିନାହିଁ ଯଦି ସେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ନବୀନଙ୍କ ମରଣଆଘାତ  ବହିରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ତୋଳିଥିବା ଅଭିଯୋଗକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ବା ତହିଁ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣ ରଖିବାକୁ ସାହସ କରିଥାନ୍ତେ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଭାଷା ଅଧିକାର ଦେଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟଭାଷା ଆଇନ, ୧୯୫୪ (The Orissa Official Language Act, 1954)କୁ ଅକର୍ମଣ୍ୟ କରିଦେବା ପାଇଁ ସେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ଵାରା ତହିଁର ଅପସଂଶୋଧନ କରିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପ୍ରମାଣ ସହ ଏହି ବହିରେ ମୁଁ ସର୍ବ ସମକ୍ଷରେ ରଖିଛି । ଆମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆମ ରାଜ୍ୟର ଭାଷାକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜାଲିଆତି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା , ବିଧି ବିଭାଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଚିଠା ବିଧେୟକକୁ ଜାଲ୍ ଚିଠା ଦ୍ଵାରା ବଦଳାଇଦେବା ପରି ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି । ଆମ ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ (Legislative misconduct) ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲଜ୍ଜାଜଣକ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ । 

ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଆଲୋଚିତ ହେବା ପରେ ଆଗତ ଅଭିଯୋଗ ଖଣ୍ଡନୀୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣି ବାବୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ପଳାୟନ ପନ୍ଥା ଧରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୬ରେ ଜନଚେତନାରେ ତାଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ରସାତଳଗାମୀ ହୋଇଥିବା ଅନୁଭବ କରି ଯେ ଯେମିତି ଇ ଟିଭି (ETv) ମାଧ୍ୟମରେ ‘ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ’ ଉପାଧି ଯୋଗାଡ଼ କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଝଲସାଇଥିଲେ ଠିକ୍ ସେମିତି ମୋର ଉପରୋକ୍ତ ବହିରେ ତାଙ୍କ ବିଧାୟକୀୟ ଅସଦାଚରଣ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ହୋଇଗଲା ପରେ ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ଘରୋଇ ସଂସ୍ଥାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ତାହାକୁ ତାଙ୍କ ପଳାଯନପନ୍ଥାର ଏକ ନମୁନା ବୋଲି ମୁଁ ଚିହ୍ନଟ କରି ତହିଁ ଉପରେ ଏକ ତଦନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ମତଦେଇଥିଲି  ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୬ ତାରିଖରେ । ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ତହିଁ ପୂର୍ବଦିନ ମୁଁ ଏକ ଆଲୋଚନା ବି ରଖିଥିଲି ମୋ ନଭମଞ୍ଚରେ । 

ସତ୍ୟର ସାମ୍ନା କରିନପାରି ପଳାଯନ ପନ୍ଥା ଧରିଥିବା ନବୀନବାବୁ ଏଥିରେ ଭୀଷଣ ବିଗିଡିଯାଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ପାହାରେ ପିଟିଛନ୍ତି  । ପ୍ରକୃତିକ ନ୍ୟାୟର ଘୋର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ସେ ମୋର ସରକାରୀ ବାସଗୃହର ଆବଣ୍ଟନ ରଦ୍ଦ କରିଛନ୍ତି । ଏପରି ଏକ ପାହାର ପକାଇ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବୁଥାଇପାରନ୍ତି ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ସେ ଦେଇଥିବା ମରଣଆଘାତର ମୁଁ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣ ପ୍ରକାଶ କରିଛି ତହିଁର ସେ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଛନ୍ତି । 

ମୋ ବିଚାରରେ ସମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ବାସଗୃହ ଯୋଗାଣର ବୃହତ୍ତର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହା ମଥାଖେଳାର ଏକ ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବ । 

 

ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଜୀବିତ କି ମୃତ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଦରକାର-୧

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୋ ଆଫିସୀୟ ୱେବ୍ସାଇଟ orissamatters.comର ଶୀର୍ଷ (masthead) ମଣ୍ଡନ କରିଛନ୍ତି ମଧୁବାବୁଙ୍କ ସମେତ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ, ଚାରିବର୍ଷ ବଯସର ବିଶ୍ଵ ବିଦିତ ଓଡ଼ିଆ ବାଳକ, ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦୀର୍ଘଦିନ ହେଲା ଖୋଜୁଛି, କିନ୍ତୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନାହିଁ ।

 

 

ସେ ଜୀବିତ କି ମୃତ ଜାଣିହେଉନି । ଯଦି ଜୀବିତ ଥାନ୍ତି ମା ଓଡ଼ିଶାର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କୋଟି ପରମାୟୁ ମିଳୁ ; କିନ୍ତୁ ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ଜଣାଇବା ଦରକାର । କାରଣ, ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଅପଶାସନ ହେତୁ ତାଙ୍କ ଜନପ୍ରିୟତା ଅବକ୍ଷୟମୁଖୀ ହୋଇ ଚାଲିଥିବାରୁ, ନିଜକୁ ଓଡ଼ିଶାବାସୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଦେଖେଇ ହେବାକୁ ଏକ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲକୁ ପ୍ରଚୁର ଅର୍ଥ ଦେଇ ସେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଏଥିପାଇଁ ଜନମତ ସଂଗ୍ରହର ଯେଉଁ ନାଟକ କରାଇଥିଲେ ସେଥିରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ପାଖରେ ହାରିଯିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣି ମୋବାଇଲ ଫୋନ୍ ସହାୟତାରେ ଭୁତ ଭୋଟିଂ (Virtual voting ) କରାଇ ହାରୁ ହାରୁ ଜିତିଥିଲେ ଓ ତହିଁ ପରେ ପରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଅକଳ୍ପନୀୟ ରାଜନୈତିକ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଅତ୍ୟାଚାର ।

ସେତେବେଳେ orissamatters.com ସମେତ ମୁଁ ମୋର ଏକ ମୁଦ୍ରିତ ସ୍ତମ୍ଭରେ ତାହା ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି । ତହିଁରୁ ଗୋଟିଏ ଦେଖାଯାଉ :

ସନ୍ଦେହର ନାଭିକେନ୍ଦ୍ରରେ ଖବରତନ୍ତ୍ର

                *

ଇଟିଭି ଦୟାରୁ ଚାରିବର୍ଷର ବାଳକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଜନପ୍ରିୟତାରେ ଜିତିଗଲେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ!

                                                                        ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ଗତ କେତେବେର୍ଷ ଧରି ଏକ ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ଦ୍ଵାରା ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ଆଗୁଆ ରହୁଥିଲେ ।  କିନ୍ତୁ ଏବର୍ଷ ତାହା ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ  ।

ଏହି ଅଣଓଡ଼ିଆ ପତ୍ରିକା ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଠାରୁ ତଥା କ୍ଷମତାନିଳୟ ସହ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନମାନଙ୍କରୁ ପ୍ରଚୁର ବିଜ୍ଞାପନ ପାଉଥିଲା ଓ ଏହା ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ଉଚ୍ଚ ପାହାଚରେ ରହୁଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଗତଥର ଏହା ବଦଳିଗଲା , ମାନ୍ୟତା ତାଲିକାରେ ନବୀନ ତଳକୁ ଖସିଗଲେ ।

କେବଳ ଏତିକିରେ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତାର ନିମ୍ନଗତି ଅଟକି ରହିଲାନି । ଅଣଓଡ଼ିଆ ଶିଳ୍ପପତିମାନଙ୍କ ସହ ସଲାସୁତରା କରି ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରକୃତିକ ବିଭବ ଓ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ହାତରୁ ଖସିଯିବାର ପରିସର ସୃଷ୍ଟିକରିବା , କଳିଙ୍ଗନଗରର ବିସ୍ଥାପିତମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୈଶାଚିକ ଆକ୍ରମଣ କରାଯିବା, ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ରାଜ୍ୟର କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟୁନ କରାଯିବା, ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କହିଲେ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର ପାଖରେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଖର୍ବ କରାଯିବା, ଚୋରା ମଦ କାରବାରରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଘଣ୍ଟ ଘୋଡ଼ାଯିବା ଇତ୍ୟାଦି ବହୁବିଧ କାରଣ ହେତୁ ନବୀନଙ୍କ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରତିଦିନ କମିବାରେ ଲାଗିଥିଲା ଏବଂ ତମାମ ଓଡ଼ିଶାରେ ସରକାରୀ କଳ ଉପରେ ତଥ୍ୟନିଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ କୁଶାସନର କର୍ଣ୍ଣଧାର ଭାବେ ବିବେଚିତ ହେବା ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇଥିଲା। ତେଣୁ ଏହି ଦୁଃସ୍ଥିତିରୁ ଉଧୁରି ନିଜର ଉଜୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଭାବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ପାଇଁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସକାଶେ ଏପରି ଏକ ମାଧ୍ୟମର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା , ଯାହା ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ । ଏହି ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିଛି ଓଡ଼ିଶାରେ ନବୀନଙ୍କ ଅଭ୍ୟୁଦୟ ପରଠାରୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ଆସିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭି ।

ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ଓଡ଼ିଶାରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ଦୂରଦର୍ଶନ କେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ରୁଚି ଅନୁକୂଳ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନେଉନଥିବା ହେତୁ ତହିଁର ଟେଲିଭିଜନ ମାନ୍ୟତା ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ସୂଚନା ଓ ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ବିଭାଗ ଏତେ ରୁଗ୍ଣ ଓ କୁପରିଚାଳିତ ଯେ, ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଟେଲିଭିଜନ ତୃଷ୍ଣା ଚରିତାର୍ଥ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ । ଓଡ଼ିଶା ଭୁଇଁରେ ସୃଷ୍ଟିହୋଇଥିବା ‘ଇଟିଭି’ ପରିଚାଳନାଗତ ତ୍ରୁଟି ହେତୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆଗେଇ ପାରୁନାହିଁ । ଏହା ଏପରି ଚାଲିଛି ଯେ, ଏହାର ମାଲିକଙ୍କ ନଭମଞ୍ଚ (website)ରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଓ ଅନ୍ୟ ପଦାଧିକାରୀଙ୍କ ଇ-ମେଲ୍ ଠିକଣା ବି ବେଠିକ ବୋଲି ଏହାର ସିଷ୍ଟମ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେଟର ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି । ତେଣୁ ଏକ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଭାବେ ଏହା କିପରି କାମ କରୁଥିବ ସହଜେ ଅନୁମେୟ । ଏହାର ସୁଯୋଗ ନେଇ ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ଥିବା ଇଟିଭି ନବୀନଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ନିଜ ସଂପ୍ରସାରଣର ସୀମା ବ୍ୟାପକ କରିଛି ଓ ଓଡ଼ିଶାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦିକୀୟ ସ୍ତରରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ କରିପାରିବାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହା ଅକ୍ତିଆର କରିପାରିଛି । ଏହି ଶକ୍ତିର ଉପଯୋଗ କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କର  ମାନ୍ୟତା ବଢାଇବାକୁ ଏହା ଯେଉଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଛି ତାହା ଯେତିକି କୌତୁହଳୋଦ୍ଦୀପକ, ଗଣତନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସେତିକି ବିଭୀଷିକାମୟ । ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ , ନିଜ ଭାଷାକୁ, ଓ ନିଜ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ ଇତିଭିର ଏହି ଚାତୁରୀ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

ଏହି ଚାତୁରୀ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦ ପାଇଁ ଇଟିଭି ପରିସୃଷ୍ଟ ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗୀତା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ  ସୁସ୍ପଷ୍ଟ । କିଛି ବଛା ବଛା ଲୋକଙ୍କୁ ଉପଯୋଗ କରି ଇଟିଭି ପ୍ରଥମେ କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଏକ ତାଲିକା ତିଆରିକଲା । “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ନିର୍ବାଚନ ଆଳରେ ନିଜେ ନିଜେ ଏକ ନିର୍ବାଚନପତ୍ର ତିଆରିକରି ନିଜର ଗାଡ଼ି ଓ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପଠାଇ ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ମତ ସଂଗ୍ରହ କଲା ଏବଂ ଏପରି ପ୍ରଚାର କଲା, ଯେପରି ବୁଝି ହେବ ଯେ ଲୋକମାନେ ଦଉଡ଼ି ଦଉଡ଼ି ଆସି ଇଟିଭି ବାକ୍ସରେ ନିଜ ନିଜର ଭୋଟ ଗଳାଉଛନ୍ତି । ନିଜର ବଛା ବଛା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ତଥାକଥିତ ଭୋଟ କାଗଜ ଗୁଡ଼ିକର ଗଣତି କରି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦିତାରେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ଥିବା ମଧ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲା ! ଏହି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ହେଲେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ , ହକି ଖେଳାଳୀ ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ, ସାହିତ୍ୟିକ ମନୋଜ ଦାସ, ଅଭିନେତ୍ରୀ ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ଶିଶୁ ଧାବକ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ ।

ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣିଆ ତାଲିକାରେ ଥିବା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନେ  କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ଛାଡ଼ି କେହି ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଦିଲ୍ଲୀପ ତିର୍କୀ ହକି ଖେଳରେ ବହୁ ସମୟ ବାହାରେ । ନନ୍ଦିତା ଦାସ ଓ ମନୋଜ ଦାସ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହନ୍ତି ନାହିଁ । ଓଡ଼ିଶାର ସଂଖ୍ୟାଧିକ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଏହି ଉଭୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ । ବାକି ରହିଲେ କେବଳ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହ । ମାରାଥନ ଦଉଡ଼ରେ ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ଭିତରେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ପାଇଁ ସେ ଯେ ସମକକ୍ଷ ପରିଚୟର ଅଧିକାରୀ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁଷ୍କର ।

ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଏ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ । ବସ୍ତି ନିବାସୀ ଏକ ଦରିଦ୍ର ମାଆର ଅସହାୟ ସନ୍ତାନ ବୁଦ୍ଧିଆ । ବୟସ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ବି ନୁହେଁ । ଶିକ୍ଷାଗତ ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ । ସେ ନିଜେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଜାଣିଲେ ମଧ୍ୟ ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ ଯେ, ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରିବାକୁ ପଡୁଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ନିର୍ବାଚନ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ସାଙ୍ଗଠନିକ ଶକ୍ତି ନାହିଁ , ସମ୍ବଳ ନାହିଁ ଓ ପ୍ରଚାର ଆୟୁଧ ନାହିଁ । ନିର୍ବାଚନ ହେଲା ମୋବାଇଲ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କର ମୋବାଇଲ ଫୋନ ନାହିଁ ଓ ମୋବାଇଲ ଫୋନରେ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ନିଜେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରିବା ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ନାହିଁ । ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ନିଜ ସପକ୍ଷରେ ସମର୍ଥନ ଲୋଡ଼ିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ । ବୁଦ୍ଧିଆଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ସମ୍ଭାବନା ନଥିଲା ଓ ନାହିଁ । ଅଥଚ ଇଟିଭି ନିଜର ବାକ୍ଚାତୁରୀ ବଳରେ ଏପରି ଜଣେ ବାଳକକୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ କରି ଠିଆ କଲେ । ଫଳ ଯାହା ହେବା କଥା ତାହା ହିଁ ହୋଇଛି । ତଥାକଥିତ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ବୁଦ୍ଧିଆକୁ ପରାଜିତ କରିଛନ୍ତି!

ଏହି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପଦବୀ ପାଇଁ ନବୀନ ବାବୁ ଯେ ପ୍ରବଳ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ତାଙ୍କ ଆଚରଣରୁ । ଯେଉଁ ବ୍ୟଗ୍ରତାର ସହ ସେ ଦିଲ୍ଲୀରୁ ପଳାଇ ଆସି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାହା ତାଙ୍କ ଉତ୍ସୁକତାକୁ ହିଁ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ ।  ତିନି ନମ୍ବର ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ପଡ଼ିଆରେ ଇଟିଭି ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ଉତ୍ସବରେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରି ନବୀନ ବାବୁ କହିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦର କଥା ହେଉଛି ଏହା ହିଁ ଯେ, ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେହିଦିନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଝିଅ ହାତରୁ ସେ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଏକା ନିଃଶ୍ଵାସକେ ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ କଥା କହିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଭୁଲିନଥିଲେ । ଏହା ଦେଖିଲେ ଯଦି କୌଣସି ସଚେତନ ଓଡ଼ିଆକୁ ଲଜ୍ଜା ନଲାଗେ, ତେବେ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଲଜ୍ଜାର ସଜ୍ଞା ଏ ଭିତରେ ବଦଳି ଯାଇ ସରିଲାଣି ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ପଦବୀ ସକାଶେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀତା ଆୟୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଅଣଓଡ଼ିଆ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍ ଇଟିଭିକୁ  ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା କି? ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖି ଇଟିଭି ସେମାନଙ୍କ ଠାରୁ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତାଲିକା ମାଗିଥିଲା, ସେହିମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଚିଠି ଲେଖିବାକୁ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଇଟିଭିକୁ କହିଥିଲା କି? ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇଥିଲା ସେ ସ୍ଥାନ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ନିରୂପଣ କରିଥିଲା କି? ସେଠାରେ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀମାନଙ୍କର କେହି ପୋଲିଂ ଏଜେଣ୍ଟ ଥିଲେ କି? ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅନୁରକ୍ତମାନେ ଆସି ନିଜ ମନମୁତାବକ ମତ ଦେଇଥିଲେ କି? ମୋବାଇଲ ଫୋନ ଯୋଗେ ଏସ୍ ଏମ୍ ଏସ୍ କରି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସାମଗ୍ରିକ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାର ମତଦାତା କି? କେଉଁ ବହପରେ ଇଟିଭି ଏହି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୋଷାବହ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ପରି ଏକ ସ୍ପର୍ଶକାତର  ପଦବୀ ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନ କରିଛି ଏବଂ କିପରି ଭାବେ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏହି ଲଜ୍ଜାଜନକ ଓ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଛନ୍ତି? ତାଙ୍କର ଏହା ବୁଝିବାର ଯୋଗ୍ୟତା ଅଛି କି ନା ମୁଁ ଜାଣିନି ; ମାତ୍ର ଏପରି ଏକ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀତାରେ ବୁଦ୍ଧିଆ ସିଂହଙ୍କୁ ହରାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ନିଜକୁ ବିଜେତା ମନେକରି ସେ ଯେଉଁ ସମ୍ବର୍ଦ୍ଧନା ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ତାହା ନକରିଥିଲେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ପଦର ଅମର୍ଯ୍ୟାଦା ହୋଇନଥାନ୍ତା ।

ଆଶଙ୍କା ଉପୁଜିବା ସ୍ଵାଭାବିକ ଯେ, ନିଜର ଉଜୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିବା ମାନ୍ୟତାକୁ ବଢେଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏପରି ଏକ ନୂଆ କୌଶଳ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କରି ଶାସନ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ସଂପ୍ରସାରଣ ସୀମା ବଢେଇ ପାରିଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆ ମାଲିକାନାରେ ପରିଚାଳିତ ଇଟିଭି ଏହିପରି ଏକ ନିର୍ବାଚନ କରି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ସଚେତନତା ଉପରେ ପଦାଘାତ କରିଛି ।

ଖବରତନ୍ତ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି କ୍ଷମତାସୀନ ରାଜନେତାମାନେ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ କିପରି ପ୍ରହସନରେ ପରିଣତ କରିପାରନ୍ତି ଇଟିଭିର “ପ୍ରିୟ ଓଡ଼ିଆ” ତହିଁର ଏକ ନିଦର୍ଶନ । (ଏପ୍ରିଲ ୧୬, ୨୦୦୬) (ମୋ ପୁସ୍ତକ  ‘ଦୂର ଅଦୂର’, ପୃଷ୍ଠା  ୧୩୮ରୁ ୧୪୧)  

 

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କରି ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି: ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କୋଟିଆ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କୌଣସି ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା ଓଡ଼ିଶାକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିବା ସହ ସମାନ । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହା ହିଁ କରିଛନ୍ତି । ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ । ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ସ୍ତରରେ ଏଥିପାଇଁ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା ସକାଶେ ଯେଉଁ ପ୍ରଚାରିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ତାହା କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନ ଆସିବା ପାଇଁ ଆନ୍ଧ୍ରକୁ କହିବାରେ ସୀମିତ ରହୁ ।

ଅଣଓଡ଼ିଆ ଅଧ୍ୟୁଷିତ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଶାସନ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଯେପରି ଛୁରି ମାରିଆସିଛି, ଓଡ଼ିଶା ସୀମାକୁ ବି ସେପରି ବିପନ୍ନ କରାଇଛି । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହ ପାଇଁ ୧୮୭୦ରୁ ସୁଦୀର୍ଘ ୬୬ ବର୍ଷ କାଳ ଅଭୂତପୂର୍ବ ଆନ୍ଦୋଳନ ବଳରେ ୧୯୩୬ରେ ଆବିର୍ଭୂତ ହୋଇଥିଲା ଓଡିଶା ଓ ବାରମ୍ବାର ବିଶ୍ଳେଷଣ ଦ୍ଵାରା ତାର ଭୌଗୋଳିକ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ହୋଇଥିଲା । ତତ୍କାଳୀନ ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ଅନ୍ତର୍ଗତ ତେଲୁଗୁଲୋକଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତ ପଣ୍ଡ କରି ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରେ ଥିବା ଓଡ଼ିଆ ଲୋକମାନେ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହିବାକୁ ତୋଳିଥିଲେ ସଂଘର୍ଷ ଓ ତା ଫଳରେ ସେହି ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିର କେଉଁ ଗାଁଗୁଡିକ ଓଡ଼ିଶାକୁ ହସ୍ତାନ୍ତରିତ ହେଲା, ତାହା ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ତତ୍କାଳୀନ ଓଡ଼ିଶା କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ ଲେଖିକରି ଦେଇଥିଲା । ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କୁ ସେହିକାଳରୁ ଖଜଣା ପ୍ରଦାନ କରିଆସିଥିଲେ । ନବୀନବାବୁ ଆଗକୁ ଆଗେଇବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ଦଲିଲ ଓଡ଼ିଶା ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ । ତହିଁ ଉପରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବରଦାସ୍ତ କରାଯିବନି, ଆପୋଷ ଆଲୋଚନା କଣ?

ମାଡ୍ରାସ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିରୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ବହୁ ସଙ୍ଗର୍ଷ କରି ଆସିଥିଲା ଜୟପୁର ରାଜ୍ୟ । ତାହା ଏକ ସୁଗଠିତ ଭୂମଣ୍ଡଳ ଥିଲା । ତାର ସୀମା ସମଗ୍ରତଃ ସୁନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥିଲା । ଜୟପୁର ମହାରାଜା ବିକ୍ରମ ଦେଓ ବର୍ମା ତାଙ୍କ ଜମିଦାରୀକୁ ଓଡ଼ିଶା ସହ ମିଶାଇଥିଲେ ।

୧୯୫୨ରେ ଜମିଦାରୀ ଉଚ୍ଛେଦ ଆଇନ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଜମିଦାରୀର ରାଜକୀୟ ଅସ୍ତିତ୍ଵ ଲୋପ କରାହୋଇ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ସହର ଓ ଗ୍ରାମର ପ୍ରଶାସନ ଦାୟିତ୍ଵ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସୁତରାଂ ସେହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମର ନିଖୁଣ ବିବରଣୀ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ରଖନ୍ତୁ ।

ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତ ଗଡ଼ଜାତ ଓ ଜମିଦାରୀ ସମେତ ସାରା ଓଡ଼ିଶାର ଭୁବନ୍ଦୋବସ୍ତ ୧୯୧୨-୧୩ରେ ବିହାର-ଓଡ଼ିଶା ଭୂଅଭିଲେଖ ଓ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ସମାହିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦସ୍ତାବିଜ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଅବିଳମ୍ବେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ । ତହିଁରୁ କୋଟିଆ ଅଞ୍ଚଳର ଭୂଚିତ୍ର ଓଡ଼ିଶା ସୀମା ପ୍ରେକ୍ଷାପଟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ।

ପ୍ରମାଣ ସହ ଅଦାଲତକୁ ନଗଲେ ବି ଓଡ଼ିଶା ଜିତିବ – ଏ କଥା ଓଡ଼ିଶା ସରକାର କିପରି ଭାବୁଥିଲେ , ତାହା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯଦି ନକହନ୍ତି, କିଏ କହିବ?

କେଉଁ କେଉଁମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଓଡ଼ିଶାର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଛୁରି ମାରିଛନ୍ତି , ତାହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ । ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ ଅର୍ଜି କ’ଣ ଥିଲା, ଆନ୍ଧ୍ରର ଜବାବ କ’ଣ ଥିଲା, ଆମ ପ୍ରତିଜବାବ ଓ ଯୁକ୍ତି କ’ଣ ଥିଲା, କେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଆମେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲୁ, କାହା ହେତୁ ଓ କେଉଁ କାରଣରୁ ଆମେ ଆମ ମକଦ୍ଦମାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିନଥିଲୁ – ଏ ସମସ୍ତ କଥା ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ନବୀନବାବୁ ରଖନ୍ତୁ । ଆମକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର ଯେ, କିଏ ଆମ ଜାତିକୁ ପଛରୁ ଛୁରା ମାରିଛି । କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଏ ଛୁରାମରାରେ ନବୀନବାବୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥିବା ସନ୍ଦେହ ହେଉଛି ଏଇଥିପାଇଁ ଯେ, କୋଟିଆରେ ଏତେ କଥା ହୋଇଗଲାଣି, ଲୋକଙ୍କ ନେତା ଭାବେ ସେ ଥରକ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଯାଇନାହାନ୍ତି । କେବେ ମଧ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓଡ଼ିଶାର ମକଦ୍ଦମା କି ସ୍ଥିତିରେ ଥିଲା, ତାହା ବୁଝିନାହାନ୍ତି ।

ଏଙ୍କୁ ଯଦି ଗୋପନ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ନିରଙ୍କୁଶ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ, କୋଟିଆ ଯିବ; କାରଣ  ଯେଉଁ କିସମର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତରେ ଆମେ ଅପଦସ୍ତ, ସେହି କିସମର ଲୋକେ ଏହି ଆଲୋଚନା ଚଳାଇବେ  । ଭାଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେମିତି ଆମକୁ ପଛରୁ  ଛୁରା ମାରିଛନ୍ତି, ସେମିତି ସୀମା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାରିବେ । 

ଓଡ଼ିଶା ସୀମାରେ ଆନ୍ଧ୍ରର ଅନୁପ୍ରବେଶକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବାରେ ଉଚ୍ଚତମ ଅଦାଲତ ସକ୍ଷମ ହୋଇନାହାନ୍ତି । କାରଣ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ନିଜ ଅଭିଯୋଗକୁ ନିଜେ ସମର୍ଥନ କରିନାହାନ୍ତି ।  

ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀ ଆନ୍ଧ୍ର ସହ କି ଅପୋଷ ଆଲୋଚନା ? 

ଓଡ଼ିଶାର ସଶସ୍ତ୍ର ପୋଲିସ ବାହିନୀକୁ କାମରେ ଲଗାଅ । ପୋସ୍କୋ ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ଟାଟା ପାଇଁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଥିଲ, ବିପ୍ଳବୀମାନଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାରୁଛ , ଆମ ସୀମାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଅଣଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ପୋଲିସ ଲଗାଇ ମାର । ମାଇଚିଆ ପରି ଆମ ସୀମା ଲୁଣ୍ଠନକାରୀକୁ ବନ୍ଦାପନା କରନି, ପୁରୁଷ ପରି ଳଢ । ତା ପରେ ଭାରତର ଜାତି ଜାଗିବ , ସମାଧାନ ହେବ । 

 

 

ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ନବୀନଙ୍କ ଆଲୋଚନା ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯାହା କଥା ହେବେ ତାହା ସଙ୍ଗୋପନରେ ନହୋଇ ସିଧା ପ୍ରସାରଣକାରୀ କ୍ୟାମେରା ସମ୍ମୁଖରେ ହେଉ ବୋଲି ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଦାବି କରୁଛି  । 

କାରଣ , ଆମ ଜାତିର ଅଜ୍ଞାତରେ ସେ ପୋଲାଭରମରେ ଓଡ଼ିଆ ସ୍ଵାର୍ଥ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାମ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାର ପ୍ରାମାଣିକ ପ୍ରତିବେଦନ ମୁଁ ବହୁପୂର୍ବରୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛି  । ଏବେ କନକନିଉଜ ପ୍ରତିବେଦିତ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ବୃତ୍ତଚିତ୍ର ଏଠାରେ ଦେବି । ସୌମ୍ୟବାବୁ ନବୀନଙ୍କ ପୋଷାମାନିଲା ପରେ ଏହି ବୃତ୍ତଚିତ୍ରକୁ କନକ ନିଉଜ ଲୁଚେଇ ଦେଲାଣି ; ମାତ୍ର ମୁଁ ତାର ଏକ ନକଲ କରିଥିଲି ବୃତ୍ତିସ୍ଵାର୍ଥରେ, ଯାହା ମୁଁ ଲୋକସ୍ଵାର୍ଥରେଏଠାରେ ରଖିବାକୁ ଯାଉଛି ।

ତହିଁରୁ ଆପଣ ଜାଣିବେ, ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଆମ ରାଜ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ କାଠପିତୁଳା ଭାବେ କାମ କରୁଛନ୍ତି । ସେ ଯେପରି ଏହାଙ୍କୁ ନଚାନ୍ତି, ଏ ସେପରି ନାଚନ୍ତି । ତେଣୁ, ଜଗନଙ୍କ ସହ ଏହାଙ୍କ ଆଲୋଚନା ଯଦି ସିଧା ପ୍ରସାରିତ ନହୁଏ, ଓଡ଼ିଆ ସ୍ଵାର୍ଥର ସେହି ଛଦ୍ମ ଘାତକ ଏହାଙ୍କୁ ଯାହା ମୁଖସ୍ଥ କରାଇଥିବେ ବା ପଢିବାକୁ ଦେଇଥିବେ, ଏ ତାହା ହିଁ କହିବେ । ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ହୁଏତ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ ।

ଏହି ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବିପଦର ପ୍ରତିକାର ପାଇଁ ସେ ସିଧା ପ୍ରସାରଣ ଶୈଳୀରେ ଆନ୍ଧ୍ର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତୁ ।

ଏବେ ଦେଖନ୍ତୁ ଏହାଙ୍କ କରବାରର ପ୍ରାମାଣିକ ବୃତ୍ତଚିତ୍ର :

କରୋନା କବଳରେ ଆମକୁ ପକେଇଦେଇଛନ୍ତି ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

ମେ ୪, ୨୦୨୦ରେ orissamatters.comରେ ମୋ ଲେଖାର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା : Corona Quagmire// Country Now a Lab of Death

ମେ 5, 2020ରେ ସୁରତରୁ ମିଳିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ ବିବରଣୀ ସହ ମୁଁ ଲେଖିଥିଲି Modi has made our land a lab of death

ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ନ୍ୟୁୟର୍କ ଟାଇମ୍ସର ଏକ ଆଲୋଚନାରେ ଏହି ଏକ କଥା କୁହା ହୋଇଛି ।

ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତୁ –

ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନ ସାମ୍ୟବାଦୀ ଶଶି ଭୂଷଣ ମହାନ୍ତି ଆଉ ନାହାନ୍ତି

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ବହୁ ଦଶନ୍ଧି ତଳର ସେହି ଦିନ ସେହି ବାର ଆଉ ମନେନାହିଁ ; କିନ୍ତୁ ମନେ ଅଛନ୍ତି ଶଶିଭୂଷଣ ମହାନ୍ତି , ଯିଏ ଆଉ ନାହାନ୍ତି , କରୋନା କବଳରେ ଗତକାଲି ବୁଜି ଦେଇଛନ୍ତି ଆଖି ।

କଟକ ବଡ଼ ଡାକ୍ତରଖାନା ପରିସରରେ ଥିବା କନିକା କଟେଜ ଭାଙ୍ଗିନଥିଲା । ବନ୍ଦୀ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା ଚିରସ୍ମରଣୀୟ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ନେତା ନାଗଭୂଷଣ ପଟ୍ଟନାୟକ ସେଇଠି ରହି ଚିକିତ୍ସିତ ହେଉଥିଲେ । ସଶସ୍ତ୍ର ପୋଲିସ ଘେରି ରହିଥିଲେ ଚାରିଆଡେ । ସେଇଠୁ ମୁଁ ଫେରୁଥିଲି ; ଦେଖିଲି, ମୋ ସମବୟସର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ପୋଲିସ ସହ ଝଗଡ଼ାରେ ଲିପ୍ତ । ପୋଲିସ କହୁଛି ନାଗଭୂଷଣଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ାଯାଇପାରିବନି । ତାଙ୍କର ଏକା ଯିଦ , ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖାକରିବେ । ହୋଇପାରନ୍ତି ସେ ନକ୍ସଲପନ୍ଥୀ , କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ପାଇଁ ଜୀବନ ବାଜି ଲଗାଇଦେଇଥିବା ସେ ଜଣେ ଆଗ୍ନେୟ ତପସ୍ଵୀ । ସେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବେ, ପ୍ରଣାମ କରିବେ, ଫେରି ଆସିବେ । ସେ ପୋଲିସକୁ କହୁଥାନ୍ତି, ନାଗ ଭୂଷଣଙ୍କର ସେ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ସମର୍ଥକ ନୁହନ୍ତି । ମାତ୍ର ନିଜର ସ୍ଵର ନଥିବା ଖଟିଖିଆ ମଣିଷ ପାଇଁ ଲଢୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ନାଗ ଭୂଷଣ ଜଣେ । ତେଣୁ ସେ ଯାଇ ନୀରବରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବେ , ନୀରବରେ ଜଣାଇ ଦେବେ ଯେ, ମଣିଷ ପାଇଁ କଷ୍ଟ ଭୋଗୁଥିବା ମଣିଷକୁ ମଣିଷ ପୂଜା କରେ । ମୁଁ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳ ଯୁକ୍ତି ଶୁଣୁଥିଲି । ପୋଲିସ ଅଫିସର କଣ ଭାବିଲେ କେଜାଣି, କହିଲେ- ହେଉ ଯାଆନ୍ତୁ , କେବଳ ଦେଖିବେ, ଚାଲି ଆସିବେ ।

ତାର ଦୀର୍ଘ କେଇ ବର୍ଷ ପରେ , ଇମର୍ଜେନ୍ସି କାଳରେ ହରାଇଥିବା ସାମ୍ବାଦିକ ପଦରେ ଓଡ଼ିଶା ଲେବର କୋର୍ଟ ତଥା ହାଇ କୋର୍ଟଙ୍କ ଆଦେଶ ବଳରେ ପୁନର୍ନିଯୁକ୍ତି ପାଇ ଜୟଦେବ ବିହାରରେ ଏକ ଡି ଟାଇପ୍ ଘରେ ଆବାସ ପାଇଲି । ଗୋଟିଏ ଛାତ ତଳେ ଛଅଟି ଘର । ମୁଁ ତହିଁର ବାସିନ୍ଦା ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେଇଠି ରହୁଥିଲେ ଅଧ୍ୟାପକ ଜୟନ୍ତ ବିଶ୍ଵାଳ, ଅଧ୍ୟାପକ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଦାଶ (ଦାଶ ବେହନୁର), ଇଞ୍ଜିନିୟର ବେଜ , ଅପନ୍ନା ନାୟକ, ଶଶି ଭୂଷଣ ମହାନ୍ତି । ପାଖରେ ରହୁଥିଲେ ଅଧ୍ୟାପକ ପ୍ରମୋଦ ମହାନ୍ତି , ଅଧ୍ୟାପକ ଏସ୍ . ଏନ୍. ପାତ୍ର । ପ୍ରମୋଦ ବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ମିଟୁନା , ପାତ୍ର ବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରବଣ, ଜିତୁବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ଜଜି, ଜୟନ୍ତବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ମୁନ୍ଳୁ , ଶଶିବାବୁଙ୍କ ପୁଅ ବୁଲୁ ଆଦିଙ୍କ ସହ ମୋ ପୁଅ ରଜା ନିମିଷକେ ସାଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା ଯେମିତି ପାଣିରେ ପାଣି ମିଶିଯାଏ । ଦି ଦିନ ପରେ ଶଶିବାବୁ ଗସ୍ତରୁ ଫେରି ମୋ ବସାକୁ ଆସିଲେ ମୁଁ ନୂଆ କରି ତାଙ୍କ ମେଳକୁ ଆସିଥିବାରୁ ମୋତେ ସ୍ଵାଗତ ଜଣାଇବା ପାଇଁ । ପରସ୍ପର କିଛି ସମୟ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁ ରହିଲୁ । କେଉଁଠି ଦେଖିବା ଦେଖିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା । ଧୀରେ ଧୀରେ ମୋର ମନେ ପଡ଼ିଲା । ପଚାରିଲି, ଆପଣ କେବେ କଟକ ବଢ଼ ଡାକ୍ତରଖାନାର କନିକା କଟେଜରେ ଚିକିତ୍ସିତ ହେଉଥିବା ନାଗ ଭୂଷଣ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ ? ସେ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ । କହିଲେ , ଆପଣ ତେବେ ସେଇ, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ପୋଲିସ ସହ ଯୁକ୍ତି ବି କରିଥିଲେ? ପରସ୍ପରକୁ କୋଳେଇ ନେଲୁ ।

ପରସ୍ପର ପରିଚିତ ହେବାକୁ ବସିଲାରୁ ଦେଖାଗଲା ସେ ମୋ ପିଉସାଶ୍ଵଶୁର କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ନିବାସୀ କିଶୋରୀ ଚରଣ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କ ସାନ ସଡୂ ସୁଧୀରର ସମ୍ପର୍କୀୟ । ସେ କହିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ସହ ଭାବ ଜଗତରେ ମୋର ନିବିଡ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି । ମୁଁ ପଚାରିଲି , କିପରି? ସେ କହିଲେ, ନୂଆପାଟଣା ସୁତାକଳ ଶ୍ରମିକ ଯୁନିୟନ ସଭାପତିଙ୍କୁ କେ ଅବା ନ ଜାଣେ ! ଜାନକୀ ବାବୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥାଇ ବି ଓ ସୁତାକଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ସବୁ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଇ ବି କଂଗ୍ରେସ ସେଠାରେ ଜଣେ ଶ୍ରମିକ ପାଇଲାନି ଯୁନିୟନ ଗଢିବାକୁ , ସବୁ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ଆପଣ ସି ପି ଆଇ ଶିବିରକୁ ନେଇଆସିଥିଲେ ! ମୁଁ ପଚାରିଲି, ଆପଣ କିପରି ଜାଣିଲେ ? ସେଇଠୁ ଜାଣିଲି ଯେ ସେ ସେତେବେଳେ କୃଷି ବିଭାଗର ସହନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (କାର୍ପାସ) ଥିଲେ ଓ ନୂଆପାଟଣା ସୂତା କଳକୁ ଯେଉଁ କପା ଆସୁଥିଲା ତାର ଗୁଣ ଯାଞ୍ଚ କରିବାକୁ ସେହି ସୂତା କଳକୁ ନିୟମିତ ଗସ୍ତ କରୁଥିଲେ ।

ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଭାବେ ସେ ଥିଲେ ଯେତିକି କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠ ସେତିକି ବେସାଲିସ୍ । ଦୁଇଟି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେବି । କୃଷି ବିଭାଗର ସହନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (କାର୍ପାସ) ପଦାଧିକାର ବଳରେ ସେ ଏକ ସରକାରୀ ଜିପ୍ ପାଇଥିଲେ । ସବୁ ସରକାରୀ ଅଫିସରଙ୍କ ଘରକୁ ସରକାରୀ ଗାଡି ଆସେ ଓ ନିଆ ଅଣା କରେ । ଶଶିବାବୁ ନିଆରା । ସେ ନିଜର ଏକ ମୋପେଡ ରଖିଥାନ୍ତି । ସେଥିରେ ଯିବା ଆସିବା କରନ୍ତି । କାରଣ, ସେ ଭାବୁଥିଲେ , ଅଫିସକୁ ଯିବା ଅଫିସରଙ୍କର ନିଜ ଦାୟିତ୍ଵ । ସେଥିପାଇଁ ସରକାରୀ ଗାଡି କାହିଁକି ବ୍ୟବହୃତ ହେବ? ମୁଁ ଦେଖେ, ଯଦି ସରକାରୀ ଗସ୍ତ ଅଛି, ଭୁବନେଶ୍ଵର ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ହେବ, କେବଳ ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଦିଆହୋଇଥିବା ସରକାରୀ ଗାଡି ସେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ।
ଦ୍ଵିତୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋମହର୍ଷଣକାରୀ । ଭୁବନେଶ୍ଵରରୁ ବଦଳି ହୋଇ ସେ ଅନୁଗୁଳ ଜିଲ୍ଲା କୃଷି ଅଧିକାରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି । କୃଷି ବିଭାଗର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦାୟିତ୍ବରେ ଥାନ୍ତି ଶ୍ରୀନିବାସ ରଥ । ଥରେ ସେ କୋଣସି କାମରେ ଅନୁଗୁଳ ଗଲେ ଓ ବିଭାଗୀୟ ଗେଷ୍ଟ ହାଉସରେ ତିନିଦିନ ରହିଲେ । ତାଙ୍କ ଘରୋଇ ସଚିବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ “ସାହେବ”ଙ୍କ ନିତ୍ୟ ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ କିଣି ପ୍ରଥମ ରାତ୍ରିରେ ଶଶିବାବୁଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ପଡିଥିଲା । ସେହି ସମାନ ସାମଗ୍ରୀ ଦେବାକୁ ତହିଁ ପରଦିନ ରଥଙ୍କ ଘରୋଇ ସଚିବ ଯେତେବେଳେ ତଲବ କଲେ, ଶଶିବାବୁ ପଚାରିଲେ , କାଲି ପରା ଦେଇଥିଲି? ଉତ୍ତର ମିଳିଲା – ସାହେବ ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତିନି । ଶଶିବାବୁ ପ୍ରତିବାଦ ନ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଦିନ ଦୁଇ ସେଟ୍ ସାମଗ୍ରୀ ପଠାଇଲେ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନ ତହିଁର ଦାମ୍ ଦାଖଲ କରିବାକୁ ଦୋକାନ ରସିଦ ସହ ଘରୋଇ ସଚିବଙ୍କୁ ଚିଠି କଲେ । ଘରୋଇ ସଚିବ ରାଗରେ ଲାଲ୍ ହୋଇଗଲେ । ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା କୃଷି ଭିଭାଗୀୟ ଉପନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ନିଜ ଆଡୁ ସେ ଟଙ୍କା ଦାଖଲ କରି ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ଭାଳି ନେଇଥିଲେ । ଅଳ୍ପ କେଇଦିନ ପରେ ଶଶିବାବୁଙ୍କର କଳାହାଣ୍ଡି ବଦଳି ହୋଇଥିଲା । ସେଠାରେ କେତେବର୍ଷ ଧରି ବିକ୍ରି ହୋଇପାରିନଥିବା ବାଦାମ ବିହନ ପାଇଁ ଶଶିବାବୁଙ୍କୁ ଦାୟୀ କରି ତାଙ୍କ ବେତନ ବନ୍ଦ କରାଗଲା । ଶଶିବାବୁ ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସରକାରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବାଦ ପତ୍ର ପଠାଇଲେ । ସେତେବେଳକୁ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ କମିଶନର ହୋଇଥାନ୍ତି ଶ୍ରୀମତୀ ସି ନାରାୟଣାସ୍ଵାମୀ । ନଥିଟି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ ସେଠାରେ ବସିଥିଲେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ କୃଷି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ମହେଶ୍ଵର ପଟ୍ଟନାୟକ । ନାରାୟଣାସ୍ଵାମୀ ତାଙ୍କଠୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ଶଶି ଭୂଷଣ ମହାନ୍ତି କିପରି ଲୋକ । ସେ କହିଲେ – ସେ ତ ମୋର ଛାତ୍ର ଥିଲା, ପରେ ମୋର ସହକର୍ମୀ ହେଲା । ମୋ ବିଚାରରେ ତା’ଠୁ ବଳି ସଚ୍ଚୋଟ, ସତ୍ ସାହସୀ , ସ୍ପଷ୍ଟବାଦୀ କର୍ମଚାରୀ କୃଷି ବିଭାଗରେ ନାହାନ୍ତି । ଶଶିବାବୁଙ୍କ ଉପରେ ଜାରି ହୋଇଥିବା ବେତନ ବନ୍ଦ ଆଦେଶ ତୁରନ୍ତ ବାତିଲ ହେଲା ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରମୋଶନର ପଥ ପରିଷ୍କାର ହେଲା ।

ତାଙ୍କ ତିରୋଧାନରେ ମୁଁ ଏହା ହିଁ କହିପାରେ ଯେ, ସରକାରୀ ଚାକିରିରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ହୃଦୟରେ ସାମ୍ୟବାଦ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତି ରଖିଥିବା ଜଣେ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ଆଖି ବୁଜିଦେଲେ ।



କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସାଳୟକୁ ରୋଗୀର ତଥ୍ୟ ଇଣ୍ଟର୍ନେଟରେ ରଖିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ମୋର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଫୋନ ଆସିଲା । “ପୁଅଟି କିମ୍ସ ହସ୍ପିଟାଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଛି କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ, ଖବର କିଛି ପାଉନି ; ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।” ଗତ ଦୁଇଦିନ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କରି ମୁଁ ତାର କୌଣସି ଖବର ପାଉନି ସେହି ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ । ଯେହେତୁ ତାର କୋଭିଦ୍ ଚିକିତ୍ସା ଚାଲିଛି ତା ସହ ରହିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କୀୟ ବା ସହାୟକଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନାହିଁ । ପରିବାର ଲୋକେ ଜାଣିବେ କିପରି?

ଚିକିତ୍ସାରେ ଅବହେଳା ଓ ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ନେଇ ଉଠୁଥିବା ଅଭିଯୋଗ ଆକାଶଛୁଆଁ । ଚିକିତ୍ସାରତ ରୋଗୀ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖିବା ସମ୍ପୃକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାଳୟର ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ । ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅରାଜକତା ଚାଲିଛି ସେଥିରେ ଏ ଅପରାଧ ଧରିବ କିଏ?

ଏ ମହାମାରୀ ସାରା ବିଶ୍ଵକୁ ଚହଲାଇ ଦେଇଛି । ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଆମ ରାଜ୍ୟ ଏହାକୁ ସାମ୍ନା କରୁଛି । ଏ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଶାସନିକ ଭୁଲଭଟକାଠୁ ଭଲ ଅଧିକ ଓ ଏଥିପାଇଁ ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଶଂସନୀୟ । ମାତ୍ର ଡାକ୍ତରଖାନାମାନଙ୍କରେ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀ (indoor patient)ମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ପରିବାରବର୍ଗଙ୍କୁ ଯେପରି ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖାଯାଉଛି ତାହା “ବାପା ପୁଅ ରାତି ଅନିଦ୍ରା, ମୁଗୁରା ପଛ ମେଲା” ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କଲାଣି ।

ଏହାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀର ଖବର ଇଣ୍ଟର୍ନେଟରେ ଉପଲଭ୍ୟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । କୋଭିଦ୍ ହସ୍ପିଟାଲମାନେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଲାଭ ପାଉଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉ ନିଜସ୍ଵ ୱେବସାଇଟ ସ୍ଥାପନ କରି ତହିଁରେ ଅନ୍ତେବାସୀ ରୋଗୀମାନଙ୍କ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟବସ୍ଥା ନିୟମିତ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଓ ତାହାକୁ ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ୟତନ କରିବା ପାଇଁ । ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ଭିତ୍ତିରେ ଏହାକୁ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତ କରାଯାଉ ।

ବିଧାନସଭା ପରିସର କୌଣସି ରଙ୍ଗଶାଳା ନୁହେଁ, ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହଟାଯିବା ଦରକାର

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ 

କରୋନା କବଳରେ ଲୋକେ ଯେତେବେଳେ ଅଭୂତପୂର୍ବ ସରକାରୀ ଜୁଲୁମର ଶିକାର ହୋଇଚାଲିଥିଲେ, ନବୀନବାବୁଙ୍କ ଗୋଡ଼ାଣିଆମାନଙ୍କର ଏପରି ଡେଣା ଲାଗିଯାଇଥିଲା ଯେ, ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନସଭାର ପବିତ୍ର ପରିସର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିବଳରେ ରଙ୍ଗଶାଳା ପାଲଟିଗଲା । ଏହି ପରିସରରେ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ଏହା ହିଁ ସୂଚାଉଛି ।

ବର୍ତ୍ତମାନର ବାଚସ୍ପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାରାୟଣ ପାତ୍ର ଏକଦା ଗର୍ବର ସହ ନିଜକୁ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଚାକର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ । ଏହି ଚାକରାମୀ କାଏମ ରଖିବା ପାଇଁ ନିଜ ଆଡୁ କିମ୍ବା ନବୀନବାବୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରାଇଛନ୍ତି ତାହା ସେ ନିଜେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ ।

ଆମ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ପାବନପୀଠ ଆମ ବିଧାନସଭା । ଯେଉଁ ମୂର୍ତ୍ତି ରଙ୍ଗଶାଳାର ଶୋଭାବର୍ଦ୍ଧନ କରିପାରନ୍ତା ତାକୁ ଏହି ପୀଠର ରାଜନୈତିକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ବିନାଶରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଆମ ରାଜନୈତିକ ସାର୍ବଭୌମତା ପ୍ରତି ଜଘନ୍ୟ ଅପମାନ ।

ମୁଁ ଓ ମୋର ପରିବାର ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ, ଯେମିତି ଅନୁରକ୍ତ ତାଙ୍କ ସମସାମୟିକ ଚିତ୍ତ ଜେନା, ଅକ୍ଷୟ ମହାନ୍ତି , ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କର, ପ୍ରଣବ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଶ୍ୟାମାମଣି ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପାଇଁ । କିନ୍ତୁ ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହଁ ଯେ, ଏମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଯିଏ ଯେତେବେଳେ ଆଖିବୁଜିବେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବିଧାନସଭାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବ ।

ନିଜ ଭାଷାରେ ସମସ୍ତ ସରକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ ସୃଷ୍ଟି ସକାଶେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଵର ତୋଳିଥିଲେ ଘୁମୁସରର ଦୀନବନ୍ଧୁ ପଟ୍ଟନାୟକ । ଯଦି ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ବିଧାୟକ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିବା ପାଇଁ କାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଉଚିତ ଥିଲା ଦୀନବନ୍ଧୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ।

ଦେଶ ସ୍ଵାଧୀନ ହେବା ପରେ ଓଡ଼ିଶାର ପରିଚାଳନା ସକାଶେ ଓଡ଼ିଆ  ଭାଷାକୁ ସରକାରୀ ଭାଷା କରିବାକୁ ଆଇନ ପ୍ରଣଯନ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ବରଗଡ଼ (ପୁର୍ବ)ର ପ୍ରତିନିଧି ପଣ୍ଡିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ମିଶ୍ର । ଯଦି ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ବିଧାୟକ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିବା ପାଇଁ କାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଉଚିତ ଥିଲା ଏହି ପଣ୍ଡିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ମିଶ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ।

ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଶାସନ ଚାଲିବା ସୁବିଧାଜନକ ହେବ ବୋଲି ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଚିନ୍ତା କରି ଓଡ଼ିଆ ଟାଇପରାଇଟର ତିଆରି କରିଥିଲେ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ରଙ୍ଗଲାଲ ମହାପାତ୍ର । ଯଦି ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ବିଧାୟକ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିବା ପାଇଁ କାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା, ଉଚିତ ଥିଲା ଏହି ରଙ୍ଗଲାଲ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ।

ଏହି ତିନି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଦତଳେ ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବିଧାୟକମାନଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଯଦି ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରାଇଥାନ୍ତେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବା ବାଚସ୍ପତି, ତେବେ ବିଧାନସଭା ପରିସରର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢିଥାନ୍ତା।

ବିଧାନସଭା ରାଜ୍ୟର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ ଯାହାଙ୍କର ଅବଦାନ ସ୍ମରଣୀୟ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବିଧାୟକମାନେ ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ତାଙ୍କ ସ୍ମୃତି ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ସକାଶେ ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ସେହିମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ରଖାଯାଇପାରେ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ବି ନୁହେଁ ।

ବିଧାନସଭା ପରିସରରେ ନବୀନବାବୁଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବହୁ ଜାଗା ମାଡ଼ିବସିଛି , ଯେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିବା ସବୁ ଦିବଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସେଠାରେ ଏଯାଏଁ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇନାହିଁ କି ସ୍ଥାପନ କରାଯିବାର କୌଣସି ପ୍ରସ୍ତାବ ନାହିଁ  । ଏବେ ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ହୋଇଗଲା, ଯେତେବେଳେ ସେହି କିସମର ସବୁ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞଙ୍କ ମରଣୋତ୍ତର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ବିଧାନସଭା ପରିସର ବ୍ୟବହୃତ ହେବ ବୋଲି କୌଣସି ନୀତିଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ ।

ବିଧାନସଭାର ସ୍ଥିତି ବର୍ତ୍ତମାନ କ’ଣ? ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଶୈଳୀରେ ବିଧାନ ପ୍ରଣୟନ କରି ରାଜ୍ୟ ଚଳାଇବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହା ତ ଜଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଚିଡ଼ିଆଖାନାରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇସାରିଥିବା ପରି ଲାଗୁଛି !

ବିଧାନସଭାର ନେତା ଭାବେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ଓ ତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିୟନ୍ତା ଭାବେ ବାଚସ୍ପତି ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ସମ୍ମୁଖରେ ଏହା ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟୀକରଣ ରଖନ୍ତୁ ।

ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିଧାନସଭା ପରିସରରୁ ବାହାର କରାଯାଇ ସଂଗୀତଜଗତ ସହ ସଂଶ୍ଳିଷ୍ଟ ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭବନ, ଓଡ଼ିଶୀ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର, ସଂସ୍କୃତି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସର ବା ସଂଗୀତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସରରେ ରଖାଯାଉ ଅଥବା ଦିବଙ୍ଗତ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ନିରୂପଣ କରାଯାଇ ତାକୁ ସଂଗୀତ-ଉଦ୍ୟାନ ବୋଲି କୁହାଯାଉ, ଯେଉଁଠି ଆଲାମଙ୍କ ସମେତ ଦିବଙ୍ଗତ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇପାରେ ।

ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ବାଚସ୍ପତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ନାରାୟଣ ପାତ୍ର ଓଡିଶାକୁ ନିଜ ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଜମିଦାରୀ ମନେ ନ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପଦବୀ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ଏକ ମହାନ ଜାତିର ରାଜ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତୁ ।  

ଆଗାମୀ ଅଧିବେଶନରେ ବିଧାୟକମାନେ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତୁ ଓ ରାଜଧାନୀରେ – ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ହେଉ ବା ସରକାରୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ପରିସରରେ – ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ଏକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକାରୀ ଆଇନ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରଣୟନ କରନ୍ତୁ । ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧାନସଭା ପରିସରରୁ ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବାହାର କରି ଅନ୍ୟତ୍ର ସାଇତିରଖାଯାଉ ।

ନେତାଜୀଙ୍କ ଚିତାଭସ୍ମ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ନାଁରେ ବିସର୍ଜିତ ହେଲା, ଅଥଚ ତାଙ୍କ ନାମରେ ନାଟକ ସରୁନି

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

ନେତାଜୀ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷଙ୍କ ଚିତାଭସ୍ମ କଟକରେ ଥିବା ଷ୍ଟେଟ ବ୍ୟାଙ୍କର ଜଣେ ବଙ୍ଗାଳୀ ଅଫିସରଙ୍କ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ହେତୁ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଚିତାଭସ୍ମ ଭାବେ ଯେତେବେଳେ ବିସର୍ଜିତ ହୋଇଗଲା ସେତେବେଳେ ଓଡ଼ିଶାର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଜାନକୀ ବଲ୍ଲଭ ପଟ୍ଟନାୟକ ।ତାଙ୍କରି କାଗଜ ଭାବେ ବିଦିତ ‘ସମ୍ବାଦ’ରେ ଏହି ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଭୁଲ ସମ୍ପର୍କରେ ମୁଁ ସବିଶେଷ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିଥିଲି ୧୮.୪.୧୯୯୬ ତାରିଖରେ । ସେ ମରିନାହାନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ବଙ୍ଗାଳୀମାନେ କାଳେ ବିଗିଡ଼ିବେ ସେହି ଭୟରେ ଜାନକୀ ବାବୁ ବି ନୀରବ ରହିଲେ । ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କୁ ଭେଟି କଥାଟି ମୁଁ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି । ମୋର ମାନେ ହୋଇଥିଲା, ସେ ମୋ ସହ ଏକମତ ବୋଲି । କିନ୍ତୁ ସେହି ଏକା ଭୟ, ବଙ୍ଗାଳୀଏ କାଳେ ପ୍ରତିବାଦ କରିବେ । ଶେଷରେ ଗାନ୍ଧୀଜୀଙ୍କ ନାତି ତୁଷାର ଗାନ୍ଧୀ ସେହି ଚିତାଭସ୍ମକୂ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଭସ୍ମ ଭାବେ ଗଙ୍ଗାରେ ବିସର୍ଜିତ କରଦେଲେ ।

ଏବେ ଯେଉଁମାନେ ନେତାଜୀଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ କୂଳଲଙ୍ଘା ନଦୀ ପରି ମାତି ଉଠିଛନ୍ତି, ବିଶେଷତଃ ଆମ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି, ସତ ଜାଣିବାରେ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ କି ?

ସମ୍ଭାଦରେ ପ୍ରକାଶିତ ମୋ ସ୍ତମ୍ଭ ସିଂହାବଲୋକନର ସଂହିତାୟିତ ସଂସ୍କରଣରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ସମଗ୍ର ଲେଖାଟିକୁ ମୁଁ ନିମ୍ନରେ ରଖୁଛି । ବଙ୍ଗାଳୀମାନଙ୍କ ଅଯଥା ଯିଦ ହେତୁ ନେତାଜୀଙ୍କ ଚିତାଭସ୍ମ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥଳ କଟକକୁ ଆସି ବି ସମ୍ମାନ ପାଇଲାନି ।

ଏବେ ଏହି ଲିଙ୍କ୍  ସହାୟତାରେ ସମଗ୍ର ଆଲୋଚନାଟି ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଉ । 

https://bit.ly/2KJ9hht

ତିନି ବିବାଦୀୟ କୃଷି ବିଧାନକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ଜନମତ ଲୋଡ଼ାଯାଉ

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ପଟ୍ଟନାୟକ

କୃଷକମାନେ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ତିନୋଟିଯାକ କୃଷି ବିଧାନକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଡି ତହିଁ ଉପରେ ଜନମତ (referendum) ନିର୍ଣୟ କରନ୍ତୁ ଓ ତାଙ୍କ ଯଦ୍ଦୃଚ୍ଛାଚାର ହେତୁ ଭାରତର ଗଣତନ୍ତ୍ର ଯେପରି ତାର ପରିଚୟ ହରାଇବା ଆଡ଼େ ପ୍ରଧାବିତ ହେଉଛି ତହିଁରେ ଗରି ଲଗାନ୍ତୁ ।

ଆନ୍ଦୋଳନରତ କୃଷକମାନେ କୃଷକ ନୁହନ୍ତି , ଦଲାଲ ବୋଲି ମୋଦିଆନମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରଚାର ଚଳାଇଛନ୍ତି ତାହା ବନ୍ଦ ହେବା ଦରକାର ।

ଏହି ତିନୋଟିଯାକ ବିଧାନ ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ସମଗ୍ର କୃଷକ ସମାଜକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ , ସେତେବେଳେ ସବୁ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଭାଷାରେ ଏହି ବିଧାନମାନେ ଉପଲବ୍ଧ ହୋଇ କୃଷକ ଓ କୃଷିଜୀବୀ ସମୁଦାୟକୁ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଧ୍ୟାନ , ଅନୁଶୀଳନ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ମିଳିବା ଦରକାର ଏବଂ ଏହା ପରେ ଏହି ତିନି ବିଧାନ ଉପରେ ସେମାନଙ୍କ ମତଦାନ ପାଇଁ ଆହ୍ଵାନ ଦିଆଯିବା ଦରକାର ।

ଏପରି ନ କରି ସାଧାରଣ ଚାଷୀ ପାଇଁ ଅବୋଧ୍ୟ ଭାଷା ଓ କିଟିମିଟିଆ କାଇଦାରେ ତିଆରି ଶାବ୍ଦିକ ଇନ୍ଦ୍ରଜାଲକୁ ଆଇନ ରୂପରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନଦିଦିଆଯିବା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଓ କ୍ଷମତାସୀନ ଦଳର ଅବିମୃଷ୍ୟକାରୀତା ଭିନ୍ନ କିଛି ବି ହୋଇନପାରେ । ଭିନ୍ନ ଭାବେ କହିଲେ ଏହା ହିଁ ଦେଶଦ୍ରୋହ; କାରଣ ଦେଶର ଅନ୍ନଦାତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଶାସନିକ ପ୍ରତାରଣାକୁ ଦେଶଦ୍ରୋହ ଭିନ୍ନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସଜ୍ଞା ପ୍ରଦାନ କରିହେବନି ।

ଗୋଟିଏ ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ୟ ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତିର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା ନ ହୋଇ ଏକା ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତି ଆଧାରିତ ବହୁ ଦଳଙ୍କ ଭିତରେ ଯେଉଁ ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା ହେଉଛି ତାହା କ୍ଷତିକାରକ ଅର୍ଥନୀତିର ବିଲୋପ କରୁନାହିଁ । ମନମୋହନ ସିଂହ ଚଳାଇଥିବା ଅର୍ଥନୀତି ଭାରତକୁ ଉଜାଡ଼ି ଦେଲା ପରେ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ବିତାଡ଼ିତ କଲେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ଏକା ଅର୍ଥନୀତିର ଗୋଟେ ଉଦଗ୍ର କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଦଳକୁ କ୍ଷମତାକୁ ଆଣିଲେ, ଠିକ୍ ଯେମିତି ଗୋଟେ ଜିଅନ୍ତା ମାଛ ତତଲା ତାଉଆରୁ ଡେଇଁ ଚୁଲିରେ ପଡ଼େ । ଅତଏବ, ଦୁଇ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ଅର୍ଥନୀତିରୁ କୌଣସି ଗୋଟିକର ନିର୍ବାଚନ ପାଇଁ ଆମ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ କୌଣସି ସୁଯୋଗ ନଦେଇ ଜନଦ୍ରୋହୀ ଅର୍ଥନୀତିର ଉଦଗ୍ର କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ କ୍ଷମତା ଦଖଲ କରୁଛନ୍ତି ଓ ଲୋକେ ମହର୍ଗରୁ ଯାଇ କାନ୍ତାରରେ ପଡ଼ୁଛନ୍ତି । ଏହି କନ୍ତାର କବଳରେ କୃଷକମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରିବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି ।

ଯେହେତୁ ମନମୋହନ ସିଂହଙ୍କ ଅପଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହିଁ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କୁ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟରେ ପାଶବିକ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠତା ପ୍ରଦାନ କରିଛି, ସାନି ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବରୁ ଯେ ଲୋକେ ତାଙ୍କ କବଳରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ତାହା କୁହାଯାଇପରିବନି । ଅଦାଲତ ମାଧ୍ୟମରେ ହେଉ ବା ପୋଲିସ-ମିଲିଟାରୀ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ଵାରା ହେଉ ବା ଅମୋଘ ଅସ୍ତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ହେଉ, ଏହି କୃଷକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଯଦି ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ , ତେବେ ଭାରତର ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ସେହି ବିପତ୍ତି ଆଡ଼କୁ ଠେଲି ହୋଇଯିବ, ଯେଉଁ ବିପତ୍ତିର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ରୂପରେଖ ଦେଇଥିଲେ ଆମ୍ବେଦକର ଚିଠା ସମ୍ବିଧାନର ତୃତୀୟ ପଠନ ବେଳେ, ବିତର୍କର ଉତ୍ତରରେ । ସେ କହିଥିଲେ ଧନୀମାନଙ୍କ ଉତ୍ପାତ ଯଦି ବନ୍ଦ କରା ନଯାଏ, ଧନତନ୍ତ୍ରର ଶିକାର ହୋଇଥିବା/ ହେଉଥିବା ଭାରତର ଜନସାଧାରଣ ବହୁ କଷ୍ଟ ଅର୍ଜିତ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେବେ । ମନେହୁଏ, ଏହା ହିଁ ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ ।

ଏହା ନ ହେଉ ବୋଲି ଯଦି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି ଚାହାନ୍ତି, ତେବେ କଣ୍ଠୀୟ କେଳାଖେଳ (wordy acrobatics) ପରିତ୍ୟାଗ କରି ତିନି ବିବାଦୀୟ କୃଷି ବିଧାନକୁ ଭାରତର ସବୁ ପ୍ରାନ୍ତୀୟ ଭାଷାରେ ଅନୁଦିତ କରି ତହିଁ ଉପରେ ପ୍ରଥମେ ଜନମତ (referendum) ନିର୍ଣୟ କରନ୍ତୁ । ଓ ତଦନୁଯାୟୀ କୃଷି ଆଇନ ସଂଶୋଧିତ ବା ପୁନଃ ପ୍ରଣୀତ ହେଉ ।